• | |

    Mijn zeer bijzondere week in Codiponte

    Twee weken geleden verbleef ik in Codiponte, bij Maartje en Davide op La Concia.
    Een zeer bijzondere, enerverende, rustige en tegelijkertijd energieke week. Er moest wel het een en ander gebeuren. En er gebeurde ook het een en ander.

    Pleintje

    Op de zonnige foto zie je ons pleintje op de Rocca van Codiponte. Het linker huis behoort inmiddels mij toe, het huis met de onderdoorgang en boven de groene luikjes. Onwennig voelt het nog steeds. Maar: het is van mij. Echt van mij.
    Het pand aan de rechterkant is aangekocht door Maartje en Davide. Het is de bedoeling dat ze daar na restauratie een eetgelegenheid vestigen.

    Project

    Samen vormen deze twee panden ons project. Het project waarvan Maartje en Davide – en dan vooral Maartje – zowel initiators alles voortrekkers zijn en werkelijk alles doen wat nodig is om een verlaten Italiaans pleintje weer tot leven te brengen.

    Restauratie

    De huizen moeten gerestaureerd worden. Ingrijpend gerestaureerd. Zeker het huis dat van mij is. Het zal dus even duren voordat ik mijn Verlaat Verdriet-werk kan gaan doen in mijn eigen Casa Bicaudata op de Rocca van Codiponte. Maar de mogelijkheden die Maartje en Davide bieden in Codiponte – volledige verzorging, zoals logies en maaltijden én werkruimte zijn reeds voorhanden in Villa le Muse en op La Concia. We kunnen dus al samen aan het werk, zoals met de biografische retreat De weg van liefde.

    Plekje

    ‘We hebben altijd een plekje voor jou’ zei Maartje tijdens deze zeer bijzondere week. En dat is zo fijn!

    Lees meer

    De weg van liefde 

  • | |

    Een plek onder de zon voor Verlaat Verdriet-ers

    Een eigen plek onder de zon

    ‘SUPER-gaaf dat je dit doet!’ Eén van de vele enthousiaste reacties die ik afgelopen maanden kreeg. Ik had dat niet verwacht. Niet bedacht. Dat zoveel mensen in mijn omgeving – inclusief Verlaat Verdriet-ers! – zo enthousiast zouden gaan reageren. Wat een geweldige opsteker voor iets wat ik een half jaar geleden in de verste verte niet had bedacht. Een huis kopen. In Italië. Op de Rocca van Codiponte. Een huis dat ik zo gauw als mogelijk is een bestemming wil geven voor Verlaat Verdriet-ers. En voor ‘pelgrims‘ die een plek zoeken om hun levensverhaal te onderzoeken. Vorm te geven. Te schrijven. Een eigen plek onder de zon!

    Restaureren

    Een huis met – nu nog – een groot gat in het dak (als gevolg van de aardbeving van een aantal jaren geleden). Herstel nodig dus. Het huis aardbevingsbestendig maken. Restaureren. Met respect voor de vele middeleeuwse elementen in, om en aan het huis. Een huis met een bijzondere, grote zaal. Met een enorme onder-keldering onder het hele huis. Middeleeuwse gewelven. Een middeleeuwse waterput. Een groot balkon. En een klein Romeo-en-Juliette-balkon aan de kant van het pleintje.
    In november 2021 maakte Maartje foto’s en (korte) video’s voor me om me zowel de buitenkant als de binnenkant van het huis te laten zien. Zie de blogs hieronder. Loop, en kijk mee

    Welkom

    Het zal nog even duren voor het huis beschikbaar voor het gebruik dat ik voor ogen heb, maar weet dat je nu al van harte welkom bent voor de schrijfretreat 2022 De weg van liefde (Datum nog nader af te stemmen met Maartje Schonefeld).

    Volg ons

    Het is nu februari 2022. Er is op dit moment nog geen sprake van bouw-werkzaamheden aan het project. Volg de blogs als je benieuwd bent naar ons avontuur op de Rocca di Codiponte!

  • |

    Andremo a Codiponte! (als het kan…..)

    Andremo a Codiponte! We gaan naar Codiponte! (als het kan…..).

    ‘Silvijn, ik wil je de toren van Pisa laten zien. Ga je mee?’ Het is inmiddels zeker 1,5 jaar geleden dat ik Silvijn, de kleinzoon van mijn partner, uitnodigde om mee te gaan naar Pisa. De ziekte van Michel kwam er tussen. COVID-19 kwam er tussen.

    De scheve toren van Pisa

    Maar nu kunnen we – COVID dienende – in februari gaan. Naar Pisa. De scheve toren zien. Maar ook een aantal dagen naar Codiponte. Logeren bij Maartje en Davide. Verblijven op de Concia. Genieten van de gastvrijheid van Maartje en Davide.

    De weg van liefde

    Al is het hartje winter: wat verheug ik me er op eindelijk weer naar Codiponte te gaan (als het kan – die slag om de arm blijft, gezien de ontwikkelingen in Europa rond COVID-19). Op de plek te zijn waar ik voorjaar 2021 weer de schrijf-retreat De weg van liefde hoop te kunnen geven.

    De goeie kant op

    En wat hoop ik met deze reis bij de kleinzoon van Michel (dan 8 jaar) een zaadje van liefde te planten. Liefde voor dit grootse, bijzondere, inspirerende, ergerniswekkende, indrukwekkende, veelzijdige, idiote, vertederende, knotsgekke land. Italië.

    De eerste woorden Italiaans is Silvijn al aan het leren.
    Wat dat betreft gaan we de goeie kant op!

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: je ziel bevrijden van ballast

    De weg van liefde

    De ballast die je ziel bedrukt

    Welke Verlaat Verdriet-er kent het niet: de ballast die je ziel bedrukt. Die je leven zo zwaar maakt.
    Het gestolde verdriet om het vroege verlies van je ouder(s).
    De schaamte omdat je nog steeds worstelt met wat door ‘de buitenwereld’ geacht wordt allang ‘verwerkt’ te zijn.
    De chronische boosheid omdat je het gevoel hebt een verloren leven te leiden.

    Hartlabyrint

    In mijn berichten over BeeldTaal in Italië heb ik veelvuldig gebruik gemaakt van het hartlabyrint, zoals op de foto hierboven. Over dit Hartlabyrint wil ik je graag nog iets meer vertellen. Dit Hartlabyrint is namelijk gemaakt door Selma Sevenhuijsen, als afsluitingsritueel van haar grote zoektocht naar de mens achter Matilda van Canossa.

    Matilda van Canossa

    Matilda van Canossa. Markgravin van Toscane, 1046-1115, 6 jaar toen ze haar vader verloor is één van de meest opmerkelijke en bijzondere Europese vrouwen geweest in de middeleeuwen. Als enige vrouw groots begraven in het Vaticaan. Ondersteuner van kerkhervormingen. Mediator. Groothertogin. Beschermster van tal van heiligdommen. Legeraanvoerder. Inspirator. Naar alle waarschijnlijkheid minnares van paus Gregorius VII.
    Trots. Koppig. Eigenwijs.
    Middeleeuwse vrouw die haar eigen weg van liefde is gegaan.
    In haar kasteel vond de beroemde ontmoeting plaats tussen de Duitse keizer Hendrik IV en paus Gregorius VII. De vernedering van Hendrik IV door deze paus. Zijn boetedoening. De ontmoeting die in onze taal nog altijd levendig is in de uitdrukking Naar Canossa gaan.

    Symbool

    Voor deze bijzondere vrouw heeft Selma Sevenhuijsen het symbool gemaakt van het Hartlabyrint.
    Symbool voor de weg naar binnen. De weg van liefde, door je ziel te bevrijden van ballast. Zie ook op de foto het symbool van de parel. Die parel is er ook voor jou.

    Ga mee naar Canossa

    Ga mee naar Canossa.
    Lees meer over de biografische retreat in Italië: De weg van liefde. Helen door schrijven.
    Meld je aan voor de biografische retreat van 12 – 18 o0ktober 2019 Inschrijfformulier