Verlaat ‘Mevrouw, ik zou zo graag eens met u willen praten.’ In de eerste jaren van mijn Verlaat Verdriet-werk werd ik gebeld door een mevrouw. ‘Ik woon naast u. In het bejaardenhuis’ vertelde ze me … Lees verder
Op een dag verdween mijn moeder; op een dag verscheen een tante met een plumeau, een uitgetreden non. Het was haar roeping te trouwen met een weduwnaar, mijn vader. Of dit boek dan … Lees verder
Stapelingen van beschadigingen Dubbel Ouderverlies als jeugdervaring: wezen ‘De wereld die ik had gekend bestond niet meer.’ Gisteren sprak ik Lienke. Lienke, nu 25 jaar, verloor als kind van vier haar moeder en als kind van zestien haar vader. Wees. … Lees verder
Onlangs sprak ik een jonge vrouw. Dit is het verhaal dat ze me vertelde: ‘Mijn moeder verloor als baby haar moeder. Ze was het eerste en enige kind van haar moeder. Haar vader – … Lees verder
Stel: je bent het jongste kind van zes. Stel: je verloor je moeder in het kraambed. Stel: je moeder overleed onmiddellijk na jouw geboorte. Stel: je komt als baby thuis. In een huis waar … Lees verder
‘Kinderen lijken meer op hun tijd dan op hun vader.’ Lang geleden las ik ergens dit – Arabische – gezegde. Het is me altijd bijgebleven. Zeker nu, in deze tijd, waarin we zo … Lees verder
‘Het lijkt wel alsof ik de bof heb.’ Vorig weekend voelde ik me steeds zieker worden. Pijn in m’n hoofd. Pijn in m’n kaak. Dan links, dan rechts, dan midden, dan weer links, dan … Lees verder
Gisteravond vond de Verlaat Verdriet-lezing Gat in m’n ziel plaats in Hoorn (NH). Een avond georganiseerd in samenwerking met Margreet en Marjo. Net als vorige week bij de lezing in Groningen: wat is het … Lees verder
In de Verlaat Verdriet-workshop besteed ik er altijd aandacht aan: hoe noem jij, in jezelf (dus: als je in gedachten bij je vroeg overleden ouder bent), je moeder of je vader? Denk je dan mama? Papa? Mammie? Pappie? Dus: hoe … Lees verder
Vannacht droomde ik van mijn vader. Ik droom niet zo heel vaak van mijn vader, maar vannacht dus wel. Voor zover ik me herinner zag ik hem niet. Horen deed ik hem des te beter. ‘Ik heb altijd wel geweten … Lees verder