• | |

    De schoonheid van een verlaat rouwproces

    DoorTitia Liese

    ‘Het was een helse klus. Maar ik had het niet willen missen.’ Regelmatig hoor ik het Verlaat Verdriet-ers zeggen. ‘Ik ben honderd keer door de hel gegaan. Maar ik had het niet willen missen.’ Verlaat Verdriet-ers die niet alleen de zwaarte van hun verlate rouwproces hebben ervaren, maar ook de schoonheid van dit proces. In beweging komen. Jezelf tevoorschijn halen. Behoedzaam afpellen. Omarmen. In het licht zetten. Van overleven naar leven gaan.

    Vastgelopen

    Steeds meer mensen melden zich bij de hulpverlening. Ze zijn vast gelopen. Zien het niet meer zitten. Weten niet meer hoe ze verder moeten. Tal van problemen. Hoe vind je hierin als hulpverlener de weg? Tal van oorzaken. Hoe help je mensen als je de oorzaak van hun moeilijkheden niet goed in kaart kunt brengen? Tal van hulpvragen. Hoe onderscheid je in dat woud van vragen de bomen?

    Anders

    Dat kan anders. Dat moet anders. Hoe mooi is het dan dat een bescheiden groep gemotiveerde en gekwalificeerde Verlaat Verdriet-ervaringsdeskundigen de koppen bij elkaar heeft gestoken. En hoe mooi is het dan dat wij – Verlaat Verdriet-ervaringsdeskundigen hulpverleners de helpende hand reiken. Hulpverleners de weg wijzen naar wegen van herstel. Naar de schoonheid van een verlaat rouwproces. Zodat hulpverleners, in plaats van met de handen in het haar te staan hun Verlaat Verdriet-cliënten de weg kunnen wijzen naar de uitweg (een verlaat rouwproces is een ingewikkeld, gelaagd proces waarin zich de nodige onverwachte complicaties voor kunnen doen. Hoor en zie meer over Het Mijnenveld in Rouw kent geen tijd).

    Symposium

    We doen dat onder meer met het organiseren van symposium Teruggaan om verder te kunnen. Symposium voor hulpverleners uit diverse disciplines. Zaterdag 5 april 2025. Volg ons in de komende tijd op de social media. We zullen daar geregeld verschijnen met informatieve artikelen.

    De bijzondere schoonheid van een verlaat rouwproces

    Wil je je helemaal verdiepen in de schoonheid van een verlaat rouwproces, de tocht door de Hel via het Vagevuur naar het Paradijs, lees dan de Divina Commedia van Dante Alighieri (Dante: 1265-1321, was jonger dan 10 jaar toen hij zijn moeder verloor, en 16 jaar toen hij ook zijn vader verloor). Dante Alighieri heeft in zijn leven lange periodes gekend van zware depressiviteit.

    Wil je meer lezen over verlaat verdriet en verlate rouw in boeken van andere Verlaat Verdriet-ervaringsgenoten: kijk dan in de boekenlijst van Kenniscentrum Verlaat Verdriet.

    Zien

    Lezen

    Informatie symposium

    Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners

    #verlaatverdriet #verlaterouw #jongouderverlies #teruggaanomverdertekunnen #verlaatverdrietsymposium #kenniscentrumverlaatverdriet

  • | | | | |

    Komende week gesprek met Margriet Breet

    DoorTitia Liese

    Komende dinsdag – 17 december 2024 – spreek ik Margriet Breet. Hoewel we hemelsbreed nauwelijks twintig kilometer van elkaar verwijderd wonen hebben we elkaar niet eerder ontmoet. Volgende week woensdag – 18 december – komt een nieuw boek uit van Margriet: haar boek over het vroege overlijden van haar moeder. Het gemis van haar moeder. En wat dat gemis al die jaren met haar heeft gedaan.

    Margriet Breet

    Margriet heeft in de loop van haar leven heel wat boeken gepubliceerd. Boeken voor de jeugd. Educatieve boeken. Kinderboeken. Een boek over het vroege verlies van haar moeder zat al lang in haar hoofd. Jaren is ze ermee bezig geweest. Maar altijd bekroop haar weer het gevoel: wie zit daar nou op te wachten. Tot ze afgelopen zomer de documentaire Vroeg verloren van Liesbeth Raske op t.v. zag. ‘Ik ben helemaal niet de enige’ realiseerde ze zich terwijl ze de documentaire bekeek. ‘Er zijn wel heel veel mensen vroeg hun ouder(s) verloren. Net als ik. Er zijn wel heel veel mensen voor wie mijn boek belangrijk kan zijn.’ Ze zette zich aan het werk met dit voor haar nog steeds kwetsbare deel van haar leven.

    Nieuw boek

    Volgende week, een dag voordat haar nieuwe boek uitkomt, komt ze naar me toe. Gaan we met elkaar in gesprek. Waarover spreken wij? Over Verlaat Verdriet, natuurlijk. Over boeken. En over hoe belangrijk het is dat Verlaat Verdriet een breed bespreekbaar thema is.
    Ik kijk uit naar onze ontmoeting.
    En natuurlijk: naar het boek van Margriet Breet.

    Documentaire

    Vroeg verloren

  • | | | | |

    Liefde voor De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Hoe vertel je iets heel bijzonders als het zo bijzonder is dat je er eigenlijk geen woorden voor hebt. Terwijl ik toch heel graag De weg van liefde 2024 met je wil delen. Ik ga dus toch proberen iets met je te delen van deze unieke Weg van liefde 2024.

    Het gele huis

    Zoals je wellicht weet verzorgen we De weg van liefde altijd in het grote, gele huis van Maartje en Davide – Villa le Muse – in Codiponte. Over het algemeen liefkozend ‘het gele huis‘ genoemd. Ook dit jaar werkten Els Pronk en ik – evenals het vorige jaar – samen aan De weg van liefde. Of eigenlijk moet ik zeggen: Els en ik werkten samen met Maartje en Davide aan De weg van liefde.

    Twee maanden voor vertrek naar Codiponte besloten we te werken met een kleine groep van vier deelnemers. In overleg sloten we de aanmeldingsmogelijkheid voor De weg van liefde 2024. Zo kwam een extra kamer beschikbaar voor een speciale extra bewoner van het gele huis. Een bewoner die wel Verlaat Verdriet-er is, maar geen actieve deelnemer aan De weg van liefde. ‘Zou het niet mooi zijn als we gedurende deze week een soort Italiaans-Nederlandse familie kunnen zijn?’ stelde ik Maartje afgelopen zomer voor. ‘Wijzelf verzorgen het ontbijt en de lunch en eten samen met de extra gast. Davide verwent ons in de avond met zijn overheerlijke avondmaaltijden. ’s Avonds eten we allemaal samen in de grote keuken. Aan de grote tafel. Als een Italiaanse familie.
    Zo gezegd, zo gedaan. En zo groeide in de loop van De weg van liefde 2024 een heel bijzondere extra liefde: de liefde van een soort Italiaans-Nederlandse familie van negen personen.

    Duizend soorten van gevoelens

    Duizend soorten van gevoelens die zich aandienen gedurende de dagen van De weg van liefde. Gevoeld worden. Ge-uit. Herkend worden. Erkend. Gezien. Gehoord. Begrepen. Deskundige feedback krijgen. Vorm krijgen. In woord. In beeld. Die verwerkt worden. Geheeld. In Codiponte. Waar oud zeer kan helen.

    Kom je daar nou helemaal voor naar Italië?

    En dan nog het weer. Terwijl we de berichten krijgen uit Nederland van prachtig nazomerweer regenen wij weg. ‘Kom je daar nou helemaal voor naar Italië? verzuchtten we om de beurt. Om vervolgens toegewijd verder te gaan met ons werk: De weg van liefde. Waarmee de twee dagen van onafgebroken regen ook op een heel bijzondere manier een heel bijzondere betekenis hebben gekregen. De weg van liefde kreeg een ongekende diepgang. Terwijl buiten in de rivier de modderstromen kolkten openden zich in ons allemaal eigen stromen van verbinding. Van heling. Van liefde.

    A la prossima Via Amor, 2025.

    Met heel veel liefde kijk ik terug op deze unieke Weg van liefde 2024.
    Deelnemers: dank voor jullie vertrouwen. Voor jullie toewijding. Voor jullie liefde.
    Els: dank voor jouw vertrouwen. Voor je toewijding. Voor je liefde.
    Maartje en Davide: dank voor jullie vertrouwen. Voor jullie toewijding. Voor jullie liefde.

    Grazie tutti! A la prossima Via Amor 2025. De eerste deelnemers voor De weg van liefde 2025 hebben zich al aangemeld!

    Fiori di zucca en scabei

    Als ik dan nu toch met je deel, moet ik natuurlijk ook de jaarlijks terugkerende favorieten van elke Weg van liefde met je delen. De gefrituurde fiori di zucca – de gefrituurde bloemen van de courgette. En de scabei – gefrituurde deegkussentje die we zelf vullen met overheerlijke soorten kaas en vleeswaren.

  • | | | |

    Andreas Jonker: En toen vonden ze mijn vader

    DoorTitia Liese

    Andreas Jonkers: En toen vonden ze mijn vader.

    Andreas Jonkers, 11 jaar toen hij zijn vader verloor, zag zijn vader in zijn leven precies drie keer: één keer levend, één keer opgebaard en één keer bij de begrafenis. Zijn vaders lichaam vertoonde tweeënveertig messteken toen het werd gevonden op een talud in Amsterdam-Oost.

    Andreas groeide, zoals zoveel kinderen, zonder vader op. Nooit had hij de behoefte te weten wie zijn vader was, waarom hij zo gruwelijk aan zijn einde was gekomen en wie dat had gedaan. Tot hij zelf een kind kreeg. Toen werden de vragen prangender dan ooit. Wat was er met zijn vader gebeurd? Wat voegt een vader eigenlijk toe? En hoe word je een vader als je er nooit een hebt gehad?

    En toen vonden ze mijn vader is een onthullend en aangrijpend verhaal over de dood van een vader, de geboorte van een zoon en de vraag wat het betekent om met en zonder vader op te groeien.

    Citaat

    …… Zo kan het gaan met afwezige vaders. Ik zag bij andere gezinnen hoe het was, ik ging naar school, ik ging studeren. Anderen dan je vader vangen je op, compenseren het. Ze brengen je dingen bij, bieden veiligheid en aandacht. 
    Dus ik dacht er niet aan, die zogenaamde vader. Ik wist niet wie hij was, ik voelde er niks bij, en het kon me weinig schelen dat hij helemaal verdween. Tot mijn zoon. Tot dat sigarenkistje, die brief en die verhalen……… (bladzijde 179). 

    Boek bestellen

    En toen vonden ze mijn vader