• | | |

    Zo ben je niet geboren!

    DoorTitia Liese

    ‘Hoort dat er echt allemaal bij?’ Verrast, en een beetje ongelovig kijkt de Verlaat Verdriet-ster me aan. Ze heeft een gesprek aangevraagd met mij om te onderzoeken of de moeilijkheden die ze al bijna haar hele leven ondervindt verband zouden kunnen houden met het vroege verlies van haar moeder. Veertiger nu. Vier jaar toen ze plotseling haar moeder verloor.

    We hebben het over aanpassen. Over een onderontwikkeld gevoel van eigenwaarde. Over de lat altijd heel hoog leggen. Presteren. Altijd bikkelhard zijn voor jezelf. Over gebrek aan zelfvertrouwen. Twijfel aan bestaansrecht. Niet kunnen voelen. Niet kunnen genieten. Over angst voor afwijzing. Over eenzaamheid.

    Zo ben je niet geboren

    Voor mij een bekend verhaal. Zoveel Verlaat Verdriet-ers die ik in de afgelopen ruim vijfentwintig jaar heb gesproken. Altijd dezelfde thema’s. Voor haar een opluchting. Ze kijkt me voorzichtig aan. ‘Ik, eeeeh, ben dus niet gek???’ ‘Nee’ kan ik terugzeggen. ‘Je bent niet gek. Zo ben je niet geboren. Dit zijn patronen die zich in je hebben gevormd na het vroege verlies van je moeder. Omdat je zo jong was zijn deze patronen deel uit gaan maken van je identiteit. Van wie je bent geworden. Je hebt ze zelf ‘gemaakt’. Het positieve aan dit verhaal: ze zijn dus ook weer veranderbaar.’

    Ervaringsgenoten

    Het kan je ongelofelijk helpen te praten met ervaringsgenoten. Dan kan je dingen zeggen die je nog nooit tegen iemand hebt gezegd. Je kan ze delen. Je wordt begrepen. Ervaringsgenoten vertellen dezelfde thema’s. Wat een opluchting! Je weet nu dat je niet de enige bent. Voor het eerst deel je je eenzaamheid. Je voelt het. Delen helpt onmiddellijk! Je bent niet gek. Deze patronen horen erbij. Er opent zich een nieuwe wereld voor je.

    Workshop Verlaat Verdriet

    Overweeg je al langere tijd een Verlaat Verdriet-workshop te komen doen? Voel je dat het tijd is? Wil je meer weten over wat we doen tijdens een workshop? Neem contact op met Titia Liese titia@verlaatverdriet.nu of bel Titia 06 – 53 76 58 43. Je bent van harte welkom mee te delen in het warme bad van de ontmoeting met ervaringsgenoten. De opluchting. Het vertrouwen.

    Lees meer

    Boeken van Titia Liese

  • | | | | |

    Bewustwording in de dokterspraktijk

    DoorTitia Liese

    Bewustwording in de dokterspraktijk

    ‘Mijn partner is huisarts’ vertelt een van de deelnemers tijdens een workshop. ‘We zijn al ruim vijfentwintig jaar samen en hebben een mooi gezin.’ Zelf is de deelneemster hulpverlener en coach. ‘Ik ben altijd doorgegaan’ zegt ze. ‘Mijn gezin. Mijn werk. Sociale contacten. De dood van mijn moeder op mijn negende bestond allang niet meer voor me. Daar had ik geen last van.’

    Vroeg verloren

    Begin dit jaar begint het te knagen. ‘Wat er precies aan de hand was begreep ik niet. Maar het leven zoals het ging kon ik niet meer volhouden. Het ging eenvoudig weg niet meer. In de zomer zag ik de documentaire van Liesbeth Rasker ‘Vroeg verloren‘. Toen begreep ik het. Voor het eerst begon ik erover te praten. Mijn partner verbaasde zich. ‘Maar je hebt het altijd zo goed gedaan. Je bent altijd zo sterk geweest. Wat is er aan de hand? Gevoelens van eenzaamheid??? Je hebt mij toch!!!’

    Woorden

    ‘Steeds meer vind ik woorden. Steeds meer kan ik erover praten. Wil ik erover praten. Mijn vrouw luistert naar me. Ze ziet me. Hoort me. Ze gaat het steeds meer zien bij patiënten. Ze hoort. Luistert op een andere manier. Herkent de patronen. Begrijpt meer van wat patiënten vertellen. Nog steeds is mijn partner, die al zo lang huisarts is, verbaasd. ‘Het zijn er zoveel!”

    Daar wil ik bij zijn!

    Inmiddels heeft haar vrouw haar collega-artsen en POH’s in de huisartsenpraktijk attent gemaakt op Verlaat Verdriet-thema’s. En Verlaat Verdriet-problematiek. Haar collega’s laten de informatie op zich inwerken. Bewustwording in de dokterspraktijk. Ze vertelt haar collega’s over het Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners. Teruggaan om verder te kunnen, op zaterdag 5 april in Harderwijk. ‘Daar wil ik bij zijn!’ roept een van de POH-’s direct spontaan.

    Kenniscentrum Verlaat Verdriet

    Zien

    Liesbeth Rasker: Vroeg verloren 

    Lezen

    Titia Liese: Teruggaan om verder te kunnen

    #verlaatverdriet #verlaterouw #teruggaanomverdertekunnen #verlaatverdrietsymposium #rouwkentgeentijd #kenniscentrumverlaatverdriet

  • | | | | |

    Liefde voor De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Hoe vertel je iets heel bijzonders als het zo bijzonder is dat je er eigenlijk geen woorden voor hebt. Terwijl ik toch heel graag De weg van liefde 2024 met je wil delen. Ik ga dus toch proberen iets met je te delen van deze unieke Weg van liefde 2024.

    Het gele huis

    Zoals je wellicht weet verzorgen we De weg van liefde altijd in het grote, gele huis van Maartje en Davide – Villa le Muse – in Codiponte. Over het algemeen liefkozend ‘het gele huis‘ genoemd. Ook dit jaar werkten Els Pronk en ik – evenals het vorige jaar – samen aan De weg van liefde. Of eigenlijk moet ik zeggen: Els en ik werkten samen met Maartje en Davide aan De weg van liefde.

    Twee maanden voor vertrek naar Codiponte besloten we te werken met een kleine groep van vier deelnemers. In overleg sloten we de aanmeldingsmogelijkheid voor De weg van liefde 2024. Zo kwam een extra kamer beschikbaar voor een speciale extra bewoner van het gele huis. Een bewoner die wel Verlaat Verdriet-er is, maar geen actieve deelnemer aan De weg van liefde. ‘Zou het niet mooi zijn als we gedurende deze week een soort Italiaans-Nederlandse familie kunnen zijn?’ stelde ik Maartje afgelopen zomer voor. ‘Wijzelf verzorgen het ontbijt en de lunch en eten samen met de extra gast. Davide verwent ons in de avond met zijn overheerlijke avondmaaltijden. ’s Avonds eten we allemaal samen in de grote keuken. Aan de grote tafel. Als een Italiaanse familie.
    Zo gezegd, zo gedaan. En zo groeide in de loop van De weg van liefde 2024 een heel bijzondere extra liefde: de liefde van een soort Italiaans-Nederlandse familie van negen personen.

    Duizend soorten van gevoelens

    Duizend soorten van gevoelens die zich aandienen gedurende de dagen van De weg van liefde. Gevoeld worden. Ge-uit. Herkend worden. Erkend. Gezien. Gehoord. Begrepen. Deskundige feedback krijgen. Vorm krijgen. In woord. In beeld. Die verwerkt worden. Geheeld. In Codiponte. Waar oud zeer kan helen.

    Kom je daar nou helemaal voor naar Italië?

    En dan nog het weer. Terwijl we de berichten krijgen uit Nederland van prachtig nazomerweer regenen wij weg. ‘Kom je daar nou helemaal voor naar Italië? verzuchtten we om de beurt. Om vervolgens toegewijd verder te gaan met ons werk: De weg van liefde. Waarmee de twee dagen van onafgebroken regen ook op een heel bijzondere manier een heel bijzondere betekenis hebben gekregen. De weg van liefde kreeg een ongekende diepgang. Terwijl buiten in de rivier de modderstromen kolkten openden zich in ons allemaal eigen stromen van verbinding. Van heling. Van liefde.

    A la prossima Via Amor, 2025.

    Met heel veel liefde kijk ik terug op deze unieke Weg van liefde 2024.
    Deelnemers: dank voor jullie vertrouwen. Voor jullie toewijding. Voor jullie liefde.
    Els: dank voor jouw vertrouwen. Voor je toewijding. Voor je liefde.
    Maartje en Davide: dank voor jullie vertrouwen. Voor jullie toewijding. Voor jullie liefde.

    Grazie tutti! A la prossima Via Amor 2025. De eerste deelnemers voor De weg van liefde 2025 hebben zich al aangemeld!

    Fiori di zucca en scabei

    Als ik dan nu toch met je deel, moet ik natuurlijk ook de jaarlijks terugkerende favorieten van elke Weg van liefde met je delen. De gefrituurde fiori di zucca – de gefrituurde bloemen van de courgette. En de scabei – gefrituurde deegkussentje die we zelf vullen met overheerlijke soorten kaas en vleeswaren.

  • | | | |

    Andreas Jonker: En toen vonden ze mijn vader

    DoorTitia Liese

    Andreas Jonkers: En toen vonden ze mijn vader.

    Andreas Jonkers, 11 jaar toen hij zijn vader verloor, zag zijn vader in zijn leven precies drie keer: één keer levend, één keer opgebaard en één keer bij de begrafenis. Zijn vaders lichaam vertoonde tweeënveertig messteken toen het werd gevonden op een talud in Amsterdam-Oost.

    Andreas groeide, zoals zoveel kinderen, zonder vader op. Nooit had hij de behoefte te weten wie zijn vader was, waarom hij zo gruwelijk aan zijn einde was gekomen en wie dat had gedaan. Tot hij zelf een kind kreeg. Toen werden de vragen prangender dan ooit. Wat was er met zijn vader gebeurd? Wat voegt een vader eigenlijk toe? En hoe word je een vader als je er nooit een hebt gehad?

    En toen vonden ze mijn vader is een onthullend en aangrijpend verhaal over de dood van een vader, de geboorte van een zoon en de vraag wat het betekent om met en zonder vader op te groeien.

    Citaat

    …… Zo kan het gaan met afwezige vaders. Ik zag bij andere gezinnen hoe het was, ik ging naar school, ik ging studeren. Anderen dan je vader vangen je op, compenseren het. Ze brengen je dingen bij, bieden veiligheid en aandacht. 
    Dus ik dacht er niet aan, die zogenaamde vader. Ik wist niet wie hij was, ik voelde er niks bij, en het kon me weinig schelen dat hij helemaal verdween. Tot mijn zoon. Tot dat sigarenkistje, die brief en die verhalen……… (bladzijde 179). 

    Boek bestellen

    En toen vonden ze mijn vader