Glossy

Gepubliceerd op zaterdag
Beantwoorden

‘Waarom maken we geen glossy’. Ik sprak Mary in juli j.l. en ze riep ‘Waarom maken we geen glossy’.
Nou ben ik zelf helemaal geen lezer van glossy’s, maar een glossy maken: da’s weer iets heel anders!
Het idee sprak me aan, maakte me blij. Als dat eens zou kunnen.
Een Verlaat Verdriet-glossy!
Een blad met woord en beeld.
Een blad dat aanspreekt.
Dat heel veel informatie bevat over Verlaat Verdriet.
Over de gevolgen van jong ouderverlies.
Veel meer, en vanuit veel meer invalshoeken, dan ik kan in een boek.
En met beeldmateriaal!

Match

Vooralsnog een perfecte match.
Carin, directeur van een drukkerij,
Mary, programmamaakster bij de omroep en journalist
en ikzelf, Verlaat Verdriet-specialist.
De eerste gesprekken hebben we gehad.
De eerste ideeën zijn gevormd.

Op weg naar een seminar

Het idee voor de glossy ontstond tijdens het maken van plannen om een seminar te organiseren rondom Verlaat Verdriet en de helende kracht van schrijven (en: de mogelijkheden tot vormgeven van wat je hebt geschreven in boekvorm). Het oorspronkelijke plan: een seminar in november 2015, moesten we laten varen. Te kort dag. Verzetten naar 2016 dus.
Op dit moment staat de glossy onbetwist bovenaan.

Ideeën welkom

Tot nu toe zijn alle reacties van mensen die ik vertel over ons plan unaniem: heel enthousiast.
Spreekt het idee van de glossy jou ook aan?
Heb je een idee over een bijdrage in woord?
Heb je een idee over een bijdrage in beeld?
Laat het ons weten.
Ideeën zijn welkom!

Aarzel niet, mail

Verlaat Verdriet-lezing in Nunspeet

Gepubliceerd op donderdag

Verlaat Verdriet, wegen naar herstel

Moeite met relaties?
Verliesangst?
Chronische vermoeidheid?
Altijd sterk zijn?
Onverklaarbare fysieke klachten?
Geen zelfvertrouwen?
Vastgelopen?

Verloor je jong een ouder door overlijden?
Herken je jezelf in deze kenmerken?
Dan is de kans groot dat de impact van het vroege verlies van je ouder(s) nog een invloedrijke rol speelt in je leven als volwassene.

Verlaat Verdriet-lezing in Nunspeet op 15 oktober 2015

Op donderdag 15 oktober 2015 verzorgt Titia Liese, auteur van onder meer Gids voor Verlaat Verdriet in Nunspeet de lezing Verlaat Verdriet, wegen naar herstel.
In deze lezing laat Titia Liese zien welke gevolgen jong ouderverlies op latere leeftijd kan hebben, laat ze je zien waarom het belangrijk is je verlate rouwproces aan te gaan en toont ze je wegen naar herstel. Aansluitend aan de lezing is er ruimte voor vraag en antwoord.

Meer weten?

Wil je meer weten over de gevolgen van jong ouderverlies?
Lees deze website of meld je direct aan voor de lezing.

Datum: 15 oktober 2015
Plaats: De Pineta, Nunspeet (nabij station NS en busstation)
Tijd: 19.30 – ± 22.00 uur
Kosten: € 10,-, contant te betalen in de zaal.
Aanmelden:

Bijzonderheid: er is beperkt ruimte. Wil je zeker weten dat er plaats is voor je, meld je dan snel aan.

Gids voor Verlaat Verdriet: NU BESCHIKBAAR

Gepubliceerd op woensdag

‘Dit boek heeft mijn leven veranderd’
‘In één adem uitgelezen’
‘Helemaal zoals het is’
‘Elke Verlaat Verdriet-er zou dit boek moeten lezen’
‘Superboek voor hulpverleners’
‘Bedankt voor dit prachtige boek’

Gids voor Verlaat Verdriet, wegen naar herstel is een praktisch handboek voor het proces van herkennen, verkennen, erkennen, verwerken en helen van de gevolgen van jong ouderverlies. Bestemd voor ieder die wordt geraakt door de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder.
Inclusief CD met het lied Over Leven van Ingrid Schudde.

SIGNALEMENT VAN HET BOEK

Auteur: Titia Liese
Titel: Gids voor Verlaat Verdriet, wegen naar herstel
ISBN: 9 789078 163084 / NUR: 749
Prijs: € 14,00: € 11,50 + € 2,50 verzendkosten
Grootte: 135 x 280 mm
Omvang: 91 pagina’s
Bijzonderheid: Inclusief CD Over Leven van Ingrid Schudde

Gids voor Verlaat Verdriet: NU BESCHIKBAAR

Direct bestellen

Titia Liese:

Gids voor Verlaat Verdriet, wegen naar herstel is gebaseerd op kennis en inzichten die ik heb verworven, oorspronkelijk in mijn eigen proces, later dank zij de vele Verlaat Verdriet-ers met wie ik in de afgelopen decennia in mijn praktijk heb gewerkt. Van wie ik zoveel heb mogen leren. Hun reacties hielpen mij bij het verder ontwikkelen van mijn kennis van de talrijke gevolgen van jong ouderverlies.
Deze gids is bedoeld je een leidraad te zijn bij het herkennen, verkennen, onderkennen en het erkennen van de invloed die het vroege verlies van je ouder(s) heeft gehad op jou en op je verdere leven, en het aangaan van je verlate rouwproces.

 

Op zoek naar hun vader

Gepubliceerd op donderdag
Beantwoorden

Gisteren schreef ik een blog over de vraag Wat betekenen ouders voor kinderen?
Mijn vraag van gisteren werd geïnspireerd door een mail die ik ontving van Mirjam.
Mirjam verloor haar moeder door de dood toen ze 1,5 was.

Mail van Mirjam

Ik kijk af en toe een stuk uit Spoorloos terug, over een man, Jules (ik vind het altijd fijn om te zien dat ik niet de enige ben die dit voelt).
Hij is zonder vader opgegroeid en vindt hem uiteindelijke via Spoorloos terug.
Hij vertelt tijdens de uitzending over zijn gevoel van het missen van een vader in zijn leven en dan is het net of ik mijzelf hoor.

Alles wat hij zegt (hij was ook een baby) zijn de woorden voor mijn gevoel.
‘Het gat en het oerverdriet’, dat is voor mij zo herkenbaar.
Iedere ochtend als ik wakker word voel ik mij alleen, dus het is altijd lastig om met dat gevoel op te staan en de dag te beginnen.

Inmiddels weet ik dat ik dit heb, maar soms lukt het mij beter om hiermee op te staan dan andere dagen.
En als ik Jules dan in dit programma hoor praten over het ‘oergevoel’en het ‘verdrietige kleine mannetje’ dan herken ik dat zo.

En dan vraag ik mij af, nu hij zijn vader terug heeft gevonden, is dat gevoel dan nu weg?
Ik kan mijn moeder niet meer terug vinden, maar zou dat nog verschil maken?

Dat vind ik dan wel interessant…

Kijk naar

http://spoorloos.kro-ncrv.nl/fragment/2014/09/15/spanje/jules-en-zijn-moeder-allebei-op-zoek-naar-hun-vader

 

Wat betekenen ouders voor kinderen?

Gepubliceerd op woensdag
Beantwoorden

Zelf ben ik (Titia Liese, 1949) van de generatie die de BOM-vrouwen voortbracht. Bewust Ongehuwde Moeders. Wij wisten het zeker: vrouwen hebben geen mannen nodig om hun kinderen groot te brengen. Behalve voor dat ene: het zaad. En zeker: er zijn ongetwijfeld een heleboel BOMoeders die hun kinderen uitstekend hebben grootgebracht – en groot brengen.

En toch, en toch…. is er in de loop van mijn Verlaat Verdriet-werk iets gaan knagen.
Klopt het wel?
Klopt die gedachtegang echt?
Is dat niet erg gedacht vanuit ouders?
Of liever gezegd: vanuit verlangende volwassenen?
En niet een beetje erg weinig vanuit kinderen?

Wat betekenen ouders voor kinderen?

Hoe zit dat met al die Verlaat Verdriet-ers met wie ik in de afgelopen jaren heb gewerkt?
Al die volwassenen die in hun (hele vroege) jeugd hun vader hebben verloren?
Volwassenen die leven met een een altijd aanwezig gevoel van gemis.
Met een leegte die ze niet kunnen vullen.
Met onzekerheid over wie ze zijn.
Met onzekerheid over welke plaats ze innemen in het leven.
Met een altijd aanwezig gevoel er alleen voor te staan.

Ik verzin dit niet!

Wat betekenen ouders voor kinderen die al heel jong een ouder – of beide ouders – verloren door overlijden?
Er is een soort van algemeen aanvaard geloof: als je als heel jong kind je moeder of je vader of je beide ouders bent verloren, dan heb je haar/hem/ze niet of nauwelijks gekend.
Als je je ouder(s) niet of nauwelijks hebt gekend, dan kun je haar/hem/ze niet missen.
En als je haar/hem/ze niet kunt missen, dan kun je er ook geen verdriet om hebben (ik verzin dit niet!)

Data basisworkshop Verlaat Verdriet najaar 2015

Gepubliceerd op dinsdag

Ervaringen van deelnemers

‘Ik ben blij dat ik deze stap heb gezet.’
‘Een warm bad.’
‘Eindelijk heb ik over mijn vader kunnen praten met mensen die me begrijpen.’
‘Mijn moeder is echt dichterbij gekomen.’
‘Het heeft me veel opluchting gebracht.’
‘Dit had ik veel eerder moeten doen.’

Data basisworkshop Verlaat Verdriet najaar 2015

Donderdagavond 19.00 uur tot zaterdagmiddag ± 16.00 uur, inclusief verblijf.
Je bent welkom!

19, 20 en 21 november – deze workshop is volgeboekt
17, 18 en 19 december

Workshop Verlaat Verdriet

Het volgen van de basisworkshop Verlaat Verdriet biedt je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je ouder, te delen met ervaringsgenoten en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de workshop biedt.
In de tijd tussen de workshop en de Terugkomdag geef je uitvoering aan voornemens die je tijdens de workshop formuleert en die passen bij jou, bij jouw specifieke situatie, bij jouw wensen en bij jouw mogelijkheden.

Ik mag verdrietig zijn

Arm
Heel even
Om me heen
Ik mag verdrietig zijn
Traan

Lees meer

Lees meer over inhoud, plaats en prijs van de basisworkshop Verlaat Verdriet

Altijd moe zijn is geen aanstellerij

Gepubliceerd op zondag
Beantwoorden

De Volkskrant 26 september 2015

Regelmatig kom ik ze tegen: de Verlaat Verdriet-ers met chronische vermoeidheidsklachten.
In de Volkskrant (Bijlage Sir Edmund) van 26 september 2015 een groot artikel van Ellen de Visser onder de kop ‘Altijd moe is geen aanstellerij‘.

Citaat: Chronische vermoeidheid wordt vaak als psychische kwaal gezien. Maar nieuwe onderzoeken wijzen erop dat het immuunsysteem van de patiënten ernstig in de war is.

Intro van het artikel

Citaat:

Ruim zes jaar geleden kreeg ze griep, samen met haar man, maar hij herstelde en zij werd nooit meer beter. Spierpijn, zware hoofdpijn, slaapstoornissen, ontstekingen en zo krankzinnig moe, zelfs na een goede nachtrust, dat ze volledig gevloerd was. Ze verdroeg geen prikkels meer, kon niet goed meer lezen, zich niet meer concentreren, niets meer onthouden. Ze bedacht excuses, had ze het niet wat te druk gehad misschien? Toen de klachten bleven, ging ze toch maar naar de huisarts. ‘Hoe gaat het thuis?’ vroeg hij.

Die vraag werd symbolisch voor de reacties die Yvonne van der Ploeg (52) de jaren daarna ondervond.
Moe? Dat zijn we toch allemaal wel eens, ze moest maar gaan sporten.
Een rolstoel? Mevrouw moest eerst maar eens de juiste gedragstherapie gaan volgen. ‘Hoe kon ik uitleggen dat ik na een rit van een kwartiertje een halfuur huilend achter het stuur zat omdat ik niet in staat was om van de auto naar de voordeur te komen? Als ik op mijn werk de telefoon had neergelegd, was ik alweer vergeten wat er tegen me was gezegd.
Ik dacht echt: ik word dement of debiel.
Het was beangstigend.’

Wat schrijven met je doet!

Gepubliceerd op zondag
Beantwoorden

 

 

 

 

 

 

Verlaat Verdriet, wegen naar herstel

Afgelopen donderdag, 17 september 2015, de Verlaat Verdriet-lezing Verlaat Verdriet, wegen naar herstel in Apeldoorn gehouden. Een heel bijzondere avond!

Rieteke Klaucke: Wat schrijven met je doet!

Rieteke Klaucke, één van de drie vrouwen die in Apeldoorn de aanstaande Verlaat Verdriet-lotgenotengroep organiseren – en gaan leiden – beet deze avond op mijn verzoek de spits af met haar ervaringsverhaal Wat schrijven met je doet!

Wat gebeurde er met me?

‘Goh dat is wat voor jou!’
‘Wat ?’
‘Een lezing voor mensen die jong een ouder verloren door de dood!’
‘Ha en waar?’
‘In de Haag!’
‘Da’s mij te ver!  En wie doet dat dan?’
‘Titia Liese.’

Maar.. eerlijk gezegd, mijn nieuwsgierigheid was toch wel gewekt!
Een blik op het telefoonnummer en ik wist het al, in de buurt! Nunspeet, dat is heel wat dichterbij dan Den Haag. Bellen dus.

‘Met Titia Liese!’
‘Met Rieteke Klaucke, ik las ergens dat u een lezing geeft in Den Haag, maar misschien dat u dat ook wat dichterbij doet?’
‘Nee ik bel niet voor echt voor mezelf hoor, ik heb mijn vader zelfs helemaal niet gekend. Is lang geleden al gestorven,1948. Dus nee hoor, niet nodig!’
‘Nee, ik bel voor al die leden van ZorgSaam in Apeldoorn waar ik voor werk. Die kunnen wel zo’n lezing gebruiken, 7500 leden. Dat moet gaan lukken, om dat dicht bij huis te organiseren!’
‘Oh, en weet je het zeker dat het niet voor jezelf is?’
‘Tuurlijk, mevrouw Liese weet ik het zeker.’

Mevrouw Liese, die kennelijk vaker met dat ontkenningsbijltje had gehakt, drong een beetje aan, beetje schuren en ja hoor, de twijfel kwam met een enkele traan omhoog.
Hè wat gebeurde er met me?

Levensverhaal

Dat was het begin van mijn traject van familieopstellingen, herkennen, erkennen, aangaan en onderzoeken, om het tenslotte plaats te geven in mijn levensverhaal. Dat levensverhaal waar ik toen aan begon te schrijven, bleef schrijven, oeverloos, cascadeus. Er kwam geen einde aan.Vertellen aan mijn vader wat mij was overkomen, sinds die fatale dag dat ze hem opgaven en hij zelf ook opgaf. Hoe verder ik in mijn proces kwam, dat schrijven dat bleef..

Inmiddels was ik door Titia opgeleid om lotgenotengroepen Verlaat Verdriet voor Humanitas te begeleiden samen met Grietje Krijgsheld  en Willemien Sanders.

Door het graven in mijn verleden, waar bronnen waren opgedroogd en men zich mijn vader niet meer herinnerde, veranderde ook mijn verhaal.Toen wist ik het. Het moest een boek worden. Van het oorspronkelijke ik en vader en jij, werd het zij en hij. Korter ook. De nadruk verplaatste zich. De onrust verdween. Het werd een verhaal vanaf een afstand. Na nog 3 versies wist ik het. Het moest een monoloog worden met uitgesproken rollen voor mijn moeder, voor mijn surrogaatouders, voor mijn omgeving, met muziek en foto’s. Groot geprojecteerd en ik in de hoofdrol, met attributen om het verhaal kracht bij te zetten. Om te laten zien wat verwerken met iemand doet.

Ik ben vrij!

Het was een struisvogelei om te leggen met Grietje en Willemien als ‘de leestantes’. Hun suggesties of veranderingen zorgvuldig geformuleerd. Marjolijn van den Berg, theaterschrijfster, redigeerde mijn monoloog om mijn woorden kracht bij te zetten en het stuk voor publiek en professionals voor Verlaat Verdriet aantrekkelijk te maken. De titel Closure (wat letterlijk betekent: een gevoel van resolutie of conclusie aan het eind van een artistiek werk) heb ik misschien wel onbewust gekozen. Dat het inderdaad de absolute afsluiting zou worden kon ik niet bevroeden, toen niet. Ik ontdekte, dat – nu het zo ver is om er mee naar buiten te willen gaan – het eigenlijk heel ver van me af staat! Het is verwerkt. Het heeft de plaats gekregen die het verdient, de inspanningen waardig. Het is een document geworden.
Ik voel het nu zo, alsof de wond niet meer kan worden opengemaakt. Er heeft een heling plaats gevonden, door te schrijven. De woorden vol van emotie, gevoel, het diepe voelen: het is er niet meer. Ingeruild voor plannen, ideeën. Bruisend van zin om van alles te ondernemen. Levendig, optimistisch, dat zware, dat gedragene, heb ik achter me gelaten.
Ik ben VRIJ!!!.

 

Verlaat Verdriet-lotgenotengroep in Apeldoorn

Gepubliceerd op zondag
Beantwoorden

‘Ik ben nog altijd blij dat ik toen heb meegedaan’

‘Regelmatig kom ik deelnemers tegen van de vorige lotgenotengroepen. En steeds opnieuw vertellen ze het aan me: ‘Ik ben nog altijd blij dat ik toen heb meegedaan met de groep. Het heeft me zo geholpen’ vertelt Rieteke als ik haar spreek om het initiatief van de lezing en het aanbod van de lotgenotengroep in Apeldoorn aan elkaar te verbinden.

Nieuwe lotgenotengroep

Komende herfst wordt je, als Verlaat Verdriet-er, de mogelijkheid geboden deel te nemen aan een nieuwe Verlaat Verdriet-lotgenotengroep in Apeldoorn.

Je verhaal delen

Je verhaal kunnen delen: het is zo belangrijk voor Verlaat Verdriet-ers. Terwijl er zo weinig ruimte – en zo weinig begrip – is voor de ervaring van het vroege verlies van je ouder(s) en de gevolgen die dit verlies voor je verdere leven heeft gehad. Andere mensen begrijpen het niet, terwijl je zo graag begrepen wilt worden. De lotgenotengroep in Apeldoorn biedt je de veiligheid – en de ruimte – om je verhaal te delen, biedt je herkenning en erkenning.

Warm bad

Je verhaal kunnen delen wordt door Verlaat Verdriet-ers altijd weer ervaren als een warm bad. Je wordt met een half woord begrepen. Er valt een last van je schouders. Je kunt weer verder!

Ervaren begeleiders

De groep wordt georganiseerd – en geleid – door Grietje, Rieteke en Willemien. Zij zijn enige jaren geleden speciaal getraind door Titia Liese en Jetty de Vreede om Verlaat Verdriet-lotgenotengroepen te leiden.

Meer weten?

De presentatie van deze nieuwe lotgenotengroep vindt plaats tijdens de lezing van Titia Liese op donderdag 17 september a.s. : Verlaat Verdriet, wegen naar herstel.  Wil je meer weten over de mogelijkheden die deze groep je biedt? Kom dan naar de lezing van 17 september 2015 in De Stolp in Apeldoorn.

Verlaat Verdriet-lezing in Apeldoorn (Reminder)

Gepubliceerd op dinsdag
Beantwoorden

ER IS NOG PLAATS!

Lezing in Apeldoorn door Titia Liese

Verlaat Verdriet, wegen naar herstel

Gevolgen van jong ouderverlies

Meer dan een miljoen volwassen Nederlanders verloren in hun jeugd een ouder – of beide ouders – door overlijden. Veel van deze mensen, en dat betreft zowel mannen als vrouwen, ondervinden in hun volwassenheid moeilijkheden die te maken hebben met het vroege verlies van hun ouder(s). Ze hebben bijvoorbeeld angst niet ouder te worden dan hun ouder, hebben het gevoel altijd alles alleen te moeten doen, passen zich altijd aan, voelen zich altijd een buitenstaander. Ze kunnen niet genieten, hebben moeite met relaties, houden altijd alles onder controle. Ze twijfelen aan alles en iedereen, en nog het meest aan zichzelf.
Verliesangst manifesteert zich op al hun levensgebieden, met als gevolg overgevoeligheid voor angst- en paniekaanvallen, voor stress, voor depressie, voor burn-out en. Veel Verlaat Verdriet-ers hebben gezondheidsklachten.
Tal van complicaties dus, die niet alleen de Verlaat Verdriet-ers zelf raken, maar die ook impact hebben op mensen in de omgeving van de Verlaat Verdriet-ers.

(H)Erkenning

Ondanks het feit dat Verlaat Verdriet een grote groep mensen betreft, is er nog steeds relatief weinig (h)erkenning voor deze problematiek. Zowel bij hulpverleners als bij Verlaat Verdriet-ers zelf. Te veel Verlaat Verdriet-ers krijgen niet de hulp die ze nodig hebben. Ervaring wijst uit dat ze zich in hun hulpvraag niet gehoord en gezien voelen. Ze trekken zich in zichzelf terug, blijven rondlopen met schijnbaar onoplosbare problemen en/of worden afhankelijk van medicijnen.

Wegen naar herstel

Dat dit anders kan laat Titia Liese, Verlaat Verdriet-specialiste en auteur van diverse boeken rond Verlaat Verdriet en verlate rouw, zien in haar lezing Verlaat Verdriet: wegen naar herstel op 17 september 2015 in Apeldoorn.
Deze lezing is zowel bedoeld voor volwassenen die in hun jeugd een ouder – of beide ouders – verloren door overlijden, als voor hulpverleners als voor andere belangstellenden.

Bijzonderheden

Gids voor Verlaat Verdriet

Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel: het nieuwste boek geschreven door Titia Liese is beschikbaar en op deze avond te koop.
Wil je een exemplaar met een opdracht speciaal voor jou? Dat kan op deze avond.

Lotgenotengroep in Apeldoorn

In het najaar start, bij voldoende deelname, in Apeldoorn opnieuw een Verlaat Verdriet-lotgenotengroep. Meer informatie over de lotgenotengroep en de mogelijkheden voor aanmelden tijdens deze lezing.