• | | |

    Poëziealbum digitaliseren

    DoorTitia Liese

    Poëziealbum digitaliseren

    Wist je dat? Dat je een (oud) poëziealbum kunt laten digitaliseren? Met heel veel plezier geef ik de vondst van Hinke aan je door!

    Vondst

    Vorige week stuurde Hinke me een prachtig voorbeeld van een onverwachte en bijzondere vondst die ze deed. Soms is het een beetje moeilijk voor me om aansprekende voorbeelden te noemen van wat voor bijzondere dingen Verlaat Verdriet-ers vinden als ze op zoek gaan naar wie hun overleden ouder was. Bijvoorbeeld als ze een herinneringsboek zijn gaan maken.

    Schat

    Vaak hebben Verlaat Verdriet-ers namelijk het gevoel dat ze eigenlijk niets van hun overleden ouder hebben, en dat er ook niets meer (te vinden) is. Een mooi voorbeeld van een bijzondere vondst is dan een ware schat.

    Delen

    Ik heb Hinke – nu rond de 60 jaar, 6 jaar toen ze haar moeder verloor – gevraagd of ik het verhaal van haar vondst, inclusief haar naam, met jullie mag delen. Ze heeft me daartoe haar toestemming gegeven.

    Poëziealbum

    Afgelopen zaterdag was er een expositie in de kerk van Wirdum over poëziealbums. Er werd reclame gemaakt dat je oude albums kunt laten digitaliseren. Daarom was ik er naartoe gegaan. Het poëziealbum van mijn moeder dat ik heb, wilde mijn broer destijds ook zo graag hebben. Ik wilde daar informeren wat de mogelijkheden waren om een digitale versie van het album van mijn moeder te maken zodat mijn beide broers elk alsnog een exemplaar kunnen krijgen. Toen ik daar wat aan het bladeren was in albums die daar lagen kreeg ik één in handen waar mijn moeder een versje in geschreven had! Ik was met stomheid geslagen. Ik heb dit direct gemeld aan een vrijwilligster in de kerk, en zij zei dat de eigenaar van het album ook in de kerk aanwezig was. Het album blijkt van zijn moeder te zijn. We zagen dat zijn moeder ook in het album van mijn moeder heeft geschreven. Hij wist te vertellen dat dat in de periode was dat onze beide moeders op de middelbare school zaten. Dat album van zijn moeder mocht ik meenemen om ook te laten digitaliseren. Als ik het terugbreng hoopt hij wat meer informatie te hebben over hun gezamenlijke schooltijd. Nu blijkt dat er nog drie dezelfde schoolvriendinnen in beide albums geschreven hebben. Ik ben er zo enthousiast door geworden dat ik binnenkort weer met het herinneringsboek van mijn moeder verder wil gaan. En dan de periode voor mijn geboorte.

    Adres

    Stip Stencil Werk
    www.stipwerk.nl

  • | |

    Geitenwollen sokken

    DoorTitia Liese

    Geitenwollen sokken

    Nog geen honderd meter van mijn Terschellingse plek staat een groepje geiten in de duinen. Al sinds jaren staan ze daar (ja precies: die op de foto). Altijd als ik langs deze geiten kom, moet ik denken aan de geitenwollen sokken die me jaren geleden een enorme – en bevrijdende – huilbui bezorgden.

    Moeder

    Een jaar of twintig geleden leerde ik P. kennen via een organisatie waar ik voorzitter van was. P. is zo’n twintig jaar ouder dan ik. Er klikte iets moois tussen ons.
    Niet lang na onze eerste kennismaking liet ik mij bij een volgende ontmoeting plompverloren tegen haar ontvallen: ‘Als ik nog een moeder uit mocht zoeken, dan wilde ik jou.’ Zelf werd ik net zo verrast door deze opmerking als P. dat op dat moment was.

    Sokken

    Op een avond ging ik naar P. Ze woonde, samen met haar man, een paar kilometer van mijn huis. Ik ging op de fiets. En kwam in een ongelofelijke regenbui terecht. Doornat en koud kwam ik bij P. aan. Onmiddellijk riep ze: ‘Ik ga een trui voor je van boven halen. En straks brengt K. je met de auto naar huis.’
    De warme trui trok ik aan. De mededeling dat K. me met de auto naar huis zou brengen deed me goed. Maar wat me het allermeest goed deed waren de warme sokken die P. mee naar beneden nam en op de verwarming legde. ‘Trek die zometeen aan‘ zei ze. (ja precies: geitenwollen sokken).

    Huilbui

    Eenmaal thuis overviel me ineens een enorme huilbui. Toen ik weer wat bijgekomen was realiseerde me: die zorg, die heb ik dus nooit meer gehad.

    Geitenweitje

    Altijd als ik langs dat geitenweitje in de duinen kom en de geiten zie staan denk ik even: sokken. (Ja precies: geitenwollen sokken).
    En nog altijd, al is het bijna twintig jaar later, kan ik voelen hoe goed die zorg van P. mij toen heeft gedaan.

  • | | | | | |

    Moederziel alleen, artikel in Libelle 39, 2017

    DoorTitia Liese

    Moederziel alleen: artikel in Libelle 39, 2017

    Moederziel alleen: Deborah Ligtenberg interviewde voor Libelle 39 (7-13 september 2017) drie dochters die als kind hun moeder verloren: Carla (52 jaar, 12 jaar toen ze haar moeder verloor door zelfdoding), Anouk (42 jaar, 7 jaar toen ze haar moeder verloor door kanker) en Carla (43 jaar, 9 jaar toen ze haar moeder verloor door kanker.
    Zelf verloor Deborah haar moeder op haar tiende. 

    Drie verhalen

    Deborah schreef drie prachtige verhalen, die veel meer diepgang hebben dan meestal het geval is. Vanuit haar eigen ervaring kent Deborah de thema’s die spelen bij het vroege verlies van een moeder, en dat is in alles merkbaar in deze artikelen.

    Carla

    .……..’Ik ben aan haar verplicht om mezelf wél te doorgronden en te ontdekken wat ik wil. Dat het nu lukt, geeft een heel fijn gevoel. Door het vroege verlies van mijn moeder was ik mezelf kwijt, maar ik ben weer terug bij wie ik daarvoor was: het blije meisje dat wil genieten van het leven.’ 

    Anouk

    ……..‘Mensen zijn vaak bang voor de dood en praten met moeite over ziekte. Ik niet. Ik weet hoe belangrijk het is om er open over te zijn, want dat maakt minder eenzaam.’

    Carla

    …….’ Het doorleven van mijn verdriet heeft mij verbinding met mijzelf en anderen gebracht. De reis was prachtig. Ik dacht na over wat ik ben kwijtgeraakt, maar ook over wat ik heb overwonnen. Ik voel me sterk, rustig, en ben blij met wat ik heb. Ik hoop dat mijn moeder trots op me is.’
    (Op de foto boven deze blog: Carla).

    PS

    In het PS ter afsluiting van het artikel in Libelle:
    Jaarlijks verliezen ruim zesduizend minderjarige kinderen een of beide ouders. Uit onderzoek blijkt dat mensen die op jonge leeftijd een ouder verliezen later drie keer meer kans hebben op depressies.
    Verlaat Verdriet (www.verlaatverdriet.nu) is er voor mensen die jong een ouder verliezen. 
    Meer lezen: Gids voor Verlaat Verdriet. Titia Liese, Uitgeverij Funale 

  • | | | | | | | | | | | | |

    Fred de Heer

    DoorTitia Liese

     

    Met gepaste trots

    Met gepaste trots stellen we de komende tijd de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.  Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

    Fred de Heer

    De kunst van het spelen

    Inhoud workshop

    Contact maken met je intuïtie en je autenticiteit via intuïtief spel. Een heel uur ‘doen alsof’! Dus dat waar je als kind zo goed in was. In dit vrije spel en andere improvisaties ga je als vanzelf vertrouwen op je eerste ingevingen en echte spelflow ervaren …

    Zorg dat je erbij bent

    Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
    Meld je aan voor het symposium

    LEES MEER

    Lees meer over de workshop van Fred .
    Lees meer over Fred de Heer en zijn bedrijf DOL: Drama op locatie DoleventsLees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.