• | | |

    Het gaat goed met me

    DoorTitia Liese

    Het gaat goed met me. Ik heb het heel erg moeilijk gehad met mijzelf. Maar ik weet nu dat het de moeite waard is om het proces door te werken totdat je er de leuke dingen van hebt. Je hebt een leven te winnen. En dat leven heb ik gewonnen. Zover ben ik nu. En als je eenmaal op dat pad zit, blijkt het leven veel simpeler te zijn dan je altijd hebt gedacht, wat trouwens iets anders is dan gemakkelijk.

    Jezelf leren kennen

    Wel kun je een eind komen door jezelf te leren kennen. Door je af te vragen wat goed is voor je en jezelf ook te gunnen wat goed voor je is. Ergens in mijn boek heb ik gezegd ‘voor sommige mensen is het proces pas afgelopen als ze niet alleen de weg naar zichzelf terug gevonden hebben, maar als ze ook weten wie ze zijn’. Op het moment dat je weet wie je bent, weet je hoe je voor jezelf moet zorgen. Dan hoef je niet steeds meer naar manieren te zoeken om voor jezelf te zorgen, dan hoef je niet meer zo verschrikkelijk op jezelf gericht te zijn.

    Simpel

    Dan is het leven ineens heel simpel. Door eenvoudig duidelijk te maken wat je graag wilt, bijvoorbeeld dat iemand een kop koffie voor je zet of een broodje voor je maakt.

    Grenzen

    Mensen van de meest uiteenlopende leeftijden komen naar de workshops, van begin twintig tot ver in de zeventig, maar de meeste mensen komen bij me als ze tussen de 35 en 55 jaar zijn. Wat blijkt is dat ze hun leven lang getraind zijn in kijken en voegen als een kameleon. Regelmatig geef ik workshops voor mensen met verlaat verdriet. Een van de dingen die bij verlaat verdriet een rol spelen is het slecht om kunnen gaan met grenzen en dus amper weten wat de normale gang van zaken is.

    Kameleon

    Je bent gewend om je aan te passen aan omstandigheden die niet goed voor je zijn, dat is een tweede natuur geworden. Kijken en voegen, kijken en voegen als een kameleon in combinatie met het gevoel dat je steeds denkt dat het aan jou ligt; ìk ben niet goed bij mijn hoofd. En dan is de verwarring compleet als je iets zegt, want daarmee word je nog niet gehoord. Mensen denderen daar zomaar overheen en ook dat laat je dan weer zelf gebeuren. Ik laat zien dat je inzicht en regie kunt krijgen, dat het de moeite waard is om een stap te zetten en het proces aan te gaan.

    SYMPOSIUM ZEER

    Ben je Verlaat Verdriet-er?
    Herken je je in bovenstaand fragment?
    Dan is symposium ZEER op 13 mei 2017 geschikt voor jou.
    Weet dat je welkom bent.
    Meld je aan!

    INTERVIEW

    Bovenstaande tekst is afkomstig uit het interview dat Joyce de Schepper (redactie glossy ZEER) een paar jaar geleden met Titia Liese had.
    In de komende dagen meer delen uit dit interview in de blogs.

    VERMENIGVULDIGEN DOOR DELEN

    Help mee zo veel mogelijk mensen te bereiken voor dit symposium.
    Deel ZEER- berichten in je eigen netwerk!

  • | | |

    Titia heeft haar eigen leven

    DoorTitia Liese

    Titia heeft haar eigen leven

    In 1959, ik was toen tien jaar, schreef mijn vader in een brief aan mijn tante: Titia heeft haar eigen leven. En zo was het. Ogenschijnlijk maakte ik deel uit van het gezin dat in het huis woonde aan de Vijverlaan, maar dat was alleen maar de buitenkant. Van binnen leefde ik mijn eigen leven en probeerde ik mezelf op te voeden zoals ik dacht dat mijn moeder dat gedaan zou hebben.

    Eenzaam

    Dat was een eenzaam bestaan, met weinig meer perspectieven dan ik mezelf te bieden had. Wat dat leven me wel bood, was veel vrijheid van handelen. Ik was in grote mate mijn eigen baas. En zo is het nog steeds. Ik ga in mijn privé leven mijn eigen gang en maak de mensen in mijn directe omgeving zelden of nooit vooraf deelgenoot van wat ik ga doen of ga laten. Ik denk er uit mezelf niet aan om verantwoording achteraf af te leggen. Niet omdat ik dat niet zou willen, maar omdat het niet bij me opkomt om het te doen.’

    Stiefmoeder

    Nu nog heb ik moeite om ‘mijn‘ stiefmoeder te zeggen, ze was niks van mij. Toen ze net met mijn vader getrouwd was had ik het over ‘mijn moeder’, als ik het over haar had. Toen ik uit huis was, ben ik de term stiefmoeder gaan gebruiken. Pas in de laatste jaren zeg ik ‘de tweede vrouw van mijn vader’. Ze was zijn vrouw, en ik kon me, voor mijn gevoel, niet genoeg van haar distantiëren. Dat is zo gebleven tot ze vorig jaar overleed. Hoewel ik niet bij haar overlijden betrokken ben geweest, heeft haar dood me wel een gevoel van bevrijding gegeven. Voor mij was ze de tweede vrouw van mijn vader.

    Moeder-achtige

    Na zijn scheiding heeft hij in de laatste jaren van zijn leven een vriendin gehad. Ze hadden een LAT-relatie in Haarlem, ik woonde in Groningen. Ik zag ze niet zo heel erg vaak, maar zijn vriendin heeft wel veel betekenis voor me gehad. Ze haalde vaak aan dat het belangrijk is om een doel te hebben in je leven. Ik begreep nooit wat dat was: een doel in je leven hebben. Toen ik het wel begreep was ze al jaren dood. Ik heb haar helaas nooit kunnen vertellen dat zij daarmee het belang van een doel in me wakker heeft gemaakt. Aan haar, ze had vier kinderen groot gebracht die ouder waren dan ik, heb ik ook kunnen zien wat een moeder is, en dat was mooi. Hoewel mijn relatie met haar nooit vanzelfsprekend is geweest, zover kon ik mij in die tijd helemaal niet openstellen, heb ik in haar wel kunnen ervaren hoe moeders met vanzelfsprekendheid om kunnen gaan.’

    Symposium ZEER

    Ben je Verlaat Verdriet-er?
    Herken je je in bovenstaand fragment?
    Dan is symposium ZEER op 13 mei 2017 geschikt voor jou.
    Weet dat je welkom bent.
    Meld je aan!

    Interview

    Bovenstaande tekst is afkomstig uit het interview dat Joyce de Schepper (redactie glossy ZEER) een paar jaar geleden met Titia Liese had.
    In de komende dagen meer delen uit dit interview in de blogs.

    Vermenigvuldigen door delen

    Help mee zo veel mogelijk mensen te bereiken voor dit symposium.
    Deel ZEER- berichten in je eigen netwerk!

  • | | | | | | | | | | | | |

    Robert Terpstra

    DoorTitia Liese

    Robert Terpstra

    Robert-Terpstra2.0.jpg

    Mijn naam is Robert Terpstra, als kind ben ik beide ouders verloren en daarmee een stukje van mijn vrijheid om te zijn zoals ik ben. Letterlijk kan ik makkelijker zijn zoals ik ben wanneer ik ‘bewegingsvrijheid’ in mijn lichaam ervaar. Dit is wat we gaan doen in de workshop Bewegingsvrijheid.

    Bewegingsvrijheid

    Workshop

    We gaan bewegen binnen de mogelijkheden van het lichaam. We zullen een ‘free flow of movement’ ontdekken en merken dat dit heerlijk voelt.

    Informatie over Robert

    Robert Terpstra
    Oefentherapeut Mensendieck | Trager Practitioner
    Praktijk voor Bewegingsvrijheid
    www.bewegingsvrijheid.eu
    info@bewegingsvrijheid.eu

    Zorg dat je erbij bent

    Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
    Meld je aan voor het symposium

    Lees meer

    Lees meer over Robert en zijn workshop Bewegingsvrijheid.
    Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.

  • | |

    Toen mijn moeder stierf, stierf mijn vader mee.

    DoorTitia Liese

    Mijn vader

    Mijn vader is plotseling overleden toen ik 34 jaar was. Ik moet altijd denken wanneer hij ook weer doodging, bij mijn moeder weet ik dat precies. Mijn vader en ik hadden een oppervlakkige relatie. Ik was een absoluut vaderskind. Toen mijn moeder stierf, stierf mijn vader mee. Hij heeft zich daar nooit meer werkelijk van kunnen herstellen. Ik verloor niet alleen mijn moeder, ik verloor ook mijn grote, sterke pappie die alles kon.

    Liefdevolle man

    Hij was een liefdevolle, zorgende man, levend in de waan dat mijn moeder afhankelijk was van hem. Het slechte huwelijk daarna heeft alle ruimte tussen hem en mij ingenomen. Ik heb nooit meer met mijn vader over mijn moederkunnen praten, bang om hem nog meer verdriet te doen dan hij al had. Mijn moeder leek onaanraakbaar te zijn geworden. Wat mijn vader en ik niet meer samen konden, maakte het overgrote deel uit van onze relatie. Mijn vader voelde zich schuldig over hoe het gegaan was. Ik was boos. We hebben die afstand niet meer kunnen overbruggen en dat vervult mij nog steeds van spijt.

    Plotselinge dood

    Hij overleed plotseling en onverwacht toen ik 34 was. Mijn vader was een goede man in de goede betekenis van het woord, maar na zijn dood heb ik hem geen seconde gemist, hij was al lang weg voordat hij stierf. Mijn stiefmoeder, de tweede vrouw van mijn vader, deed op haar manier haar best en heeft daar weinig moois voor teruggekregen. Onze karakters waren onverenigbaar. Bovendien nam ze een totaal andere cultuur mee, een cultuur waar ik me helemaal niet in kon vinden, die ik vreselijk vond en waar ik me, vanaf het begin, tegen heb verzet.

    Gelukkig: die kinderen hebben weer een moeder

    Ongelukkig genoeg kreeg ze de positie van moeder. Ook de ‘buitenwereld’ denkt dan: oh, gelukkig, die kinderen hebben weer een moeder. Maar ze was mijn moeder niet en kon dat ook helemaal niet zijn omdat ze zelf geen idee had wat een moeder eigenlijk was. Haar eigen moeder werd na haar geboorte opgenomen in een psychiatrische inrichting en overleed toen zij acht jaar was. Ze is opgevoed door haar veertien jaar oudere zusje en heeft dus nooit een moeder gekend. Ik heb nog lang aan alle kanten kunnen voelen hoe ze haar onverwerkte verleden op mij heeft geprojecteerd. Ik vond haar zieliger dan ik mijzelf vond. Voor haar vond ik het erg wat haar was overkomen. Dat van mezelf, dat viel wel mee. Dit gegeven zag ik lang als een onoverkomelijk obstakel in mijn leven.

    Doorgegeven problematiek oplossen

    Uiteindelijk heeft het me wel laten zien wat de consequenties van doorgegeven problematiek kunnen zijn. En hoe belangrijk het is, ook voor de volgende generatie, om wel een verlaat rouwproces aan te gaan, hoe pijnlijk dat ook moge zijn. Als moeder heb ik haar dus nooit geaccepteerd, als opvoeder heb ik haar al helemaal nooit serieus genomen en ik vermoed dat ik zelfs nooit enige poging heb gedaan om dat te verbloemen.

    Symposium ZEER

    Ben je Verlaat Verdriet-er?
    Herken je je in bovenstaand fragment?
    Dan is symposium ZEER op 13 mei 2017 geschikt voor jou.
    Weet dat je welkom bent.
    Meld je aan!

    Interview

    Bovenstaande tekst is afkomstig uit het interview dat Joyce de Schepper (redactie glossy ZEER) een paar jaar geleden met Titia Liese had. In de komende dagen meer delen uit dit interview in de blogs.

    Vermenigvuldigen door delen

    Help mee zo veel mogelijk mensen te bereiken voor dit symposium.
    Deel ZEER- berichten in je eigen netwerk!