• | | | | | | | | | | | | |

    Waar ging het ooit mis?

    DoorTitia Liese

    Waar ging het ooit mis?

    En nu, nu ik alles doorgewerkt heb, wat er in mijn leven met mij gebeurd is. Waar ging het ooit mis? Het moment. Toen mijn vader vroeg om zijn tweede vrouw ‘Mammie’ te noemen, zoals ik ook mijn moeder noemde. Toen ging bij mij de knop om. Ik kan soms van binnen nog voelen hoe dat gegaan is.

    Verraad

    Ik heb me er bij neergelegd en ik heb het gedaan, maar ik heb het als zo’n verraad ten opzichte van mijn moeder gevoeld dat ik op dat moment dacht; ik doe in mijn hele leven niks meer, want helemaal niets is meer de moeite waard. En daar heb ik jarenlang tegen moeten vechten. Uiteindelijk heeft het me gebracht waar ik nu ben. Daarom kan ik ook voluit zeggen dat het zo de moeite waard is.

    Zwakkeling en kneus

    Jaren en jaren heb ik mezelf een zwakkeling gevonden, een kneus, iemand die nergens echt voor kon gaan, iemand die bij alles wat ze deed mislukte. Als ik nu terugkijk naar wat er in al die jaren met me is gebeurd, dan heb ik wel degelijk keuzes gemaakt in mijn leven, ook al had ik altijd het gevoel dat ik mij door omstandigheden liet leiden.

    Altijd doorgegaan

    Ik ben altijd door gegaan, tegen alle scepsis, ongeloof en minachting in. Ik heb alles opzij gezet om te komen waar ik nu ben en ik heb, ondanks teleurstellingen en tegenslagen, nooit opgegeven. Het kind, het meisje, de jonge vrouw, de vrouw die altijd aan alles twijfelde, en het meeste nog aan zichzelf, is de vrouw geworden die nu met grote letters boven haar hoofd voelt staan: WEET ALLES VAN VERLAAT VERDRIET WAT NODIG IS OM ANDERE MENSEN IN HUN PROCES VAN DIENST TE KUNNEN ZIJN. Een autodidact zou je kunnen zeggen, maar dan wel een autodidact van een speciale soort, die om te beginnen eerst de puinhopen van haar eigen bestaan heeft moeten verkennen, inventariseren en grondig heeft moeten opruimen, die alles wat stond af heeft moeten breken, alvorens het huis steen voor steen weer op te kunnen bouwen. Een degelijk bouwplan ontbrak, dat moest al werkend uitgevonden worden, maar het huis dat nu staat is stevig en nog mooi ook.

    Mezelf recht gedaan

    Steeds was ik uitgegaan van de gedachte dat ik trots zou zijn op mezelf als ‘het grote werk’ eenmaal achter de rug zou zijn. Maar dat ben ik niet. Ik ben niet trots op mezelf. Ik heb een oude belofte ingelost. Ik heb er geen behoefte meer aan om trots te zijn op mezelf. Ik heb mezelf recht gedaan. Zo voelt het en zo is het goed. Van binnenuit doorgaan, linksom, rechtsom, het moet gebeuren en je moet het doen. Buiten is binnen geworden. Het voelt als een missie, ik heb er geen ander woord voor.

    Een verlies van dezelfde orde

    Volwassenen weten van elkaar verschrikkelijk zeker: het ergste wat je kan overkomen is je kind verliezen. Een kind dat een ouder verliest, lijdt een verlies van dezelfde orde. Het is de hoogste tijd dat volwassenen dat zien en erkennen. Een ingrijpend verlies als jeugdervaring, kinderen en rouw, wordt pas werkelijk serieus genomen als Verlaat Verdriet serieus genomen wordt. Nu en in de toekomst.

    Een leven te winnen

    Het geschenk om te worden wie je bent
    Van binnenuit doorgaan
    Linksom, rechtsom
    Totdat binnenkant buitenkant wordt
    Je hebt een – extra – leven te winnen

    SYMPOSIUM ZEER

    Ben je Verlaat Verdriet-er?
    Herken je je in bovenstaand fragment?
    Dan is symposium ZEER op 13 mei 2017 geschikt voor jou.
    Weet dat je welkom bent.
    Meld je aan!

    INTERVIEW

    Bovenstaande tekst is afkomstig uit het interview dat Joyce de Schepper (redactie glossy ZEER) een paar jaar geleden met Titia Liese had.
    In de komende dagen meer delen uit dit interview in de blogs.

    Het hele interview

    Lees het hele interview

    VERMENIGVULDIGEN DOOR DELEN

    Help mee zo veel mogelijk mensen te bereiken voor dit symposium.
    Deel ZEER- berichten in je eigen netwerk!

  • | | | | | | | | | | |

    Wolf Biermann – Tot op de dag van vandaag

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    ‘Tot op de dag van vandaag wordt uw leven bepaald door een man die u maar één keer bewust hebt gezien. U was nog geen 4 jaar oud en de ontmoeting duurde nog geen half uur.
    ‘Het ingebakken verdriet om mijn vader is de wet waar ik naar leef’

    Wolf Biermann

    In Volkskrant Magazine van vandaag (4 maart 2017) lees ik het interview met de bekende Duitse zanger Wolf Biermann (geboren in 1936).
    Op zeven-jarige leeftijd verloor Biermann zijn vader. Zijn – Joodse – vader stierf in 1943 in vernietingskamp Auschwitz.

    Bezoek aan zijn vader

    Als kind van vier bezocht hij met zijn moeder zijn vader die toen gevangen zat in de gevangenis in Bremen.
    …………..’In de kantine stonden twee stoelen met een lange tafel ertussen. Mijn moeder nam mij op schoot. Toen werd mijn vader binnengeleid. Hij had pyama-achtige kampkleding aan, zijn hoofd was geschoren. Mijn moeder mocht hem niet aanraken’……….

    Vertrouwd

    ‘Vond u het spannend?’ ‘Nee. Geen kloppend hart, geen spoortje verlegenheid. Hij was even vertrouwd en even dichtbij als mama.’

    Hoe kan dat?

    ‘Voordat mijn moeder ging werken bij de stomerij Dependorf vertelde ze me elke avond een verhaaltje over hem voor het slapengaan. En iedere ochtend een goedmorgenverhaaltje. Ze had een geweldige truc: elke ochtend legde ze iets in mijn kraanwagentje, dat in het trappenhuis stond. Een snoepje, een hostie of een koekje, een suikerklontje, een kippenveer, een knikker. Bij het ontbjt vertelde ze dan over de avontuurlijke wijze waarop deze kostbaarheden van Bremen dwars door de Lüneburger Heide, over de Elbe, naar mij toe waren gekomen. De regen trotserend en de dieven te slim af, die mijn cadeau hadden willen stelen. Net zoals de katholieken met de hostie het lichaam van Jezus tot zich nemen, at ik iedere ochtend de hostie met mijn vaders lichaam, in de waarste zin van het woord……..’

    Mijn moeder

    ‘Mijn moeder was naaister, een sterke, slimme, volkse Moeder Courage.’

    Mijn vader

    ‘…………..Ik ben al mijn hele leven in Auschwitz. Vanaf het begin, altijd weer. Iedere schoorsteen herinnert me aan mijn vader’

  • | |

    Herkennen

    DoorTitia Liese

    Herkennen

    Zonder je overleden ouder

    Je leeft al heel lang zonder je overleden ouder.
    Mogelijk ben je – al lang – ouder dan je ouder ooit werd.

    Tegenkomen

    Hoe vaak heb jij je afgevraagd of je ouder jou zou herkennen als jullie elkaar nu op straat tegen zouden komen?
    Hoe vaak heb jij je afgevraagd of jij je ouder zou herkennen als jullie elkaar nu tegen zouden komen op straat?

    Gedicht

    Regelmatig komt het gedicht van Jacqueline van der Waals in mijn gedachten.

    Moeder

    Moeder naar wier liefde mijn verlangen
    >Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid,
    Ach, hoe zult gij mij zoo straks ontvangen

    Zult gij me aanstonds als uw kind begroeten,
    Als’k ontwaken zal uit mijnen dood?
    Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
    >Met mijn hoofd in uwen schoot?….

    Maar wat dan? Wat zult gij zeggen
    Bij het ver gegons van de engelenschaar,
    Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
    Op dit oude, grijze haar?

    Jacqueline van der Waals
    1868-1922
    13 jaar toen ze haar moeder verloor 

    Herkennen

    Herken jij bij jezelf wat Jacqueline van der Waals in dit gedicht schrijft?

    Heb jij je ooit afgevraagd of je ouder jou zou herkennen als jullie elkaar nu op straat tegen zouden komen?
    Heb jij je ooit afgevraagd of jij je ouder zou herkennen als jullie elkaar nu tegen zouden komen op straat?

    Wat gebeurde er met jou?
    Wat gebeurt er met jou als je dit leest?

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Open

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Afgelopen weekend volgde ik een yoga-/stilte weekend bij Albertine Richaerts in het klooster in de Zuid Limburgse heuvels van Wahwiller. Dit was de tweede keer dat ik bij Albertine een stilteweekend gecombineerd met yoga heb gevolgd. En weer was het heerlijk.
    De vakbekwaamheid van Albertine, haar liefde, haar geduld, haar prachtige (yoga)stem, de mooie oefeningen, de stilte en de gastvrije omgeving van het klooster maken van deze stilte-weekenden echt een bijzonder feest.

    ALBERTINE

    Al sinds jaar en dag bieden Albertine en ik eens per jaar een basisworkshop Dubbel Ouderverlies aan. De workshop Dubbel Ouderverlies is een basisworkshop Verlaat Verdriet speciaal voor Verlaat Verdriet-ers die in hun jeugd beide ouders verloren door overlijden.
    Albertine verloor haar beide ouders toen ze 10 jaar was.

    Al een groot aantal jaren is Albertine yoga-docent met eigen groepen. Regelmatig biedt ze yoga/meditatie/stilte-/weekenden aan in Zuid Limburg.
    Tevens biedt Albertine in Zuid Limburg rouwbegeleiding aan. Zowel individueel als in kleine groepen.
    Neem contact op met Albertine als je daarover meer wilt weten.

    Een deur naar jezelf openen

    ‘Als je het leven van alle dag even buitensluit, open je een deur naar jezelf’ is het motto dat Albertine aan dit yoga-/stilteweekend meegeeft.
    Ik kan niet anders zeggen: ik heb ervaren dat het zo werkt!

    Voor iedereen

    De yoga-/en stilteweekenden die Albertine in dit klooster organiseert zijn voor iedereen die deel wil nemen toegankelijk. Dus niet speciaal voor Verlaat Verdriet-ers.
    Ben je Verlaat Verdriet-er, wil je je graag aanmelden voor een weekend en wil je iemand meenemen die geen Verlaat Verdriet-er is?
    Dat kan.
    De yoga-/stilteweekenden zijn bedoeld voor iedereen.

    Ik mag er zijn

    In dezelfde tijd van het jaar (maar dan een jaar geleden) hebben Albertine en ik samen, op dezelfde plaats – namelijk in het klooster in Wahlwiller – het weekend Ik mag er zijn aangeboden.
    Ik mag er zijn is een meerdaagse workshop, speciaal voor Verlaat Verdriet-ers. We werken in dit weekend met trauma-specifieke yoga-oefeningen, gecombineerd met een aantal bijzondere autobiografische schrijfopdrachten.
    Een prachtig weekend vorig jaar.
    In een hele mooie groep Verlaat Verdriet-ers.

    Mee doen?

    Ben je Verlaat Verdriet-er en had je vorig jaar mee willen doen, maar paste de datum je niet?
    Of ben je geïnteresseerd geraakt in Ik mag er zijn?
    Laat het ons weten.
    Wij organiseren Ik mag er zijn graag opnieuw.
    Mail Titia: ikmagerzijn@verlaatverdriet.nu

    Belgische Verlaat Verdriet-ers

    Ben je Verlaat Verdriet-er en woon je in België?
    Overweeg dan eens deelname aan deze workshop als een basisworkshop Verlaat Verdriet in Nederland je (nog) een stap te ver is.