• | | | | | | | | | | | | |

    Harriët van Veen

    DoorTitia Liese

    Met gepaste trots

    Met gepaste trots stellen we de komende dagen de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.  Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

    Harriët van Veen

    Mijn naam is Harriët van Veen. Ik ben 38 jaar, getrouwd, moeder, Verlaat Verdriet-er en psychosociaal therapeut.
    Persoonlijk doorliep ik een intensief Verlaat Verdriet traject, waarin ik ontdekte wat het vroege verlies van mijn moeder teweeg had gebracht. Maar vooral ook ontdekte ik hoe Harriët er weer mocht zijn doordat haar hart gehoord werd.
    Tegenwoordig bied ik met mijn praktijk ‘Heel je LEV’ (LEV betekent hart) plek aan mensen die het LEV hebben de reis naar hun hart te maken. De plek waar zowel (verlaat) verdriet als passie en oorsprong liggen.

    Op welk fundament bouw jij?

    Workshop

    Herken jij je in de patronen van Verlaat Verdriet?
    Worstel jij met zóveel meer dan alleen het verlies van je ouder?
    Merk je bijvoorbeeld dat je het moeilijk vindt om jezelf en anderen te vertrouwen, weet je soms niet wat jij zelf wilt en wat jouw passies zijn? V
    ind je het moeilijk om hulp te vragen of om je grenzen aan te geven?

    In deze workshop Op welk fundament bouw jij? wil ik teruggaan naar jouw roots.

    Informatie over Harriët

    Mijn praktijk voor psychosociale therapie en coaching heet ‘Heel je LEV’.
    www.heeljelev.nl
    Email: harriet@heeljelev.nl

    Zorg dat je erbij bent

    Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017
    Meld je aan voor het symposium

    Lees meer

    Lees meer over Harriët en haar workshop Op welk fundament bouw jij?
    Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

  • Liese Vijfeijken

    DoorTitia Liese

    Met gepaste trots

    Met gepaste trots stellen we de komende dagen de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.
    Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

    Liese Vijfeijken

    Ik ben Liese Vijfeijken, psycholoog en psychotherapeut. Ik heb een eigen praktijk in Hasselt (BE) waarbij ik focus op rouw en verlies.
    Het verlies van mijn vader toen ik 16 was, en de intense weg die ik hierdoor afgelegd heb, zorgt voor een sterke voeling met en interesse voor dit thema.

    Onze overlevingsstrategieën: een tipje van de sluier opgelicht

    Workshop

    De dood van onze ouder(s) heeft ons leven serieus op z’n kop gezet. De ouder was weg voor altijd, en alles veranderde. Hoe blijf je dan als kind staan? Je ontwikkelt strategieën die je helpen om met de situatie om te gaan, om te overleven. Ieder doet dit op zijn eigen manier, bijvoorbeeld door zich onzichtbaar te maken, door alles perfect te doen, door zich af te zetten tegen de omgeving, door de emoties te verstoppen, door te zorgen voor de mensen rondom zich……………
    Lees meer over de workshop van Liese: ‘Onze overlevingsstrategieën: een tipje van de sluier opgelicht’.

    Informatie over Liese

    Liese Vijfeijken
    Psycholoog
    Psychotherapeut
    ik en gij, een psychologenpraktijk met de focus op rouw en verlies

    www.ikengij.be
    facebook.com/ikengij.be

    Zorg dat je erbij bent

    Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017
    Meld je aan voor het symposium

    Lees meer

    Lees meer over Liese en haar workshop Onze overlevingsstrategieën: een tipje van de sluier opgelicht

    Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

  • | |

    Je moet vooruitkijken

    DoorTitia Liese

    Je moet vooruitkijken

    ‘Je moet vooruitkijken’ zei de bedrijfsarts tegen me toen ik bij hem kwam omdat ik helemaal ben vastgelopen. Ook in mijn werk.
    ‘Dat heb ik altijd gedaan, en daarom zit ik nu hier. Het is tijd dat ik er wat aan ga doen.’

    Mail

    Onlangs ontving ik een e-mail van een Verlaat Verdriet-er die met bovenstaande zin begint.
    In haar mail vervolgt ze:
    ‘Ook ik verloor jong mijn ouder. Wat ben ik blij met jouw site.
    Wat ben ik blij met alle informatie die daar op staat.

    (H)erkennen

    Wat heb ik mezelf herkend.
    Wat ben ik blij met de erkenning die je geeft.’

    Doorgeven

    ‘Ik heb je site doorgegeven in mijn familie en aan vrienden.
    Ik heb delen uitgeprint. Ik ga ze aan de bedrijfarts geven.
    Dank voor het werk dat je doet.
    Dank ook voor de boeken die je hebt geschreven.’  

    Aan het denken zetten

    ‘Je moet vooruit kijken’ zei de bedrijfarts tegen deze Verlaat Verdriet-er.
    Haar adequate antwoord: ‘Dat heb ik altijd gedaan, en daarom zit ik nu hier. Het is tijd dat ik er iets aan ga doen’ zet naar ik hoop deze bedrijfarts aan het denken over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Laten we het hopen!

  • | |

    Tussen overleven en leven – in Niemandsland

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Tussen overleven en leven – in Niemandsland

    ‘Zeg maar wat ik moet doen, dan doe ik het wel. Ik wil er vanaf.’
    Ik herinner me nog zo goed een van mijn eerste bezoeken aan een therapeut, decennia geleden. Natuurlijk zei ze: ‘Maar dat werkt niet zo.’ Wat voor mij op dat moment meteen twijfel aan haar competentie betekende.

    Ik weet beter tegenwoordig. Veel beter. Maar oh, wat heb ik het in de loop van de jaren van mijn Verlaat Verdriet-werk vaak gehoord. ‘Zeg maar wat ik moet doen. Ik ben tot alles bereid. Als ik er maar vanaf ben’. En oh, wat weet ik inmiddels goed dat het niet zo werkt. Dat het geen kwestie is van 1,2,3 je best doen en je hebt ‘het achter je gelaten’.

    Door het mijnenveld

    Een verlaat rouwproces is een weerbarstig proces. Een heel weerbarstig en vaak taai en ontmoedigend proces.
    Een weg waarop je van alles tegenkomt.
    Verwachte zaken.
    Onverwachte zaken.
    Verstrikkingen.
    Mijnen.
    Ze dienen zich allemaal bij je aan op deze weg. Voor je gevoel ga je vaak twee passen vooruit, een pas terug. Drie passen achterwaarts, dan weer een pas vooruit.
    De tocht door het mijnenveld, kun je zeggen.

    Niemandsland

    Je overlevingspatronen loslaten. Die patronen die je zo lang geholpen hebben je staande te houden.
    LOSLATEN???
    Wat is er nog van me over als ik die patronen heb losgelaten?
    Besta ik dan nog?
    Je begeeft je in Niemandsland.
    Erger nog: je bevindt je in Niemandsland.
    Je bent niet meer die je was.
    Je weet nog niet wie je gaat zijn.
    Hoe nu verder?
    Twijfel en scepsis steken de kop weer op: hoe moet dit ooit lukken?
    Je voelt je ontmoedigd.
    Ontredderd.
    Moe.
    Teleurgesteld na al je inspanningen.
    Nog steeds is het niet over.
    Nog steeds heb je ‘het niet achter je gelaten’.
    Waar kom je uit?

    Wegen naar herstel

    In dat Niemandsland tussen Overleven en Leven kun je zo hard bemoediging nodig hebben.
    Iemand die je de weg wijst.
    Iemand die tegen je zegt: ‘Je doet het goed. Doe nog maar een stapje’.

    Gids voor Verlaat Verdriet is zo’n bemoediging.
    De Gids laat je wegen zien naar herstel.
    Brengt je inzicht in Verlaat Verdriet.
    Laat je wegen zien naar herstel.
    Gids voor Verlaat Verdriet neemt je mee.