• | | | | | | | | |

    Verlaat Verdriet-mini-lezing voor POH/GGZ

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

    Mini-lezing

    ‘Zou je een mini-lezing willen houden voor mijn intervisiegroep?’
    De praktijkondersteuner mailt me naar aanleiding van de lezing die ik vorige maand gaf in Nunspeet.
    Ik ben blij met haar mail.
    ‘Doe ik graag’, antwoord ik haar.
    ‘O.K. – op dinsdagavond 1 december a.s. Je hoort nog van me waar en hoe laat.’

    Praktijk Ondersteuners Huisartsen / GGZ

    Ik verheug me over deze uitnodiging en ga er graag op in.
    De uitnodiging inspireert me.

    • Wat wil ik met deze lezing?
    • Wat kan ik praktijkondersteuners/GGZ (POH/GGZ) bieden?
    • Wat willen POH/GGZ van mij weten?
    • Wat hebben POH/GGZ’s nodig om met Verlaat Verdriet-ers aan het werk te gaan?
    • Wat hebben POH/GGZ’s nodig om Verlaat Verdriet-ers door te verwijzen?  
    • Wat weten POH/GGZ’s van Verlaat Verdriet?
    • Wat weten POH//GGZ’s van de impact van jong ouderverlies? 
    • Wat weten POH/GGZ’s van de fysieke gevolgen van jong ouderverlies?
    • Hoe staat de POH/GGZ’er zelf ten aanzien van Verlaat Verdriet?

    Verlaat Verdriet-checklist

    Tijd voor een Verlaat Verdriet-checklist voor POH/GGZ’s. Ik besluit een dergelijke checklist te gaan maken, maar besluit tevens dat ik dit graag wil doen in samenspraak met de intervisiegroep voor wie ik deze mini-lezing ga houden. Een interactieve mini-lezing, besluit ik. Dan kan ik horen wat deze mensen in de praktijk tegenkomen, en waar ze behoefte aan hebben.

    ‘Gat in m’n ziel’

    …….zo heb ik de lezing genoemd.
    Steeds als ik Verlaat Verdriet-ers vertel over deze interactieve mini-lezing, en de titel noem, is er de reactie er een van instemming. ‘Zo heb ik dat altijd gevoeld’. ‘Ja – dat gaat over mij.’

    1 december 2015

    Komende dinsdag is het 1 december 2015.
    Dan ga ik het doen. ‘Gat in m’n ziel‘ met de intervisiegroep POH/GGZ.

  • |

    Naar de huisarts, een praktijkvoorbeeld 3

    DoorTitia Liese

    Gisteren, 9 februari 2015 dus, was het een week geleden dat ik contact probeerde te leggen met de praktijkondersteuner(s) GGZ van de huisartsenpraktijk in mijn woonplaats. (Praktijkvoorbeeld 1 en Praktijkvoorbeeld 2.)

    ‘Stuur maar een mailtje, dan neemt de praktijkondersteuner contact met u op’ was het advies van de dame die ik aan de telefoon kreeg. Zo gezegd, zo gedaan. Ik stuurde dezelfde dag een mailtje met mijn vraag en was benieuwd wat er vervolgens zou gaan gebeuren.

    Niets.

    Gisteren belde ik opnieuw met de praktijk, om te vragen wat er was gebeurd (of liever gezegd: niet gebeurd). ‘Ik ga even voor u kijken’ was het antwoord. Dat duurde zo lang, dat ik op een gegeven moment dacht: ‘Ze is me vergeten’. Maar nee: ze kwam terug.

    ‘Het mailtje is bij een van de huisartsen terecht gekomen’, meldde ze me. ‘Hij neemt contact met u op.’

    Dan mag ik dus nu weer benieuwd zijn hoe het verder gaat.
    Wordt vervolgd.

  • | | | | | | |

    Naar de huisarts, een praktijkvoorbeeld 2

    DoorTitia Liese

    Gisteren gaf ik in Naar de huisarts het praktijkvoorbeeld van M. en haar gesprek met de huisarts. In dat bericht kondigde ik aan: wordt vervolgd.

    Praktijkondersteuner

    In december 2014 werd ik gebeld door één van de praktijkondersteuners GGZ van een huisartsenpraktijk in mijn woonplaats. Deze praktijkondersteuner vroeg me advies in verband met de begeleiding die ze deed van een jonge vrouw (18 jaar), die op haar 15e haar moeder was verloren. Deze jonge vrouw liep nu vast en was om hulp komen vragen.

    Dokter

    ‘Lijkt me niet zo goed’, bedacht ik, ‘als praktijkondersteuners hun best doen om Verlaat Verdriet-ers adequate hulp te verlenen, terwijl een huisarts (in dezelfde praktijk) de gevolgen van jong ouderverlies niet werkelijk onderkent bij iemand die een dergelijk verlies al langer geleden heeft ervaren. Iemand die, nota bene zelf, aangeeft dat ze in een sterk fysieke reactie als gevolg van verliesangst terecht is gekomen. Iemand die zelf de link legt tussen het vroege verlies van haar vader en haar angstreactie van nu. Die bang is dat deze angst structureel in haar lijf zit. Die hulp vraagt bij het leren omgaan met deze angst.’

    Wordt vervolgd

    Ik heb daarom vanochtend de betreffende huisartsenpraktijk gebeld, met de bedoeling een gesprek aan te vragen met de praktijkondersteuners GGZ van deze praktijk.
    ‘Stuurt u maar een mailtje’, was het antwoord.
    Dat heb ik gedaan.
    Wordt nogmaals vervolgd.
    Als het goed is!