• | | | | | |

    Wat zal zijn, zal zijn op het pleintje van Codiponte

    Een groot geluk viel ons project op het pleintje van Codiponte ten deel. André, onze co-financier, kwam een jaar geleden ons team versterken. Dankzij hem kon de restauratie van Casa Matilda van start gaan.

    En dan nu de volgende stap: intensivering van de samenwerking met Maartje en Davide in de toekomst. Ons project wordt echt een heel bijzonder project van gastvrijheid op het pleintje van CodiponteCastello. Casa Matilda – Huis voor Levensverhalen – met drie appartementen, een ruime zaal, een aparte ruimte voor lichaamswerk, een SPA. La Rocca, dat plaats biedt voor een restaurantje, een keuken voor kookcursussen van Davide en een appartement. En sinds kort ook het laatste buurhuis van het rijtje dat ruimte biedt voor nog een appartement. Vanzelfsprekende gastvrijheid op een authentiek Toscaans pleintje. Gelegen op de oude muren van wat ooit een trots middeleeuws kasteel is geweest.

    Wat zal zijn, zal zijn

    Che sará, sará ging door m’n hoofd, nadat Maartje André en mij tijdens ons online-overleg vertelde dat Davide en zijzelf graag het beheer willen gaan doen van Casa Matilda. Wat zal zijn, zal zijn. Als eerste de melodie van dit lied – deze canto – uit 1971. En later ook de tekst. De tekst wil ik graag met je delen, zowel in het Italiaans, als in de Nederlandse vertaling die ik voor je heb gemaakt.
    Wat roept deze tekst op bij jou?

    Che sará, sará

    Quand′ero bimba, ingenua ancor
    Chiesi alla mamma:
    “Che mai farò
    Quando più grande diventerò?”
    Lei mi rispose allor:

    “Che sará, sará
    E ciò che succederà
    Nessuno saper potrà
    Che sará, sará
    E nessun lo sa”

    Un giorno alfin mi innamorai
    Ed al mio amore
    Io domandai:
    “Saran felici i nostri cuor?”
    Lui mi rispose allor:
    “Che sará, sará
    E ciò che succederà
    Nessuno saper potrà
    Che sará, sará
    E nessun lo sa”

    Oggi il mio bimbo, che tesor
    Mi chiede sempre:
    “Cosa farò
    Quando più grande diventerò?”
    Rispondo allor, “Non so

    Che sará, sará
    E ciò che succederà
    Nessuno saper potrà
    Che sará, sará”
    E nessun lo sa
    Che sará, sará

    Wat zal zijn, zal zijn

    Toen ik nog een kind was, en nog onwetend,
    Vroeg ik aan mijn moeder
    ‘Wat zal ik ooit doen
    Wanneer ik groter ben geworden?’
    Ze antwoordde me toen:

    ‘Wat zal zijn, zal zijn
    En wat zal gaan gebeuren
    Niemand die het kan weten
    Wat zal zijn, zal zijn
    En niemand die het al kan weten.’

    Op een dag werd ik eindelijk verliefd
    En mijn geliefde vroeg ik
    Zullen onze harten gelukkig zijn?’
    Toen antwoordde hij me:

    ‘Wat zal zijn, zal zijn
    En wat zal gaan gebeuren
    Niemand die het al kan weten
    Wat zal zijn, zal zijn
    En wat zal gaan gebeuren
    Niemand die het al kan weten.
    Wat zal zijn, zal zijn
    En niemand die het al kan weten.’

    Vandaag de dag vraagt mijn kindje, die grote schat, altijd aan mij
    ‘Wat zal ik doen als ik groter ben?’
    Dan antwoord ik altijd: ‘Dat weet ik niet.
    Wat zal zijn, zal zijn.  
    En niemand die het al kan weten
    Wat zal zijn, zal zijn
    En niemand die het al weet.
    Wat zal zijn, zal zijn.’

    Lees meer

  • | | | | |

    Alles hangt met alles samen

    Hoe leg je mensen – Verlaat Verdriet-ers, hulpverleners en andere geïnteresseerden – niet alleen de gelaagdheid en de complexiteit uit van Verlaat Verdriet, maar ook de schoonheid van een verlaat rouwproces?

    Mijnenveld

    In mijn video op YouTube krijg je daar het een en ander van mee als je de video Mijnenveld bekijkt. Door het Mijnenveld is de titel die ik lang geleden bedacht voor de gelaagdheid en de complexiteit van Verlaat Verdriet, en van een verlaat rouwproces. De term kwam toen voort uit mijn eigen verlate rouwproces. Mijn eigen tocht nog vers in m’n geheugen. Mijn tocht door mijn eigen mijnenveld van verstrikkingen, terug te voeren op de vroege dood van mijn moeder. Teruggaan in een tijd van rigide vooruitgangsdenken. De tijd waarin op teruggaan nog een zwaar taboe rustte. De mijnen en verstrikkingen uit mijn eigen leven. De mijnen en verstrikkingen die ik hoorde en zag bij de vele Verlaat Verdriet-ers met wie ik in de afgelopen dertig jaar heb gewerkt. Teruggaan naar een ervaring in je leven waar je voor geen prijs naar terug wilt gaan: het verlies van je ouder. Dat moment van existentiële eenzaamheid. Van ontreddering. Dat moment waarvoor je een stevig netwerk van overlevingspatronen hebt ontwikkeld om dat maar ver weg te houden.

    Alles hangt met alles samen

    Hoe mooi is het dan om het boek Vanwege hem te lezen. Geschreven door een Verlaat Verdriet-ster die acht maanden was toen ze haar vader verloor (dus niks: je hebt je vader niet gekend. Dus je kunt hem niet missen!). Een Verlaat Verdriet-ster die niet alleen opgeleid architecte is, maar ook historica. Die haar zoektocht heeft gestructureerd en opgebouwd zoals een bouwkundige een gebouw opbouwt. En zoals een historica historisch onderzoek doet. Dat wat nodig is. Zonder sentimenten. Helder. Duidelijk. Alle grote Verlaat Verdriet-thema’s belicht. Alles hangt met alles samen in haar verlate rouwproces. Innerlijke eenzaamheid. Het gemis van haar vader. De relatie met haar moeder. Haar zoektocht naar ‘Wie ben ik? Wat wil ik? Wat doe ik?’
    Kortom: een prachtig, leerzaam boek. Geschreven door een ras-vertelster.

    Titia op YouTube

    Het mijnenveld

    Lezen

    Horen en zien

    Rouw kent geen tijd 

     

  • | | | |

    Wat is dat toch met Verlaat Verdriet?

    ‘Ik kwam toevallig op je site terecht en ik ben helemaal van slag. Zo lang gezocht. Wat is er toch met me aan de hand? Alles wat ik las herkende ik. Deze site gaat over mij. Ik wil heel graag je workshop komen doen.’

    WAT IS DAT TOCH?

    Wat is dat toch met Verlaat Verdriet? Een hele goede vriend van me was acht jaar toen hij zijn vader verloor. Een werkzaam leven lang geestelijk zorgverlener. Iedereen bijstaan. Altijd zorgen voor andere mensen. Zijn eigen Verlaat Verdriet-thema’s gaat hij uit de weg, al zo lang ik hem ken. Gisteravond sprak ik mijn vriendin – zijn vrouw – aan de telefoon. Nu over zijn jongere broer, die zeven jaar was toen de vader overleed. Ook een werkzaam leven lang geestelijk zorgverlener. Iedereen bijstaan. Altijd zorgen voor andere mensen. Nu totaal vastgelopen. Medicatie. Therapie. Mag overal over gaan, maar niet over Verlaat Verdriet.
    In mijn naaste omgeving. Vrouw.  Acht jaar toen ze haar moeder verloor. ‘De dood van mijn moeder heb ik allang verwerkt.’ Ondertussen: Altijd alles onder controle houden. Migraine. Angst- en paniekaanvallen. Altijd fysieke klachten. Dan dit, dan dat. Houdt nooit op.

    DAGELIJKSE IMPACT

    Ik kan nog wel even doorgaan. Zo niet dagelijks, dan toch meer dan eens per week krijg ik de signalen. Mensen die al een leven lang worstelen met onbegrepen klachten. Of klachten hebben die ze nooit relateren aan het vroege verlies van hun ouder(s). Verlaat Verdriet-ers die de dagelijkse impact van het vroege verlies van hun ouder(s) niet onder ogen kunnen – of willen – zien.

    TIPS VOOR VERLAAT VERDRIET-ERS

    TIPS VOOR HULPVERLENERS

    Handreikingen voor hulpverleners (stuur een mailtje naar info@verlaatverdriet.nu als je Handreikingen voor hulpverleners wilt bestellen. Prijs: € 15, 95)

    Er is heel veel beschikbaar in het Nederlandse taalgebied – maak er gebruik van, of geef het door!

  • | | | | | |

    Sentimental Value: film van Joachim Trier

    Sentimental Value

    Ik kan niet meer.’ Het lukt me niet meer.’ Help me’. Ik heb een thuis nodig.’
    Gisteravond heb ik de film Sentimental Value in de bioscoop gezien. Nooit heb ik durven dromen dat de levenslange invloed van het vroege verlies van je ouder(s) door de dood zo mooi vorm en inhoud zou kunnen krijgen als in deze film. Maar het is echt. Deze film is er wel. Daily Impact. De blijvende, dagelijkse gevolgen van ruptuur en trauma als gevolg van jong ouderverlies. Ook op volgende generaties. Van binnenuit gefilmd.

    Gevoelswaarden

    Op een hele mooie manier geeft deze film – mede gebaseerd op het werk van generaties Scandinavische cineasten – integer beeld aan generaties Verlaat Verdriet en verlate rouw. Van het vermogen – en het onvermogen – ontreddering te voelen. In beweging te komen om ruimte te maken voor veranderingen in je leven. In plaats van altijd te blijven vertrouwen op je vermogen alles onder controle te houden. Van overleven naar leven te gaan. Vertolkt door actrices en acteurs die je laten zien – en voelen – hoe thema’s van Verlaat Verdriet zo dichtbij kunnen komen dat ze als het ware onder je huid kruipen. En tegelijkertijd met een distantie die zo kenmerkend is  – en daarmee zo herkenbaar – voor Verlaat Verdriet-ers.

    Een film met gevoelswaarden die je ruim twee uur meenemen in de wereld van Verlaat Verdriet en verlate rouw. Helder. Dichtbij. Soms ver-af. Nergens sentimenteel. Mooie beelden. Herkenbare symboliek. Een film voor elke Verlaat Verdriet-er. Om meer dan eens te gaan zien.

    Tips