• | | | | | | | | | | | |

    Opmerkingen en dooddoeners

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

    Opmerkingen en dooddoeners

    Zo lang geleden? Heb je daar nu nog last van?
    Je hebt je moeder/je vader niet eens gekend, dan kan je haar/hem toch niet missen?
    Moet je niet eens ophouden altijd maar in het verleden te wroeten?
    Je leeft nu!
    Je was nog zo jong, daar kan je toch helemaal geen last van hebben?
    Vroeger hield je nog wel van je vrouw, en toen was je moeder ook al lang dood.
    Vind je zelf ook niet dat je er in bent blijven hangen?
    Kom op zeg, kijk eens vooruit!
    Als je weet waar het aan ligt, kan je het ook zelf oplossen!

    Als Verlaat Verdriet-er ken je ze vast wel: de opmerkingen die je van mensen in je omgeving te horen kunt krijgen (ook van hulpverleners!). De opmerkingen die je dicht doen slaan als je probeert te vertellen wat het vroege verlies van je ouder voor jou in je leven van nu betekent. ‘Ik zeg niets meer, nooit meer’.

    Symposium

    Zoals je hebt kunnen lezen, zijn we bezig een Verlaat Verdriet-symposium te organiseren (n.b. staat nu gepland voor november 2016. Deze de datum wordt mogelijk verzet naar januari 2017. Daar moeten we in het platform nog een keer over brainstormen!).
    De voorbereidingen voor dit symposium zijn ondertussen in volle gang. Ook vandaag hebben we weer overleg gehad.

    Verzamelen

    ‘We kunnen iets moois doen met al die opmerkingen die Verlaat Verdriet-ers altijd te horen krijgen’, stelde Laura onlangs voor.
    Een mooi voorstel van Laura. En een mooi plan.
    Echt een mooi plan, waar ik (en niet alleen ik) om moet gniffelen, ook nu ik onze vraag aan jou in mijn blog voorleg.
    Nee, ik ga nog even niet vertellen wat we van plan zijn.
    Ja, we willen graag zoveel mogelijk van deze opmerkingen en dooddoeners verzamelen en nodigen jou, als Verlaat Verdriet-er – graag uit jouw ervaringen met deze dooddoeners en – meestal ongewild kwetsende – opmerkingen met ons te delen.
    Welke opmerkingen en dooddoeners heb jij in de loop van de tijd te horen gekregen?
    Welke opmerkingen en dooddoeners hebben jou gekwetst?
    Welke opmerkingen en dooddoeners deden jou dichtslaan?

    Uitnodiging

    Schrijf de opmerkingen en dooddoeners die jij je herinnert op en mail ze ons symp@verlaatverdriet.nu

    Ontwikkelingen

    We houden je graag per blog, Nieuwsbrief en Facebook op de hoogte van de ontwikkelingen rond het symposium.
    Volg ons, als je er benieuwd naar bent wat dit Verlaat Verdriet-symposium ook jou straks te bieden heeft.

  • | | | | | |

    Oproep Libelle: dubbel ouderverlies

    DoorTitia Liese

    Gisteren kreeg ik dit bericht van iemand in verband met een oproep van Libelle:

    Oproep van Libelle

    Zijn allebei je ouders overleden?

    Voor een artikel in Libelle willen we graag weten hoe oud je was toen je laatste ouder overleed en hoe dat voelde.

    Reageren

    Mailen kan naar redactie@libelle.nl onder vermelding van ‘ouders’.
    Wie weet lees jij je verhaal terug in Libelle.

  • | | | | | | | | | | |

    Eva Vriend: De helpende hand

    DoorTitia Liese

    Nieuw boek van historica Eva Vriend : De helpende hand.
    De verborgen geschiedenis van de gezinshulp in Nederland  

    Eva

    Het jeugdtrauma van Eva Vriend (42) laat zich samenvatten in het beeld van een pot koude, donkere thee. Die thee zette haar vader als hij rond een uur of vier even pauze nam van zijn werk op de boerderij. Was Eva nog op school, dan dronk hij vast een kopje en liet daarna de pot op tafel staan. Tegen de tijd dat Eva thuiskwam, was haar vader aan het melken en was de thee koud en zwart. Ze was veertien jaar. Haar moeder was toen vier jaar dood.
    Als ze in de winter thuiskwam en het buiten al donker werd, moest ze zelf thuis de lichten aan doen. Ze zag er de hele fietstocht van school naar huis – zo’n zestien kilometer door de winderige polder – tegenop. Broer Gert en zus Ida waren het huis al uit.

    Eva’s moeder

    Eva’s moeder Ria had in 1978 kanker gekregen. Of ‘k’ zoals ze het zelf noemde – want over de ernst van de ziekte spraken ze thuis niet. Soms, als kinderen op school een opmerking maakten over het hoofddoekje dat Ria droeg om haar kale hoofd te verbergen, merkte Eva dat er iets met haar moeder aan de hand was.

    Artikel NRC

    Lees meer over Eva in het artikel in de NRC van 18 januari 2016 

    De helpende hand

    Wij klampten ons vast aan Tineke
    ISBN 9789460031007

    De verborgen geschiedenis van de gezinszorg in Nederland

    Geboren in de Tweede Wereldoorlog als oudste dochter in een katholiek tuindersgezin, wordt Ria, zoals zoveel meisjes in die tijd, al jong ingezet als steun en toeverlaat in het altijd drukke huishouden. Als om zes uur ’s ochtends de wekker gaat, staat zij op om de kachel op te stoken, boterhammen te smeren en de bedden op te maken. Ze schilt aardappels, lapt de ramen en poetst het koper. Naar school gaan zit er voor haar niet in.

    Maar dan worden in de jaren van wederopbouw duizenden jonge vrouwen en meisjes gerekruteerd als gezinsverzorgsters, om gezinnen in nood te ondersteunen en zo de ontwrichte samenleving te behoeden voor verder moreel verval. Ook Ria besluit in op leiding te gaan en waagt de stap naar Amsterdam.

     

    Eva: ‘Ik word altijd heel boos als mensen zeggen dat kinderen zo veerkrachtig zijn’

  • | | | | | |

    Griet op de Beeck: Kom hier dat ik u kus

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

    Griet op de Beeck

    Met enige regelmatig word ik getipt door Verlaat Verdriet-ers over het boek Kom hier dat ik u kus van Griet op de Beeck. Zo ook vorige week.
    Tijd om weer eens aandacht te besteden aan dit bijzondere boek.

    Niemand begrijpt het

    ‘Andere mensen begrijpen er niets van‘ hoor ik Verlaat Verdriet-ers vaak verzuchten. Het blijkt nog steeds moeilijk te zijn andere mensen uit te leggen waar Verlaat Verdriet – waar de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn – nou eigenlijk over gaat. En dat terwijl Verlaat Verdriet-ers er vaak zo naar verlangen begrepen te worden!

    Iemand begrijpt het

    ‘Je kunt het alleen maar begrijpen als je het zelf hebt meegemaakt’, denken Verlaat Verdriet-ers vaak om zichzelf te troosten.
    Dat blijkt toch niet helemaal waar te zijn. Hoe auto-biografisch het boek van Griet op de Beeck ook lijkt te zijn: het is het niet. Het blijkt dus zeker mogelijk te zijn om tot in de meest fijnzinnige, pijnlijke, hilarische en kleurrijke details in de huid (in het leven) te kruipen van een volwassen vrouw die in haar jeugd haar moeder is verloren. Ook als je niet zelf een dergelijk onomkeerbaar verlies in je jeugd hebt meegemaakt.

    Kom hier dat ik u kus

    Kom hier dat ik u kus is in alle opzichten een aanrader voor Verlaat Verdriet-ers die er behoefte aan hebben zich gezien, gehoord, en erkend te voelen.
    ISBN: 9789044623109

    Lees ook

    Blog 1 oktober 2014 
    Blog 2 februari 2015