• | | | | | | | | | | |

    Lezing in Hoorn, terugblik

     

     

     

     

     

     

    Gisteravond vond de Verlaat Verdriet-lezing Gat in m’n ziel plaats in Hoorn (NH). Een avond georganiseerd in samenwerking met Margreet en Marjo. Net als vorige week bij de lezing in Groningen: wat is het fijn zo’n avond samen te organiseren. Wat voel ik me welkom.
    Wat is het fijn als er vanzelfsprekende handen zijn die helpen bij wat nodig is:
    zorgen dat dat wat nodig is er ook werkelijk is (flip over, koekjes enzovoort);
    Klaarzetten van tafels en stoelen;
    Mensen verwelkomen;
    Koffie en thee verzorgen;
    Eigen ervaring en kennis van Verlaat Verdriet delen met aanwezige ervaringsgenoten;
    Financiën regelen;
    Opruimen.
    Zo’n avond start dan ook voor mij met een warm gevoel van verbondenheid.
    Van samen dat dragen wat gedaan moet worden om Verlaat Verdriet meer in de wereld te zetten.
    Van rust.
    Margreet en Marjo: ook van deze plaats nogmaals heel veel dank!

    Je kunt je moeder niet missen

    Ruim twintig mensen zijn bij deze lezing aanwezig. Met name Verlaat Verdriet-ers. Elke lezing opnieuw is een bijzonder avontuur. Elke lezing opnieuw vinden er speciale voorvallen plaats. Zo ook met de vrouw wier moeder vijf minuten na haar geboorte stierf.
    Wat is het toch verschrikkelijk onwaar: die hardnekkige veronderstelling dat je geen last zou kunnen hebben van het verlies van een ouder als je die ouder niet hebt kunnen leren kennen, omdat zij of hij kort na je geboorte is overleden. Als je geen herinneringen hebt.
    ‘Je kunt je moeder/je vader helemaal niet missen. Je hebt haar/hem niet gekend.’
    Wat is dat toch verschrikkelijk onwaar!

    Gat in je ziel.
    Dat is waar!

    Voorkomen

    ‘Hoe kun je nou voorkomen dat kinderen er later last van krijgen?’, vraagt één van de aanwezigen, werkzaam in het onderwijs.
    Je kunt het niet voorkomen, zoveel is mij al heel lang duidelijk. Hoe graag volwassenen ook willen geloven dat je het kunt voorkomen: je kunt het alleen voorkomen als je zou kunnen voorkomen dat kinderen een ouder/ouders verliezen door de dood. En dat lijkt me tamelijk onhaalbaar.

    Wat je wel kunt voorkomen, is dat volwassenen die in hun jeugd een ouder hebben verloren door de dood, op volwassen leeftijd maar door blijven modderen met onbegrepen problemen.
    Wat je wel kunt voorkomen is blijven focussen op iets wat je niet kunt voorkomen, in plaats van adequate hulp aan Verlaat Verdriet-ers te bieden.
    Jong ouderverlies wordt pas werkelijk serieus genomen als Verlaat Verdriet serieus wordt genomen!

    Wij gaan door met de strijd!

  • | | | | | | | | | | |

    Lezing

    Vorige week woensdag, 2 november 2016, de Verlaat Verdriet-lezing in Groningen Stad. Georganiseerd in samenwerking met ervaringsgenoten. En dat is zo fijn!
    Els Pronk, ervaringsgenote en onder meer medewerkster van cursuscentrum De Poort, zorgde voor de samenwerking met De Poort: de prettige ruimte die voor ons beschikbaar was en de PR via De Poort.
    Irene zorgde voor de PR, met name via de social media.
    Theo zorgde voor alle randvoorwaarden van die avond: de opstelling van de zaal, thee/koffie, en na afloop het opruimen.
    Els, Irene en Theo: dank jullie wel!

    Groningen

    En dan in Groningen! Ik kom, ook al ben ik inmiddels zo’n 40 jaar geleden vertrokken uit Groningen, toch ook altijd weer thuis.
    Tussen de Groningers.
    Tussen het Gronings.
    Rond de dertig mensen kwamen naar de lezing.
    Verlaat Verdriet-ers.
    Verlaat Verdriet-ers met de overgebleven ouder.
    Elke keer weer een heel bijzondere ervaring om mijn lezing te kunnen doen. Te zien wat het met de aanwezigen doet om te horen wat ik in de loop van vele jaren heb geleerd over de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder. Om die kennis te kunnen delen!

    Opluchting

    ‘Ik kom je bedanken voor de erkenning die jij geeft aan de overgebleven ouder’. Na afloop stapte één van de aanwezigen naar me toe. Moeder van volwassen kinderen.
    Haar erkenning van mijn erkenning doet omgekeerd weer veel met mij. Ik realiseer me eens te meer hoeveel er nog te zeggen en te schrijven valt over de ouder die – veel te jong en ongewenst – overblijft als alleenstaand ouder.

    Loopgenoten

    In de zaal ook een aantal Verlaat Verdriet-ers die ik al ken. Die elkaar al kennen. Bijvoorbeeld via De Loopgenoten. Een mooie gelegenheid om een nieuwe datum te plannen voor een wandeling. Die wandeling gaat plaatsvinden op zondag 27 november 2016. Aanmelden voor deze wandeling doe je via schonemma@ziggo.nl

    Hoorn

    Vanavond de Verlaat Verdriet-lezing in Hoorn. Ook deze lezing hebben we samen georganiseerd: Marjo, Margreet en ik.
    Nog een uurtje, en dan neem ik de trein.
    Ik kijk er naar uit om ook deze avond weer te kunnen delen!

  • | | | | | | |

    De aarde is plat

    ‘Ze denken echt dat de aarde plat is. Erger nog: ze weten het zeker. Ze hebben er de bewijzen voor,’
    Een paar maanden geleden sprak ik iemand die al heel lang deel uitmaakt van de wetenschappelijke rouw-wereld.
    ‘Jullie weten helemaal niks, als het gaat om de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn’, schreeuwde ik tegen deze persoon. ‘Jullie denken dat je het weet, maar je weet helemaal niks’.

    Voor de decibellen die ik voortbracht schaamde ik me achteraf. Voor de inhoud van mijn boodschap in het geheel niet.
    Kort geleden sprak ik opnieuw iemand die al sinds jaar en dag werkzaam is in de (internationale) wereld van verlies en rouw. Opnieuw kon ik, na dit gesprek, alleen maar bedenken hoe verschrikkelijk (echt: verschrikkelijk!) ver theorie en praktijk uit elkaar liggen.

    Vanochtend las ik in de krant hoe empirie (onderzoek van de werkelijkheid en het leggen van causale verbanden tussen oorzaak en gevolg) uit de universiteit verdwijnen. Te duur.
    Dit artikel ging over het verdwijnen van empirie in de juridische praktijk op de universiteit.
    Nou: daar niet alleen – dacht ik meteen.

    ‘Ze denken echt dat de aarde plat is. Erger nog: ze weten het zeker. Ze hebben er de bewijzen voor,’ foeterde ik aan de telefoon tegen Joyce.
    ‘Titia: kijk eens uit het raam, antwoordde Joyce prompt. ‘De aarde is plat. Kwestie van perceptie.
    Heerlijk: zo’n relativering op het goeie moment.

  • | | | | | | | | | | | |

    Monuta Charity Fund

    Anderhalf jaar geleden staken we, vier enthousiaste vrouwen, de koppen bij elkaar. ‘Er moet een Verlaat Verdriet-symposium komen, en we gaan een thematische glossy uitbrengen’, besloten we.

    We zijn aan het werk gegaan.
    Maar: eigenlijk nemen we een onverantwoord financieel risico, zijn we ons bewust. Hoe krijgen we in ’s hemelsnaam onze initiatieven gefinancierd?

    Vrijwilligers

    Voor een heel belangrijk deel wordt ZEER gefinancierd door al het onbetaalde werk dat wordt verzet. Vrijwilligers werk dus. Door mensen die het allemaal belangrijk vinden Verlaat Verdriet en Verlaat Verdriet-ers een goede en zichtbare plek te geven. Onbetaald werk, van alle mensen die op hun manier een bijdrage leveren aan ZEER. Niet alleen de mensen die het voorbereidende werk voor het symposium en de glossy verzetten. Ook de workshopleiders werken allemaal van harte, onbetaald, mee.

    Deelnameprijs

    Voor een ander belangrijk deel (substantieel: onder meer de locatie zal betaald moeten worden!) zal de financiering moeten komen uit de deelname prijs. Zoveel is wel duidelijk.
    Om het rond te krijgen, moeten we een deelnemersprijs op € 90,- vaststellen.
    ‘Geen geld voor zo’n uniek en bijzonder symposium’, vinden sommige mensen. En dat is waar. In aanmerking genomen wat we die dag te bieden hebben is € 90,- geen geld.
    Toch zijn we ons er zeer van bewust dat voor heel veel mensen een deelnameprijs van € 90,- een grote, en voor sommige Verlaat Verdriet-ers onneembare, hobbel betekent.

    We gaan op zoek naar een sponsor en dienen onder meer een aanvraag voor sponsoring in bij het Monuta Charity Fund. Zodat we de prijs voor deelname kunnen verlagen van € 90,- naar € 75,-

    Prijsverlaging

    Vorige week hebben we het prachtige bericht gekregen dat het  Monuta Charity Fund ons het gevraagde bedrag heeft toegekend.
    We kunnen de prijs voor deelname verlagen van € 90,- naar € 75,-.

    Monuta Charity Fund

    Wij zijn er heel erg blij mee. Naar we hopen jullie ook.
    Met dank aan het Monuta Charity Fund!
    (Als dat geen foto wordt met Anita Witsier!)