• | | | | | | | | | | |

    Lezing in Hoorn, terugblik

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Gisteravond vond de Verlaat Verdriet-lezing Gat in m’n ziel plaats in Hoorn (NH). Een avond georganiseerd in samenwerking met Margreet en Marjo. Net als vorige week bij de lezing in Groningen: wat is het fijn zo’n avond samen te organiseren. Wat voel ik me welkom.
    Wat is het fijn als er vanzelfsprekende handen zijn die helpen bij wat nodig is:
    zorgen dat dat wat nodig is er ook werkelijk is (flip over, koekjes enzovoort);
    Klaarzetten van tafels en stoelen;
    Mensen verwelkomen;
    Koffie en thee verzorgen;
    Eigen ervaring en kennis van Verlaat Verdriet delen met aanwezige ervaringsgenoten;
    Financiën regelen;
    Opruimen.
    Zo’n avond start dan ook voor mij met een warm gevoel van verbondenheid.
    Van samen dat dragen wat gedaan moet worden om Verlaat Verdriet meer in de wereld te zetten.
    Van rust.
    Margreet en Marjo: ook van deze plaats nogmaals heel veel dank!

    Je kunt je moeder niet missen

    Ruim twintig mensen zijn bij deze lezing aanwezig. Met name Verlaat Verdriet-ers. Elke lezing opnieuw is een bijzonder avontuur. Elke lezing opnieuw vinden er speciale voorvallen plaats. Zo ook met de vrouw wier moeder vijf minuten na haar geboorte stierf.
    Wat is het toch verschrikkelijk onwaar: die hardnekkige veronderstelling dat je geen last zou kunnen hebben van het verlies van een ouder als je die ouder niet hebt kunnen leren kennen, omdat zij of hij kort na je geboorte is overleden. Als je geen herinneringen hebt.
    ‘Je kunt je moeder/je vader helemaal niet missen. Je hebt haar/hem niet gekend.’
    Wat is dat toch verschrikkelijk onwaar!

    Gat in je ziel.
    Dat is waar!

    Voorkomen

    ‘Hoe kun je nou voorkomen dat kinderen er later last van krijgen?’, vraagt één van de aanwezigen, werkzaam in het onderwijs.
    Je kunt het niet voorkomen, zoveel is mij al heel lang duidelijk. Hoe graag volwassenen ook willen geloven dat je het kunt voorkomen: je kunt het alleen voorkomen als je zou kunnen voorkomen dat kinderen een ouder/ouders verliezen door de dood. En dat lijkt me tamelijk onhaalbaar.

    Wat je wel kunt voorkomen, is dat volwassenen die in hun jeugd een ouder hebben verloren door de dood, op volwassen leeftijd maar door blijven modderen met onbegrepen problemen.
    Wat je wel kunt voorkomen is blijven focussen op iets wat je niet kunt voorkomen, in plaats van adequate hulp aan Verlaat Verdriet-ers te bieden.
    Jong ouderverlies wordt pas werkelijk serieus genomen als Verlaat Verdriet serieus wordt genomen!

    Wij gaan door met de strijd!

  • | | | | | | | | | | |

    Lezing

    DoorTitia Liese

    Vorige week woensdag, 2 november 2016, de Verlaat Verdriet-lezing in Groningen Stad. Georganiseerd in samenwerking met ervaringsgenoten. En dat is zo fijn!
    Els Pronk, ervaringsgenote en onder meer medewerkster van cursuscentrum De Poort, zorgde voor de samenwerking met De Poort: de prettige ruimte die voor ons beschikbaar was en de PR via De Poort.
    Irene zorgde voor de PR, met name via de social media.
    Theo zorgde voor alle randvoorwaarden van die avond: de opstelling van de zaal, thee/koffie, en na afloop het opruimen.
    Els, Irene en Theo: dank jullie wel!

    Groningen

    En dan in Groningen! Ik kom, ook al ben ik inmiddels zo’n 40 jaar geleden vertrokken uit Groningen, toch ook altijd weer thuis.
    Tussen de Groningers.
    Tussen het Gronings.
    Rond de dertig mensen kwamen naar de lezing.
    Verlaat Verdriet-ers.
    Verlaat Verdriet-ers met de overgebleven ouder.
    Elke keer weer een heel bijzondere ervaring om mijn lezing te kunnen doen. Te zien wat het met de aanwezigen doet om te horen wat ik in de loop van vele jaren heb geleerd over de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder. Om die kennis te kunnen delen!

    Opluchting

    ‘Ik kom je bedanken voor de erkenning die jij geeft aan de overgebleven ouder’. Na afloop stapte één van de aanwezigen naar me toe. Moeder van volwassen kinderen.
    Haar erkenning van mijn erkenning doet omgekeerd weer veel met mij. Ik realiseer me eens te meer hoeveel er nog te zeggen en te schrijven valt over de ouder die – veel te jong en ongewenst – overblijft als alleenstaand ouder.

    Loopgenoten

    In de zaal ook een aantal Verlaat Verdriet-ers die ik al ken. Die elkaar al kennen. Bijvoorbeeld via De Loopgenoten. Een mooie gelegenheid om een nieuwe datum te plannen voor een wandeling. Die wandeling gaat plaatsvinden op zondag 27 november 2016. Aanmelden voor deze wandeling doe je via schonemma@ziggo.nl

    Hoorn

    Vanavond de Verlaat Verdriet-lezing in Hoorn. Ook deze lezing hebben we samen georganiseerd: Marjo, Margreet en ik.
    Nog een uurtje, en dan neem ik de trein.
    Ik kijk er naar uit om ook deze avond weer te kunnen delen!

  • | | | | | | | | | | | |

    Verlaat Verdriet-lezing in Hoorn (NH)

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

    Gat in mijn ziel

    Verlaat Verdriet-lezing in Hoorn over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn, door Titia Liese.

    DATUM

    Woensdag 9 november 2016

    TIJD

    19.30 tot ± 22 uur

    ADRES

    Praethuys ’t Slot
    Van Beijerenstraat 89
    1623 JD  Hoorn

    KOSTEN

    De kosten voor deze lezing bedragen € 10,-
    Contant aan de zaal te voldoen.

    AANMELDEN

    In verband met de beschikbare ruimte is het raadzaam tevoren aan te melden voor deze lezing lezinghoorn@verlaatverdriet.nu

    BIJZONDERHEID

    Geef dit bericht alsjeblieft door in je netwerk!

    Verlaat Verdriet

    Ruim een miljoen volwassen Nederlanders verloor als kind – op een leeftijd jonger dan 20 jaar – een ouder door overlijden. De impact van dit vroege, onomkeerbare verlies wordt in veel gevallen niet, of onvoldoende, onderkend.
    De gevolgen op de langere termijn uiten zich onder meer in angst- en paniekaanvallen, moeite intieme relaties aan te gaan, twijfel aan bestaansrecht, controle, stressgevoeligheid en gezondheidsproblemen.

    LEZING

    In de lezing Gat in m’n ziel geeft Titia Liese informatie over de problematiek die speelt bij veel volwassenen die in hun jeugd een ouder verloren door overlijden. Ze toont de mogelijkheden voor Verlaat Verdriet-ers om dit verlies alsnog te verwerken en te helen en biedt ruimte voor vragen.

    DOELGROEP

    Deze lezing is bestemd voor ieder die geïnteresseerd is in de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder.
    Dus zowel voor Verlaat Verdriet-ers, als voor professionals, familieleden en anderszins belangstellenden.

    TITIA LIESE

    Titia Liese ontwikkelde in de afgelopen decennia, vanuit ervaring, haar veelzijdige kennis op het gebied van Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet. Ze is tevens auteur van Gids voor Verlaat Verdriet, Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek en Teruggaan, om verder te kunnen.

  • | | | | | | | | | | | |

    Honderdvierenveertig

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    ‘Nou: zo’n twaalf jaar. Eens per maand’, antwoord ik op de vraag van een deelnemer aan de workshop van de afgelopen dagen.
    ‘Honderdvierenveertig dus’ reageert hij meteen.

    Of het er helemaal honderdvierenveertig zijn: ik betwijfel het enigszins. Er ging ook wel eens een maand voorbij zonder. Maar ook wel eens een maand met twee. Of drie.
    Uiteindelijk zal het toch aardig in de richting gaan van honderdvierenveertig.
    Een respectabel aantal, denk je dan toch. Tenminste: ik wel op het moment dat dat getal wordt uitgesproken.

    Openen

    Afgelopen dagen was het weer tijd voor een workshop. Drie deelnemers deze keer: Twee vrouwen en een man.
    Voor de (misschien bijna) honderdvierenveertigste keer een bijzondere en prachtige ervaring.
    De ruimte, de rust en de veiligheid die ontstaat als ervaringsgenoten hun ervaringen met elkaar kunnen delen.
    De opluchting als, al werkend, steeds duidelijker wordt hoe groot en omvangrijk de gevolgen zijn van jong ouder verlies. Ook op de langere termijn.
    De rust die de erkenning biedt. Ook – en eigenlijk zeker – als je als deelnemer aan de workshop al een lange ervaring hebt in de hulpverlening. Als er altijd gewerkt moet worden aan ‘van alles’, terwijl het vroege verlies van je ouder stelselmatig wordt genegeerd. Je je niet alleen niet gezien en gehoord voelt (wat op zich al pijnlijk genoeg is), maar er dus ook nooit ruimte is om te werken aan dat wat voor jou voelt als de oorzaak van de problemen waar je mee worstelt.
    De liefde die kan stromen als geopend kan worden wat zo lang afgesloten heeft gezeten.

    Toewijding en liefde

    Elke workshop opnieuw heeft z’n eigen dynamiek.
    Z’n eigen vorm.
    Z’n eigen kenmerken.
    Maar elke workshop opnieuw word ik diep geraakt door de toewijding en de liefde van de deelnemers.
    Altijd weer opnieuw is het bijzonder daarvan getuige te mogen zijn.