Genieten van Groningen
Ik logeer een nachtje bij Els. Ze haalt me van de trein. Het is – zo nu & dan – een prachtige dag. Alle herfsttinten. De zon. Als we in de auto zitten, merk … Lees verder
Ik logeer een nachtje bij Els. Ze haalt me van de trein. Het is – zo nu & dan – een prachtige dag. Alle herfsttinten. De zon. Als we in de auto zitten, merk … Lees verder
Gat in mijn ziel Verlaat Verdriet-lezing in Hoorn over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn, door Titia Liese. DATUM Woensdag 9 november 2016 TIJD 19.30 tot ± 22 uur ADRES Praethuys ’t … Lees verder
‘Nou: zo’n twaalf jaar. Eens per maand’, antwoord ik op de vraag van een deelnemer aan de workshop van de afgelopen dagen. ‘Honderdvierenveertig dus’ reageert hij meteen. Of het er helemaal honderdvierenveertig zijn: ik betwijfel het … Lees verder
Gat in mijn ziel Wegen naar herstel Lezing in Hoorn over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn, door Titia Liese. Datum Woensdag 9 november 2016 Tijd 19.30 tot ± 22 uur Plaats Praethuys ’t Slot Van … Lees verder
Vooruitstrevende mensen waren mijn ouders. Vooruitstrevend lang voordat vooruitstrevend progressief werd genoemd. Zo was mijn vader al lid van de NVSH lang voordat de NVSH bestond. Mammie waar kom ik … Lees verder
Afgelopen weekend schreef ik twee blog’s die over mijn moeder gingen: Droom van mijn vader en Mammie Nu mijn moeder weer zo in mijn gedachten is, komt er iets bij me boven over Moedertaal. Gedurende en na mijn middelbare schooltijd … Lees verder
‘Ze denken echt dat de aarde plat is. Erger nog: ze weten het zeker. Ze hebben er de bewijzen voor,’ Een paar maanden geleden sprak ik iemand die al heel lang deel uitmaakt van de wetenschappelijke rouw-wereld. ‘Jullie weten helemaal … Lees verder
In de Verlaat Verdriet-workshop besteed ik er altijd aandacht aan: hoe noem jij, in jezelf (dus: als je in gedachten bij je vroeg overleden ouder bent), je moeder of je vader? Denk je dan mama? Papa? Mammie? Pappie? Dus: hoe … Lees verder
Vannacht droomde ik van mijn vader. Ik droom niet zo heel vaak van mijn vader, maar vannacht dus wel. Voor zover ik me herinner zag ik hem niet. Horen deed ik hem des te beter. ‘Ik heb altijd wel geweten … Lees verder
Anderhalf jaar geleden staken we, vier enthousiaste vrouwen, de koppen bij elkaar. ‘Er moet een Verlaat Verdriet-symposium komen, en we gaan een thematische glossy uitbrengen’, besloten we. We zijn aan het werk gegaan. Maar: eigenlijk nemen we een onverantwoord financieel … Lees verder