• | |

    De schoonheid van littekens

    DoorTitia Liese

    Schoonheid

    Soms voel je dat er iets in je gaande is. Er gebeurt iets. Verandert iets. Maar wat, dat kun je niet pakken. Je kunt het nog niet in woorden uitdrukken. Inmiddels ben ik gelukkig ervaren genoeg in innerlijke veranderprocessen om niet in paniek te schieten. Het proces z’n gang te laten gaan. Ik herinner me hoe ik, lang geleden – in een tijd van ook zo’n innerlijke aardverschuiving – aan mijn inmiddels overleden collega Marijke, religiewetenschapper en ritueelbegeleider vroeg: ‘Marijk, denk jij dat reïncarnatie in levenden lijve mogelijk is?’ ‘JA’ antwoordde Marijke onmiddellijk en hardgrondig. Waarmee ze mij voor altijd geruststelde over innerlijke processen. Ook als die innerlijke veranderingsprocessen voelen als aardverschuivingen. Als reïncarnatie in levenden lijve. Ik leerde de schoonheid zien van Verlaat Verdriet en verlate rouw. Marijke: voor altijd dank hiervoor.

    In deze tijd maak ik weer zo’n innerlijk veranderproces mee. Ik heb een paar grote besluiten genomen. Besluiten die heel veel doen. Die van grote invloed zijn, niet alleen  op mijn binnenwereld, maar ook op een wereld buiten mij. Waarin mijn binnenwereld en de buitenwereld met enige regelmaat niet op elkaar aangesloten (b)lijken te zijn.

    Implosie

    Gisteren bracht ik een bezoek aan de tentoonstelling van Levi van Veluw in Singer Museum in Laren. Bij deze tentoonstelling vielen mijn binnenwereld en de buitenwereld weer even helemaal samen. Implosie, the collaps of cohesion is een van zijn werken van deze tentoonstelling (zie beeld bovenaan deze blog). Op deze bijzondere expositie kom ik terug in een volgende blog. Mocht dit alvast jouw nieuwsgierigheid wekken: kijk op de site van Singer Museum Laren.

    De schoonheid van littekens

    De besluiten die ik heb genomen brengen veel teweeg in mijn binnenwereld. In mijn binnenwereld worden op een bijzondere manier oude thema’s aangeraakt. Thema’s van verlies. Van verdriet. Gevoelens van ontreddering en machteloosheid. Van rouw. Ik ben mij er weer van bewust wat breuk in mijn binnenwereld heeft veroorzaakt. Heeft betekend. Nu nog in mijn leven betekent. Mooi en bijzonder om dan een boek op mijn pad te krijgen van filosoof Daniël Schreiber: Thuis. Vandaag in huis gekregen. En meteen begonnen aan het laatste hoofdstuk: De schoonheid van littekens. Ook over dit boek in een volgende blog meer.

    Lees meer

  • | |

    Vooral nooit prooi worden!

    DoorTitia Liese

    ‘Titia, een hond kan niet laten zien dat hij ziek is. Dan wordt hij prooi.’ vertelde mijn buurman – bioloog van z’n vak – me een tijd geleden over de zieke hond van mijn andere buurman.

    Zijn opmerking resoneerde bij me. Gaat nog regelmatig door mijn hoofd. Zo ook zojuist, terwijl ik op het roeiapparaat zit in de oefenruimte van de fysiotherapiepraktijk. Eergisteren kreeg ik een dry-needling behandeling in mijn bovenbeen, die nog pijnlijk na zeurt. ‘Ga maar wat extra’s doen’ bedacht ik. En zo zit ik, al denkend, op het roeiapparaat. En constateer tot mijn plezier dat mijn roeislagen krachtiger zijn dan ze normaal zijn.

    Mijn gedachten gaan naar de foto die ik gisteren kreeg aangeleverd om bij het artikel Vroeg verloren te plaatsen. Een jolige foto van het jolige gezin van de interviewster (zo bleek mij later). ‘Die ga ik niet plaatsen in mijn blog’ besloot ik meteen. ‘Is het echt persé nodig een jolige foto van je jolige gezin te plaatsen bij een documentaire die Vroeg verloren heet? Om aandacht te trekken? (wat misschien wel moet als je ‘influencer’ bent. Vorm boven inhoud. Buitenkant boven binnenkant. Ik weet het niet. Ik ken het ‘vak’ van ‘influencer’ niet).

    Hoe dan ook gaat, gezeten op het roeiapparaat, de gedachte door me heen: is dat waarom wij, net als andere zoogdieren, moeten laten zien: ‘Ik red me wel!’ ‘Met mij niks aan de hand!’ Omdat we anders prooi worden?

    Zomaar wat gedachten op een donderdagochtend in juni 2024. Op het roeiapparaat in de oefenruimte van de fysiotherapiepraktijk aan een laan in Nunspeet.

  • | | |

    VPRO op 11 juli 2024: Vroeg verloren; met Liesbeth Rasker

    DoorTitia Liese

    Vandaag kreeg ik het verzoek van Hazazah Pictures onderstaand artikel te delen in mijn Verlaat Verdriet-netwerk.

    Artikel Hazazah Pictures

    Een intieme verkenning van rouw en herinnering

    Op donderdag 11 juli 2024 gaat de aangrijpende documentaire Vroeg verloren in première op VPRO. Deze 55 minuten durende film, geregisseerd door Tessa Louise Pope en geproduceerd door Hazazah Pictures in co-productie met VPRO, belooft een diepe en persoonlijke blik op de impact van verlies.

    Een persoonlijk verhaal over rouw

    Vroeg verloren volgt het verhaal van journalist en influencer Liesbeth Rasker, die op 10-jarige leeftijd haar moeder verloor. Liesbeth neemt ons mee op haar reis door de herinneringen aan dit verlies, waarbij ze onderzoekt hoe dit haar leven heeft gevormd. Hoe ervoer ze het verlies van haar moeder als kind? Waar blijft de liefde na zo’n groot verlies en welke copingstrategieën ontwikkelen zich? De film biedt een ontroerend inzicht in rouwverwerking en toont hoe anderen met vergelijkbare ervaringen omgaan.

    De documentaire is niet alleen een persoonlijke reflectie van Liesbeth, maar ook een universeel verhaal over rouw en herstel. In Vroeg verloren gaat Liesbeth in gesprek met verschillende lotgenoten en gezinsleden, elk met hun unieke manier van omgaan met verlies. Door deze gesprekken biedt de film een breder perspectief op rouwverwerking en toont het dat iedereen zijn eigen pad bewandelt in het verwerken van een groot verlies.

    Vroeg verloren

    Vroeg verloren is een film die niet alleen ontroert, maar ook inzichten biedt in een onderwerp dat vaak moeilijk te bespreken is. Het laat zien hoe je een band kunt behouden met een overleden dierbare en welke uitdagingen je later in het leven kunt tegenkomen na zo’n groot verlies. Voor iedereen die ooit met rouw te maken heeft gehad of iemand kent die een groot verlies heeft meegemaakt, biedt deze documentaire herkenning, troost en nieuwe inzichten.

    Must see

    Een must-see voor iedereen die geïnteresseerd is in de menselijke ervaring van rouw en herstel. De film biedt een unieke kans om te zien hoe mensen omgaan met verlies en hoe herinneringen ons kunnen helpen helen.

    Datum & tijd: donderdag 11 juli 2024, NPO2, 22.10 uur
    Regie: Tessa Louise Pope
    Producent: Hazazah Pictures
    Omroep: VPRO

    Lees meer

    Vroeg verloren

    Boeken van Verlaat Verdriet-deskundige Titia Liese

  • | |

    Geerte Cammeraat: Water-Stilte-Quest in augustus 2024

    DoorTitia Liese

    Geerte Cammeraat

    Vorige week kreeg ik een berichtje van Geerte Cammeraat met de vraag of ik de Water-Stilte-Quest – die ze in augustus in samenwerking met Isabelle Vitoz aanbiedt – zou willen delen in mijn netwerk. Verlaat Verdriet-ers die mij al langer volgen weten dat ik jarenlang intens en intensief heb samengewerkt met Geerte, onder meer in onze jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. Isabelle Vitoz was deelneemster aan een van de eerste jaartrainingen.

    Na een samenwerking van ruim tien jaar in onze jaartraining was het voor ons beiden tijd om onze wegen in andere vormen te vervolgen. Contact hebben we altijd gehouden, ook als ons contact op een lager pitje stond. Vanochtend spraken we elkaar aan de telefoon. Zoals altijd met ons het geval is geweest: ook als we niet samenwerken blijken onze levens- en werkthema’s synchroon te lopen. Geerte in haar sjamanistische werk, ikzelf in mijn Verlaat Verdriet-werk. Met liefde geef ik daarom de Water-Stilte-Quest van Geerte aan je door.

    Water-Stilte-Quest

    Wil je dieper op onderzoek in een meerdaagse retraite naar hoe jij:

    • met jouw hoofd tot rust komt;
    • met meer bezieling en balans in het leven kunt staan;
    • jezelf een veilige basis kunt geven;
    • je dieper kunt verbinden met de natuur;
    • met mildheid en zachtheid leert kijken naar jezelf;
    • jezelf volledig lief kunt hebben;
    • meer kunt gaan genieten in het moment?

    Vier dagen en nachten in stilte. Met de spiegeling en stroming van het water in de natuur. Dicht bij jouw stroom, dicht bij jouw natuur. Gewaar worden hoe het leven door jou heen stroomt. Waar het stagneert en hoe de spiegeling jou ten diepste mag raken. Vier dagen en nachten leven en slapen rond het water. Samen een gemeenschap vormen. Met jezelf zijn, met elkaar zijn, de stilte laten spreken. Ondersteund door afgestemde ceremonies. Laat jezelf inspireren, voeden en koesteren. In de bedding van de gemeenschap. Water Stilte Quest van 3 – 9 augustus 2024

    Isis Sofia

    We vertoeven met het basiskamp op een prachtig ongerept stuk natuur van het landgoed van Isis Sofia in het buitengebied van Dalfsen. Hier is ruimte om je shelter op te zetten, in stilte samen te komen aan het water. Ceremonies en meditaties te doen. Geraakt en gevoed te worden.

    Ervaringen in het afgelopen jaar

    • ‘Vier dagen op mezelf in stilte in de natuur om dichter bij mijn bron – bij mezelf – te komen. Me dagelijks verbinden met het water en me door de natuur laten spiegelen. Een reis naar binnen.’
    • ‘De kracht van de stilte in mezelf opnieuw ontdekken. Het verblijf in de natuur, de dagelijkse rituelen bij het water.’
    • ‘In verbinding met mezelf, met elkaar. Het heeft me dichter bij mezelf gebracht. Ik voel me krachtiger, meer in mezelf; neem mezelf meer serieus en hoef me niet meer met anderen te vergelijken.’
    • ‘Een prachtig, creatief en inspirerend avontuur met elkaar in bijzonder liefdevolle begeleiding.’

    Lees meer

    NB

    De Water-Stilte-Quest is geen aanbod specifiek voor Verlaat Verdriet-ers.
    De Water-Stilte-Quest is wel aanbod specifiek voor vrouwen.