• | |

    Volkskrant Magazine: Interview met Bettine Vriesekoop

    DoorTitia Liese

    Het is de kunst om de loop der dingen te accepteren

    In Volkskrant Magazine van 11 mei 2024 een interview met tafeltenniskampioen Bettine Vriesekoop: Het is de kunst om de loop der dingen te accepteren. Bettine Vriesekoop was 10 jaar toen ze haar vader verloor door overlijden.

    Citaat

    ‘Je vader overleed toen je 10 was. Daarna ontdekte je het tafeltennissen en ontmoette je je coach. Denk je dat je door het gemis van je vader behoefte had aan een sterke man in je leven? 

    ‘Ja, zeker. Hans was een soort vervanging, een houvast in mijn leven. Ik groeide op in een gezin van negen kinderen en mijn moeder had na het overlijden van mijn vader geen tijd om grenzen te stellen. Er werd ook niks besproken. Mijn vader overleed in de ochtend en tegen mij werd gezegd: ga maar naar school, het is een beetje druk hier. Ik weet nog dat we op school een tekening moesten maken en ik opeens begon te huilen: ‘ik wil helemaal geen tekening maken, mijn vader is dood. Zo ging dat in die tijd.’

    ‘Ik heb er dus ook echt wat aan gehad dat ik een coach kreeg die wel duidelijke grenzen stelde, maar aan de andere kant bleven andere dingen braak liggen. En het is niet de bedoeling dat je er een heel leven voor nodig hebt om dat weer in te halen. Want dat is bij mij wel gebeurd, ik ben daar nóg mee bezig.’

    Tao

    Jarenlang heeft Bettine Vriesekoop in China gewoond. In het interview vertelt zij over de weg van Tao, en wat die weg haar heeft gebracht.

    Verliezen

    Niet alleen verloor Bettine Vriesekoop op haar 10e zelf haar vader, toen zij 3 maanden in verwachting was van haar zoon overleed haar man. De vader van haar kind. Als alleenstaand moeder die zelf als kind haar vader verloor voedde ze haar zoon op die voor zijn geboorte zijn vader verloor.

    Lees meer

    • Volkskrant Magazine 11 mei 2024: Het is de kunst om de loop der dingen te accepteren. Interview met Bettine Vriesekoop.
    • Ook in Volkskrant Magazine van 11 mei 2024: Een andere koers. Schrijver Alma Mathijsen steekt mert een zeilend vrachtschip samen met een groep idealisten de Atlantische Oceaan over om koffiebonen, cacao en rum op te halen in Zuid Amerika. Ook Alma Mathijsen verloor als kind haar vader.
  • | | |

    Gebeurt nu het onbeschrijfelijke in Malmö?

    DoorTitia Liese

    Songfestival

    Mensen die mij kennen weten dat ik geen televisiekijker ben. Er staat niet eens een televisie in mijn huis. Al heel lang niet. Wel volg ik via hem nieuwssites en de krant. Joost Klein. De man die zich uit over het vroege verlies van zijn ouders. Het onbeschrijfelijke vertaalt naar de muziekvorm die hem past. De aanloop naar het Songfestival. De keuze voor hem om Nederland te vertegenwoordigen. Zijn (voor)optreden deze week heb ik niet gezien. Voor de verdeelde reacties op hem, en op zijn muziek, kan ik begrip opbrengen. Niet iedereen hoeft alles mooi te vinden. Over de echtheid waarmee hij het onbeschrijfelijke laat zien, het verlies van zijn beide ouders door de dood, lees ik. En dat doet veel met me. Veel omdat Verlaat Verdriet nog altijd een taboe-onderwerp is. Wat is het dan bijzonder dat iemand zich zo uitspreekt. De wereld laat weten wat het verlies van zijn ouders met hem heeft gedaan. Wat het nog steeds met hem doet. Het uitschreeuwt.

    Incident

    En dan gebeurt er iets in Malmö. Incident. Iets waar naar buiten toe onduidelijkheid over is. Geheimzinnigheid. Ik merk dat me dat raakt. Dat het me onrustig maakt. Me uit m’n evenwicht brengt. Hoe deze man Joost Klein nu middelpunt is van veel commotie. Ik vraag me af: gebeurt nu het onbeschrijfelijke in Malmö? Breekt dat waarvan hij heeft gedroomd – zijn ouders eren op dit podium – hem dat bij de handen af op het punt dat hij zijn droom bijna heeft bereikt?

    Ik zou naast hem willen zitten. Nu. Zou hem vast willen houden. Ik zou tegen hem willen zeggen – Joost, je bent niet de enige. Je bent niet alleen.

  • | | |

    Nora Fischer – Ga vooral haar voorstelling zien!

    DoorTitia Liese

    Vanmiddag (zondag 5 mei 2024) de voorstelling DE SPRONG gezien van Nora Fischer. Anderhalf uur een heftig levensverhaal verteld, zonder ook maar een seconde sentimenteel te zijn. Een muisstille zaal. Een staande ovatie. Als je in de gelegenheid, bent: ga vooral DE SPRONG van Nora Fischer meemaken!

    De nieuwe muze

    ……….‘O, my God…. Hallo!’ zegt zangeres Nora Fischer wanneer ze voor het publiek staat en er volgt direct applaus. Ze herpakt zich direct: ‘Ik heb mijn best gedaan om een sfeer van intimiteit te creëren, het liefst had ik u allemaal bij mij in de huiskamer gevraagd, maar dat lukte niet. Ik sta voor het podium en dat gaat zo blijven, ik ga u vertellen waarom ik de afgelopen vier jaar niet heb kunnen zingen. Ik trok de stekker uit mijn carrière toen ik op mijn hoogtepunt stond, maar ik verloor mijn stem als gevolg van een verkramping.’  Zelf noemt ze het ‘een omgekeerd imposter syndroom’: zo’n rottig stemmetje in je hoofd dat steeds maar blijft herhalen: ‘Zie je wel, je bent een fraudeur, je kan helemaal niet zingen en dit moest een keer gebeuren!’……..

    De theaterkrant

    ………. In haar solovoorstelling De sprong vertelt Nora Fischer een aangrijpend verhaal. Net als Ariël verloor ze haar stem vier jaar geleden, precies op het hoogtepunt van haar zangcarrière. Burn-out, knobbeltjes noch heesheid waren de oorzaak, maar de hoge druk van het leven als zangeres speelde een rol.
    De voorstelling combineert verhalenvertelling, foto’s, muziek en oude videofragmenten. Fischer neemt je mee door bergen en dalen, en onthult haar hyper-perfectionistische aard. Haar dagboek fungeert als een rode draad, maar soms vertraagt het de voortgang van de voorstelling.
    Op een rustige toon kondigt ze aan dat haar zus jarenlang ongelukkig was en op 37-jarige leeftijd een einde aan haar leven maakte. Dit moment laat je ademloos achter en plaatst alle puzzelstukjes op hun plek……

    Lees meer

  • | | | |

    Verlaat Verdriet, vaderskind, moederskind

    DoorTitia Liese

    Veel heb ik erover nagedacht. Vaderskind. Moederskind. Bestaan ze? Bestaan ze echt? Bestaan ze theoretisch onderbouwd? Of bestaan ze meer in onze taal als metafoor? Zijn ze eigenlijk verbeelding? Een manier om een bepaald mens aan te duiden?

    Eye-opener

    In mijn Verlaat Verdriet-werk ben ik ze gaan zien. Ze gaan onderscheiden. Vaderskind. Moederskind. En het heeft een enorme invloed. Een invloed die Verlaat Verdriet-ers vaak herkennen. Mijn gedachten over vaderskind/moederskind deel ik graag met je. Leg ik aan je voor. Zodat je zelf kunt onderzoeken: betekent dit iets voor mij? Zo ja: wat betekent het dan voor mij? Mogelijk is mijn gedachtegang ook voor jou een eye-opener.

    Vaderskind

    Op mijn achtste verloor ik mijn moeder door overlijden. Zelf was ik een uitgesproken vaderskind. Kind van een vader die op mijn achtste de vrouw verloor van wie hij zielsveel hield. Met het verlies van mijn moeder verloor ik ook mijn grote sterke pappie. Maar hij bleef. Hij ging niet dood (althans niet tijdens mijn jeugd). Het vaderskind had nog altijd een vader. Hoe beschadigd hij ook de rest van zijn leven is geweest. En hoe vervreemdend onze relatie zich ook ontwikkelde.

    Vaderskind / moederskind

    Vaderskind. Moederskind. Het fenomeen fascineerde me. En fascineert me nog steeds. In de loop van de jaren heb ik het voorgelegd aan tal van Verlaat Verdriet-ers in de workshops. ‘Heb jij enig idee of je een vaderskind was? Of een moederskind?’ (let op het waardeverschil tussen vaderskind en moederskind. Mocht vaderskind/moederskind theoretisch niet bestaan, dan bestaat het in taal nog steeds wel. En we hebben er een stevig waardeoordeel over ook nog!). Meestal resoneert er iets als ik de vraag stel: heb je enig idee of je een vaderskind/een moederskind bent? En dat wat resoneert wil ik graag hier voorleggen aan jou.

    Vragen

    • Herken je dat in je eigen leven? Was je een vaderskind? Was je een moederskind?
    • Wat betekent deze vraag voor jou? Wat doet deze vraag met jou?
    • Als je een vaderskind was, en je verloor je vader: wat betekende dat dan voor jou?
    • Als je een vaderskind was, en je verloor je vader wat betekende dat dan voor jouw relatie met je moeder?
    • Als je een vaderskind was en je verloor je moeder: wat betekende dat dan voor jou?
    • Als je een moederskind was en je verloor je moeder: wat betekende dat dan voor jou?
    • Als je een moederskind was en je verloor je vader: wat betekende dat dan voor jouw relatie met je moeder?
    • Als je een moederskind was en je verloor je vader: wat betekende dat dan voor jou?