• | | |

    Daar plukken wij de vruchten van

    Stephanie schreef recht uit haar hart tijdens de (schrijf)retraite De weg van liefde in Codiponte, 2023.
    Ze deelt haar gedachten en gevoelens graag op deze plek met je.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    Als individu, met een gemeenschappelijke levenservaring, komen.
    Als een grote (zeer) hechte vriendenkring gaan, denk wel meer.
    Samen, en toch ieder alleen, haar of zijn weg van liefde aangaan.
    Samen, raakvlakken, overeenkomsten.
    Elkaar begrijpen wat er achter de traan verscholen gaat.
    Geen schaamte hebben voor tranen, iedereen begrijpt ze door en door.
    Een traan, op welke wijze dan ook, helpt een ander weer om verder te komen en gaan.
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    Delen van onomkeerbare levenservaringen.
    Hoe we door zijn gegaan op een leeftijd dat we onze ouder(s) nog zo hard nodig hadden.
    De strubbelingen van het leven en onze overleefkracht.
    De (nog steeds) aanwezige boosheid met elkaar delen.
    Luisterende oren, eerst zo vreemd, later zo waardevol.
    De stiltes, zo waardevol.
    Aandacht voor iets wat de wereld nauwelijks/niet voor ons (wil hebben) heeft.
    Wij hebben het elkaar cadeau gedaan.
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    De liefde en warmte die wij elkaar schonken.
    Knuffels in overvloed, die we zo hard nodig hebben.
    Knuffels van verbondenheid, van groei en kracht.
    Ze waren er deze weg van liefde in overvloed.
    Een aanraking, een hand op een knie, even elkaars hand vasthouden.
    Geen kou voelen, maar voelen stromen wat verbondenheid met je doet.
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    Loslaten van het steeds maar zorgen voor anderen.
    Echt verzorgd worden en echt niets mogen.
    Ja, met jezelf bezig zijn.
    Je eigen weg naar liefde en gelijkgestemden toelaten op je weg.
    Tijdig je individuele weg weer bewandelen, en toch zo verbonden voelen.
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    De liefde van het huis en Codiponte.
    Ieder zijn eigen stekkie en toch zo verbonden.
    De aanwezige begeleiding, altijd liefdevol afgestemd.
    De liefdevolle maaltijden van Davide en Maartje.
    Alles uit handen geven en ons laten verrassen door liefdevolle eenvoud.
    Het lijkt zo gewoon, maar wat is ‘gewoon’ voor de buitenwereld die ons niet (wil) begrijpen?
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Stephanie 16 oktober 2023

  • | | |

    Mijn hart stroomt over van liefde

    De weg van liefde 2023 komt dichterbij. Volgende week zondag, 1 oktober, vertrekken we. We rijden in één dag naar Codiponte. Een lange rit. Maar gelukkig kennen we de plaats van bestemming goed. Zelfs in het donker vinden we onze weg.

    Een bijzondere start

    In de loop van de dagen voorafgaand aan de (schrijf)retraite druppelen vrienden en deelnemers aan De weg van liefde binnen. Op hun eigen tijd. Op hun eigen reis-wijze. Een vriend die alles wil weten van ons project op het pleintje van CodiponteCastello is al onderweg met camper, motor en fiets. Als wij aankomen in Codiponte zal hij al bewoner zijn van de camping in het nabijgelegen Casola.

    Twee dagen na onze aankomst arriveert Els Pronk, samen met een van de deelnemers. Els assisteert mij dit jaar bij De weg van liefde. Wat een mooie voortzetting van een samenwerking die al lang geleden is begonnen! Eén van de appartementen op de Concia is voor hen gereserveerd.
    Andere deelnemers arriveren in de loop van de week. Ieder op haar/zijn eigen tijd. Ieder op haar/zijn eigen reis-wijze. Ook voor hen zijn alvast plekken beschikbaar op de Concia en/of in Villa le Muse (‘het gele huis’).
    Wat een bijzondere start van De weg van liefde!

    De weg van liefde

    En dan een week samen werken met een mooie groep Verlaat Verdriet-ers in De weg van liefde. Ieder aan haar/zijn thema’s. Ieder op haar/zijn eigen wijze. Uitgenodigd om te helen door schrijven – en dat wat op dat moment goed is om te kunnen doen wat goed is. Wat helend is. Gedragen in de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. In Codiponte. Waar oud zeer kan helen.

    Mijn hart stroomt over van liefde

    Waar, in de week na afloop van de (schrijf)retraite, een dierbaar gezelschap samenblijft. De een wat korter. De ander wat langer. Waar Albertine, met wie ik al jaren samen de workshops Dubbel Ouderverlies geef, met haar man Jurjen een paar dagen aansluit bij het aanwezige gezelschap.

    Hans, ik zie er naar uit je mee te nemen naar het pleintje op CodiponteCastello. CASA BODINI te verkennen. Van buiten. En van binnen.
    Steef, ik zie uit naar onze reis naar De weg van liefde, en alles wat er in Codiponte op ons pad komt.
    Els, ik verheug me op jouw kennismaking met Codiponte, en zie uit naar onze samenwerking in De weg van liefde.
    Albertine en Jurjen: ik verheug me op jullie kennismaking met Codiponte. Ik weet zeker dat jullie je welkom zullen voelen.
    Maartje en Davide: ik zie uit naar De weg van liefde 2023. Insieme. Samen met jullie.

    Aan de deelnemers van De weg van liefde: hoe je ook reist: ik wens je een goede en mooie reis naar Italië, en een hartelijk welkom in Codiponte!
    Mijn hart stroomt over van liefde voor De weg van liefde 2023.

    Lees meer

  • | | |

    Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden

    Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar moet voorwaarts worden geleefd

    Veel mensen kennen dit citaat van Sören Kiekegaard, Deens theoloog en filosoof (1813-1855). Kierkegaard verloor niet zelf jong een ouder. Wel was hij een kind van een zeer zwaarmoedige vader, die het vroege verlies van zijn eerste vrouw nooit heeft kunnen verwerken.

    Verlies in retrospectief

    Pas in retrospectief – pas als je terugkijkt – kun je zien wat de werkelijke impact is geweest van het vroege verlies van je ouder(s). Voor veel Verlaat Verdriet-ers is het nog altijd niet vanzelfsprekend thema’s die spelen in je volwassen leven te relateren aan het verlies van je ouder in je jeugd. Mogelijk spelen ook in jouw leven verschillende thema’s die je niet goed thuis kunt brengen, zoals bijvoorbeeld

    • Je relaties lopen steeds stuk;
    • Je voelt je altijd overal verantwoordelijk voor;
    • Voor jezelf leg je de lat altijd heel erg hoog;
    • Intimiteit is een probleem voor je;
    • Een diepe angst voor afwijzing;
    • Je hebt het gevoel dat je altijd alles alleen moet doen;
    • Na de geboorte van je eerste kind ben je in een depressie geraakt waar je maar niet uit komt;
    • Je twijfelt altijd aan alles, en nog het meest aan jezelf;
    • Je weet zeker dat er veel meer in je zit dan je nu kunt laten zien.

    Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet

    Verloor je in je jeugd je ouder – of je beide ouders – door overlijden?
    Heb je het gevoel dat dit ook over jou zou kunnen gaan?
    Lees dan eens de Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet 

    Teruggaan om verder te kunnen

    Is het voor jou tijd om nader kennis te maken met Verlaat Verdriet?
    Wil je verder kunnen? Lees dan eens het boek van Titia Liese Teruggaan om verder te kunnen.

  • | | |

    Tien essentiële vragen aan Verlaat Verdriet-ers

    Ik ben verbijsterd. Dat was ik al. Ik weet het. En toch ben ik weer verbijsterd. En ik vrees dat ik het nog wel even blijf.

    Verbijsterd

    Verbijsterd ben ik door het totale gebrek aan kennis binnen de GGZ als het gaat over Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet. Maar niet alleen ben ik verbijsterd door het totale gebrek aan kennis. Ook ben ik verbijsterd door de desinteresse om de kennis die er wel is in huis te halen. Om gebruik te maken van de kennis die er wel is. Niet alleen om Verlaat Verdriet-ers beter te kunnen helpen. Maar ook om ervoor te zorgen dat hulpverleners beter en met meer resultaat kunnen werken met Verlaat Verdriet-ers.

    Vragen stellen

    Gisteravond, na afloop van een bijzondere drie-daagse Verlaat Verdriet-workshop bedacht ik: het minste wat hulpverleners kunnen doen is Verlaat Verdriet-ers vragen stellen.
    Tien vragen kwamen meteen bij me op die hulpverleners zicht geven op essentiële Verlaat Verdriet-thema’s. Die zicht geven op de omvang en de complexiteit van Verlaat Verdriet en verlate rouw.
    Voordelen: de Verlaat Verdriet-er voelt zich om te beginnen gezien – en als het goed is – gehoord. En de hulpverlener heeft meer zicht op Verlaat Verdriet, en de persoonlijke omstandigheden van de Verlaat Verdriet-er.

    Tien essentiële vragen aan Verlaat Verdriet-ers

    1. Welke ouder ben je verloren;
    2. Welke leeftijd had je;
    3. Op welke wijze ben je je ouder verloren;
    4. Hoe was de samenstelling van je gezin van herkomst voor het overlijden van je ouder;
    5. Wie zorgde er voor jou na het overlijden van je ouder;
    6. Welke andere ingrijpende verliezen hebben zich voorgedaan in je gezin van herkomst voor het overlijden van je ouder;
    7. Welke veranderingen hebben plaatsgevonden in de samenstelling van je gezin van herkomst na het overlijden van je ouder;
    8. Wat betekende school voor jou;
    9. Met welke problemen in je leven van nu worstel je;
    10. Wat verwacht je van mij ([GGZ]-behandelaar).

    Ik deel de vragen graag met je. En hoor graag wat je mist als je iets wezenlijks mist wat ik voor deze lijst van tien vragen heb overgeslagen.
    Reageer naar titia@verlaatverdriet.nu
    Je reactie is van harte welkom!