• | | | |

    Camino del Amor: een middag over pelgrimage

    DoorTitia Liese
    camino

    Een middag over pelgrimage: vroeg ouderverlies en de weg van liefde

    Inleiding door Titia Liese – Ervaringsdeskundige Verlaat Verdriet

    Titia Liese opent de middag als ervaringsdeskundige op het gebied van Verlaat Verdriet. Vanuit haar eigen praktijk en levenservaring deelt zij hoe Verlaat Verdriet — verdriet dat soms tientallen jaren verborgen blijft — een diepe maar onzichtbare stempel drukt op het leven van volwassenen die op jonge leeftijd hun ouder(s) hebben verloren.

    Titia legt uit wat Verlaat Verdriet is, hoe het zich manifesteert en waarom het zo lang onopgemerkt kan blijven. Zij begeleidt mensen op een liefdevolle en vakkundige manier in het erkennen en doorleven van dit verdriet. Haar werk vormt de inspirerende basis voor de bijzondere reis die Ronald Schouw ondernam. Het is dan ook geen toeval dat de workshop van Titia – Dubbel Ouderverlies – en later De weg van Liefde, het startpunt werd van Ronalds spirituele pelgrimstocht. Haar benadering en zijn tocht sluiten naadloos op elkaar aan — twee wegen die samen één verhaal vertellen over verlies, moed en bewustwording.

    Een gewone man, een buitengewone tocht

    Ronald Schouw is een gewone man met een bijzonder levensverhaal. Op achtjarige leeftijd verloor hij bij een traumatisch ongeval zijn beide ouders — een verlies zo ingrijpend dat het zijn hele verdere leven heeft gekleurd.  Ronald besloot zijn rouwproces voort te zetten op een manier die hij zelf nooit had verwacht: door te lopen. Hij nam een sabbatical van twee maanden en vertrok op pelgrimstocht naar Santiago de Compostela — in naam van zijn ouders, Vicari Pro — ten dienste van hen die er niet meer zijn.

    In het voorjaar van 2025 liep Ronald de Camino Português en in het najaar van 2025 de Camino Francés — in totaal ruim 1400 kilometer over oude Romeinse wegen, door bergen, dorpen, langs kerken en stilte.

    Kom luisteren op zondagmiddag 3 mei

    Ronald deelt zijn verhaal tijdens een bijzondere middag op zondag 3 mei. Hij neemt de aanwezigen mee op zijn tocht — van het eerste stap zetten tot de aankomst bij de kathedraal van Santiago de Compostela. Een verhaal over kwetsbaarheid, doorzettingsvermogen en de helende kracht van beweging en natuur.

    Tijdens de middag komen de volgende vragen aan bod:

    • Wat is de Camino? — De pelgrimsroute over eeuwenoude Romeinse wegen richting Santiago de Compostela in Spanje.
    • Wat is de geschiedenis van de Camino? — Van middeleeuwse bedevaartroute tot een van de meest populiare spirituele wandelroutes ter wereld.
    • Wat neem je mee op de Camino? — Over de inhoud van je rugzak, maar vooral over wat je innerlijk meedraagt en wat je onderweg los kunt laten.
    • Hoe heeft Ronald zijn Verlaat Verdriet–proces voortgezet op de Camino? — Over de stappen die hij letterlijk en figuurlijk heeft gezet in zijn rouwproces.
    • Welke antwoorden heeft Ronald gevonden? — Over de inzichten, de rust en de verbinding die hij onderweg ontdekte.

    Een middag voor iedereen die geraakt is door vroeg ouderverlies, pelgrimstochten of de zoektocht naar zichzelf.

    • Plaats
    • Tijd
      • 14 uur – ± 16 uur
    • Kosten
      • De toegang is gratis, een donatie aan de kerk is welkom. 
  • | | |

    Waar rook is, is vuur

    DoorTitia Liese

    Waar rook is, is vuur. Al een tijdje geleden kondigde ik aan dat het er aan zat te komen – de oude Verlaat Verdriet-site in een nieuwe vorm, met eigentijdse mogelijkheden. De rook was er dus al. Het vuur van toewijding ontstoken. En hoe! Al een tijdlang zijn Ronald en Stephanie bezig de migratie van de oude website naar de nieuwe vorm voor te bereiden. Een enorme klus voor allebei. De inhoud van de oude site www.verlaatverdriet.nu in z’n totaliteit gehandhaafd, maar in een hele nieuwe jas. Komend weekend gaat het gebeuren. De migratie van de site. 

    Dank, dank, dank

    ‘Ik vind dat jouw website een nieuwe vorm nodig heeft’ zei Ronald tijdens De weg van liefde twee jaar geleden. ‘En ik wil dat voor je gaan doen. Jouw werk is het waard om nog meer mensen van toegankelijke informatie te voorzien over de levenslange impact van jong ouderverlies ‘. ‘Daar wil ik aan meewerken’ zei Stephanie prompt tijdens die gedenkwaardige Weg van liefde.

    Een mooie, nieuwe samenwerking kon zich gaan ontwikkelen tussen Ronald, Stephanie en mij. Wat ben ik blij dat ik na ruim twintig jaar de verantwoordelijkheid voor de Verlaat Verdriet-site aan jullie professionele en vertrouwde handen over mag en kan dragen. Wat een mega-stap in de verduurzaming van mijn Verlaat Verdriet-werk. Ik ben niet alleen SUPER-trots op jullie, ik ben jullie ook SUPER-dankbaar voor onze hartverwarmende samenwerking. Het zal ook wennen zijn voor mij, maar het allermeeste voel ik nu: DANK! DANK! DANK!

  • | | |

    Ik heb genoten van De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Ik heb genoten van ‘De weg van liefde’ in het voorjaar van 2026.
    Codiponte, Italië, een plek waar ik tot rust kan komen.
    Ik zie prachtige bergen en groene heuvels.
    ‘De weg van liefde’ een week lang besteden aan wie ik ben en ben geworden en waar nog een ‘z(w)eertje’ zit.
    Codiponte, Italië, een plek waar ik tot rust kan komen.
    Warmte en natuur, zorgen en verzorgd worden, er (mogen) zijn.
    ‘De weg van liefde’ een week lang besteden aan wie ik ben en ben geworden en waar nog een ‘z(w)eertje’ zit.
    Tijd hebben en nemen om aandacht te besteden aan de dood van mijn vader, begrepen worden met weinig woorden.
    Warmte en natuur, zorgen en verzorgd worden, er (mogen) zijn.
    (natuurlijk) Groeien, zonder aanpassen.
    Tijd hebben en nemen om aandacht te besteden aan de dood van mijn vader, begrepen worden met weinig woorden.
    Schrijven, dwalen door Codiponte, een gedicht, ervaringen delen en schilderen. Wat mijn lijf en hoofd nodig hebben.
    (natuurlijk) Groeien, zonder aanpassen.
    Even geen rekening houden met het dagelijks leven waar ik mij continue moet aanpassen, gewoon even LEVEN.
    Schrijven, dwalen door Codiponte, een gedicht, ervaringen delen en schilderen. Wat mijn lijf en hoofd nodig hebben.
    In ontspanning groeien.
    Even geen rekening houden met het dagelijks leven waar ik mij continue moet aanpassen, gewoon even LEVEN.
    Ik zie prachtige bergen en groene heuvels.
    In ontspanning groeien.
    Ik heb genoten van ‘Mijn weg van liefde‘ in het voorjaar van 2026.

     Stephanie, De weg van liefde, april 2026

    Pantoum proberen?

    Een Pantoum is een dichtvorm die oorspronkelijk uit het verre oosten komt. Een dichtvorm van twintig regels, waarbij een aantal van de regels wordt herhaald.

    Gedicht

    Met het onderstaande schema kun je in korte tijd zelf een gedicht schrijven waarbij de essentie van het moment, of van wat er werkelijk in je omgaat, voor ogen verschijnt.

     Verhelderend

    Vaak werkt schrijven met deze dichtvorm verrassend verhelderend, omdat onbewuste gevoelens of gedachten aan de oppervlakte komen. Het schrijven is bijna meditatief en bovendien erg leuk om te doen.

    Spontaan

    Het is belangrijk dat je het eerste schrijft wat spontaan in je opkomt, zonder jezelf te corrigeren.

    Kernwoord

    Voor een Pantoum kies je een kernwoord, het thema van je gedicht. Iets wat je op dit moment bezig houdt.

    Schema

    • Regel 1    Ik… (maak een zin die met ‘ik’ begint en waarin je het kernwoord
      noemt)
    • Regel 2    Ik… (beschrijf waar je bent)
    • Regel 3     Ik… (beschrijf wat je ziet)
    • Regel 4    (beschrijf wat er gebeurt in connectie met je kernwoord)
    • Regel 5     Is gelijk aan regel 2
    • Regel 6     Is een gevoelsreactie op regel 2: wat doet het met je?
    • Regel 7     Is gelijk aan regel 4
    • Regel 8     Is jouw reactie op regel 7
    • Regel 9     Is gelijk aan regel 6
    • Regel 10     Wat is je gevoelsreactie op regel 2,wat doet het met je ?
    • Regel 11    Is gelijk aan regel 8
    • Regel 12    Hoe is dat?
    • Regel 13    Is gelijk aan regel 10
    • Regel 14    Hoe voelt dat?
    • Regel 15    Is gelijk aan regel 12
    • Regel 16    Wat is je reactie daarop?
    • Regel 17    Is gelijk aan regel 14
    • Regel 18    Is gelijk aan regel 3
    • Regel 19    Is gelijk aan regel 16
    • Regel 20    Is gelijk aan regel 1
  • | | | | | |

    Wat zal zijn, zal zijn op het pleintje van Codiponte

    DoorTitia Liese

    Een groot geluk viel ons project op het pleintje van Codiponte ten deel. André, onze co-financier, kwam een jaar geleden ons team versterken. Dankzij hem kon de restauratie van Casa Matilda van start gaan.

    En dan nu de volgende stap: intensivering van de samenwerking met Maartje en Davide in de toekomst. Ons project wordt echt een heel bijzonder project van gastvrijheid op het pleintje van CodiponteCastello. Casa Matilda – Huis voor Levensverhalen – met drie appartementen, een ruime zaal, een aparte ruimte voor lichaamswerk, een SPA. La Rocca, dat plaats biedt voor een restaurantje, een keuken voor kookcursussen van Davide en een appartement. En sinds kort ook het laatste buurhuis van het rijtje dat ruimte biedt voor nog een appartement. Vanzelfsprekende gastvrijheid op een authentiek Toscaans pleintje. Gelegen op de oude muren van wat ooit een trots middeleeuws kasteel is geweest.

    Wat zal zijn, zal zijn

    Che sará, sará ging door m’n hoofd, nadat Maartje André en mij tijdens ons online-overleg vertelde dat Davide en zijzelf graag het beheer willen gaan doen van Casa Matilda. Wat zal zijn, zal zijn. Als eerste de melodie van dit lied – deze canto – uit 1971. En later ook de tekst. De tekst wil ik graag met je delen, zowel in het Italiaans, als in de Nederlandse vertaling die ik voor je heb gemaakt.
    Wat roept deze tekst op bij jou?

    Che sará, sará

    Quand′ero bimba, ingenua ancor
    Chiesi alla mamma:
    “Che mai farò
    Quando più grande diventerò?”
    Lei mi rispose allor:

    “Che sará, sará
    E ciò che succederà
    Nessuno saper potrà
    Che sará, sará
    E nessun lo sa”

    Un giorno alfin mi innamorai
    Ed al mio amore
    Io domandai:
    “Saran felici i nostri cuor?”
    Lui mi rispose allor:
    “Che sará, sará
    E ciò che succederà
    Nessuno saper potrà
    Che sará, sará
    E nessun lo sa”

    Oggi il mio bimbo, che tesor
    Mi chiede sempre:
    “Cosa farò
    Quando più grande diventerò?”
    Rispondo allor, “Non so

    Che sará, sará
    E ciò che succederà
    Nessuno saper potrà
    Che sará, sará”
    E nessun lo sa
    Che sará, sará

    Wat zal zijn, zal zijn

    Toen ik nog een kind was, en nog onwetend,
    Vroeg ik aan mijn moeder
    ‘Wat zal ik ooit doen
    Wanneer ik groter ben geworden?’
    Ze antwoordde me toen:

    ‘Wat zal zijn, zal zijn
    En wat zal gaan gebeuren
    Niemand die het kan weten
    Wat zal zijn, zal zijn
    En niemand die het al kan weten.’

    Op een dag werd ik eindelijk verliefd
    En mijn geliefde vroeg ik
    Zullen onze harten gelukkig zijn?’
    Toen antwoordde hij me:

    ‘Wat zal zijn, zal zijn
    En wat zal gaan gebeuren
    Niemand die het al kan weten
    Wat zal zijn, zal zijn
    En wat zal gaan gebeuren
    Niemand die het al kan weten.
    Wat zal zijn, zal zijn
    En niemand die het al kan weten.’

    Vandaag de dag vraagt mijn kindje, die grote schat, altijd aan mij
    ‘Wat zal ik doen als ik groter ben?’
    Dan antwoord ik altijd: ‘Dat weet ik niet.
    Wat zal zijn, zal zijn.  
    En niemand die het al kan weten
    Wat zal zijn, zal zijn
    En niemand die het al weet.
    Wat zal zijn, zal zijn.’

    Lees meer