• |

    2016

    DoorTitia Liese

    2016

    Allereerst wil ik graag jou, lezer van mijn blog’s, in alle opzichten een goed 2016 toewensen.
    2016 – Ga er voor!

    2016 in duiken

    Op 30 december j.l. schreef ik de blog Doe ik het? Of doe ik het niet?
    Nou: ik deed het. We deden het, moet ik zeggen.
    ‘Ben je op 1 januari nog op Terschelling? vroeg ik aan Mirjam toen ik haar een paar dagen geleden sprak. ‘Ga je mee het nieuwe jaar in duiken?’ vroeg ik toen ze ‘ja’ zei op m’n vraag.
    ‘Doe ik’ zei ze, na een korte aarzeling.

    Niet onvoorwaardelijk

    Helemaal onvoorwaardelijk was het voor geen van ons beiden.
    Geen storm.
    Geen harde koude wind.
    Geen regen.
    En: graag op een stukje stil strand.

    Perfecte omstandigheden

    Vrijdag 1 januari 2016.
    Mooier kunnen de omstandigheden voor een nieuwjaarsduik niet zijn.
    Mooier voor een nieuwjaarsduik wordt het nooit meer.
    Op deze mooiste Nieuwjaarsdag ooit hebben we ‘het’ gedaan.

    De zon schijnt – en is zelfs al een beetje warm.
    Het is windstil – zelfs de vlag van Heartbreakhotel (Terschelling, aan het strand van Oosterend) hangt helemaal stil langs de stok.
    Opkomend water.
    Rustige zee.
    Mooie golven.
    Mensen die gewoon in het zonnetje op het strand zitten.
    Veel wandelaars. 

    En wij: wij duiken het koude water in.
    Want koud: dat was het toch zeker wel.

    2016 in gedoken

    Hoe dan ook:
    2016 zijn we ingedoken.
    En met plezier!

    PS: de foto’s van ons festijn zijn helaas niet voor publicatie geschikt.

  • Doe ik het?

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

    Duiken op Nieuwjaarsdag

    Of doe ik het – dit jaar – niet?

    Al sinds jaar en dag duik ik op Nieuwjaarsdag, in gezelschap van mijn Mexicaanse Elizabeth, de Zandenplas in Nunspeet in. Alleen vorst kan onze duik in die zoetwaterplas verhinderen.
    Ieder jaar, rond Oudejaarsdag, bel ik Elizabeth. Als ze m’n stem hoort, hoor ik haar altijd denken: ‘Ooooh, NEE. Niet weer dit jaar’. Om vervolgens dan te zeggen ‘Ik krijg er spijt van als ik het niet doe. Dus ja: om 12.30 uur ben ik bij je. Dan doen we HET.’
    Echt: al sinds jaar en dag.

    2016

    Geen sprake van ijs dus in de Zandenplas, dit jaar.
    Maar nieuwsjaars-duiken in de golven van de Noordzee: dat heb ik nooit gedaan. Wordt het niet eens tijd dat te doen, vroeg ik me af?
    Zelf heb ik een intensief jaar achter de rug. Een jaar met grote – innerlijke veranderingen. Van grote innerlijke vooruitgang, kan ik rustig zeggen.
    Zo’n kouwe Noordzee-duik 2016 in, dat lijkt me wel een passend ritueel.

    Noorzee-duik

    De mogelijkheid heb ik dit jaar. De Noordzee heb ik op Nieuwjaarsdag (bijna) onder handbereik.
    Maar wil ik het? Zo’n collectieve duik, met zo’n hele grote groep Unox-mutsen?
    Ik denk het toch niet.

    D’r in en d’r weer uit

    Ik geef het grif toe: er in is altijd wel een dingetje voor me (beetje groot dingetje), maar de sensatie als je dat kouwe water weer uit bent: da’s wel een heel bijzondere sensatie.
    Hoe dichter de datum naderbij komt, hoe meer ik ervan overtuigd ben: ik doe het.

    Niet helemaal onvoorwaardelijk

    Maar dan wel in m’n eentje (of hooguit in klein gezelschap. Dat kan nog gebeuren!).
    Op m’n eigen rustige plekje op het strand.
    En het mag niet heel hard regenen.
    En ook niet heel hard (koud) waaien.
    Geen vorm van zelfkwelling dus, maar gewoon een mooi ritueel, waar ik lang van kan na-genieten.
    Nog even geduld – de tijd gaat het leren.

  • Doen we het

    DoorTitia Liese

    of doen we het niet?

    We deden het twaalf jaar geleden voor het eerst. Elizabeth en ik. Vorig jaar lieten we het zo lang in het midden, dat de kans voorbij was. Spijt tot gevolg.

    In de tweede week van december belt Elizabeth me op, om me te feliciteren met mijn verjaardag. M’n 65e. Elizabeth net terug van een vakantiemaand in haar geboorteland, het land waar ze tot haar 30e heeft gewoond: Mexico. Bekwaam geworden door jaren ervaring ontwijken we ‘het’ een gesprek lang. Tot uiteindelijk toch het ‘N-woord’ valt. Doen we het, of doen we het niet? ‘Nou ahum, we bellen er nog wel over.’

    Het hele afgelopen jaar was ik stukken minder gemotiveerd om onder meer of minder barre omstandigheden de zee in te gaan. Sterker nog: mijn laatste zeebad vond plaats in de laatste week van mijn zomervakantie op Terschelling. ‘Daar ben ik lekker te oud voor geworden’. Het ‘N-gebeuren’ nog heel ver weg.

    Vandaag niet meer.
    Zal ik, net als vorig jaar, lafhartig wachten tot Elizabeth mij belt? En als ze dat niet doet denken: ‘Nou, da’s dan mooi geregeld dit jaar.’ Nee. Dat ga ik dit jaar niet doen, bedenk ik me vanochtend. Dus bel ik Elizabeth. Net wakker. ‘Enig idee waarvoor ik bel?’ Ineens is ze helemaal bij de les. ‘Moeten we?’

    Nieuwjaarsduik 2015

    We doen het weer, die Nieuwjaarsduik. Deze keer 2015 in.
    Meeduiken? Kom erbij!

    1 januari 2015
    Zandenplas Nunspeet
    13.00 uur.
    Wij zijn paraat.