Portret van een man: Jens Christian Grondahl

 

 

 

 

 

 

‘Bestaat het alleen in mijn herinnering, het gevoel dat ik buitengesloten was, terwijl de stofdeeltjes vol verwachting kraakten onder de naald van de pick-up?………’ (bladzijde 29)

‘Ik word vijfenveertig, meneer Egel’
Zo noemde ze mij. Soms was ik een galante egel, maar op andere momenten was het gewoon haar afkorting voor raar, tegendraads, introvert, (bladzijde 146).

‘Denk je dat je ooit ophoudt jezelf te kwellen?’ (bladzijde 315).

In Portret van een man blikt de hoofdpersoon – van wie we de naam gedurende het boek niet te weten komen – terug op zijn leven aan de hand van de vrouwen die daarin een belangrijke rol hebben gespeeld.
Als jonge man (18 jaar) wordt hij zo aangegrepen door de dood van zijn moeder dat hij op zoek gaat naar meer betekenis in zijn leven.

Archeologische expeditie

‘Een archeologische expeditie naar een gewoon leven’ wordt het boek genoemd in één van de recensies die ik las.

Je herinneren is vertellen wat is geweest. In de taal ís het er nog.
Het is er als dat wat is geweest, dat wat verteld kan worden. Daar ben ik achter gekomen toen Julie klein was, als ik haar vertelde over de oma die ze nooit zou kennen.
Ik toonde haar de weinige foto’s die ik heb van mijn kindertijd en de tijd voor mijn geboorte. Toen mijn moeder nog niet iemands moeder was, maar gewoon een jonge vrouw, een meisje.
Terwijl we naar de foto’s keken, merkte ik dat het gebeurde. De foto’s waren niet meer dan dode afdrukken, maar in mijn verhalen werd Julies oma weer werkelijk.
Ze was geweest en daarom was ze er op een of andere manier nog steeds.
Als iemand over wie je kunt vertellen.
Bladzijde 127

Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek

Het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek helpt je jouw archeologische expeditie naar je leven te structureren.

Herinneringsboek Moeder

Herinneringsboek Moeder helpt je woorden en beelden te geven aan het leven van je overleden moeder.

Herinneringsboek Vader

Ook beschikbaar: Herinneringsboek Vader

Portret van een man

Portret van een man
Jens Christian Grondahl
ISBN 978-90-290-9195-4

Boekentafel ZEER

 Boekentafel

Onze webmaster S. van Platform ZEER heeft een Boekentafel opgenomen in www.zeer.nu

INTERESSANTE TITELS

In Boekentafel zijn diverse titels opgenomen van boeken die voor Verlaat Verdriet-ers interessant kunnen zijn, zowel fictie als non-fictie.
Dus titels van (ver)werkboeken, van romans, van verhalen- en gedichtenbundels.
Het ligt in de bedoeling in de nabije toekomst Boekentafel uit te breiden met songs, films etcetera.

Tips en favorieten

Heb je tips uit je eigen boekenkast van boeken die bij jou favoriet zijn en die voor andere Verlaat Verdriet-ers van belang kunnen zijn?
Heb je tips over jouw favoriete films, jouw favoriete muziek etcetera?
Geef alsjeblieft door naar .
S. plaatst graag ook jouw tips.

Direct leverbaar

Waar het ons mogelijk is, zijn boeken direct bestelbaar en leverbaar via de Boekentafel op de ZEER-site.

Welkom!

Neem een kijkje op Boekentafel ZEER

Tante. Mama. Mies.

 

 

 

 

 

 

 

Op een dag verdween mijn moeder; op een dag verscheen een tante met een plumeau, een uitgetreden non.
Het was haar roeping te trouwen met een weduwnaar, mijn vader.
Of dit boek dan autobiografisch is?
Ik had het niet kunnen schrijven als ik de waarheid ervan niet kende, maar dit verhaal is het verhaal van Marieke.

Citaat van Elle van Lieshout op de omslag van haar boek Tante.

Thema’s

Aan de hand van drie thema’s: Tante / Mama / Mies beschrijft Elle van Lieshout de lotgevallen van Marieke.
Jongste van zeven kinderen.
Zeven jaar als haar moeder overlijdt.

In korte hoofdstukken beschrijft van Lieshout hoe het leven van Marieke uit elkaar valt als ze haar moeder verliest door kanker.
Langzaam maar zeker voltrekt zich het drama van haar jeugd.
De geestelijke onveiligheid.
De bedreigingen van (onzichtbare) mishandelingen.
De steeds verdergaande des-integratie van haar oorspronkelijke gezin.

Marieke als kind van zeven.
Marieke als kind van elf.
Marieke als kind van vijftien.

De moeder die sterft.
De vader die zelf als heel jong kind zijn moeder verloor.
Het verraad van de vader, die kiest voor z’n nieuwe vrouw.
De vader die vlucht in z’n werk.
De ’tante’ die de nieuwe vrouw van Marieke’s vader wordt.
De nieuwe ‘mama’.
De broers en zussen van Marieke die successievelijk uit het gezin van herkomst verdwijnen.
De dreigende zelfmoorden.

…..Ze heeft zich opgesloten in haar slaapkamer. Ze gaat zich weer eens van kant maken.
Ik klop vriendelijk op haar deur.
Geen reactie.
Is het al gelukt? vraag ik.
Zo niet, succes ermee. Ik ben naar school. En als ik je niet meer zie, tot in het hiernamaals………….. 

Tante

‘Er is weer een nieuwe tante.
Een madam met stadse fratsen, zeggen Trees en Ties van de Pas…………….

Mama

………… Papa heeft het versje geschreven.
Ineke en ik zeggen het op.
Het eindigt zo:

We zeggen voortaan mama.
Dat is ons Moederdagcadeau.
Omdat jij zo goed voor ons zorgt,
noemen we je zo.
…………………….. 

Mies

Ze willen het weer proberen, papa en Mies.
Ze zijn tenslotte nog steeds getrouwd en wat God verbonden heeft kan de mens niet scheiden.
Papa lacht erbij………… 

Verplichte kost

Elle van Lieshout beschrijft in Tante het steeds verder ontsporen van het oorspronkelijke gezin.
Het onvermogen van de overgebleven gezinsleden, met name van de volwassenen, om de ontworteling en de neergang van het oorspronkelijke gezin ten goede te keren.
Geschreven in heldere, nuchtere, verontrustende, vaak hilarische taal.
Verplichte kost voor ieder die ook maar de geringste neiging vertoont de gevolgen van jong ouderverlies te onderschatten, te bagatelliseren, of te ontkennen!

Boekentafel

Lees meer over Tante en andere relevante boeken voor Verlaat Verdriet-ers in Boekentafel 

Stapelingen IIIII

Stapelingen van beschadigingen

Amor Fati: Leer je lot lief te hebben

Jong ouderverlies en stapelingen van beschadigingen zijn van alle tijden.
In mijn site zijn zo’n 200 beroemde wereldburgers opgenomen, die allemaal in hun jeugd een ouder – of beide ouders – hebben verloren door de dood.

Friedrich Nietzsche – 1844-1900 – is één van hen.
Nietzsche verloor als kind van vijf zijn vader.
Hij heeft een ingewikkeld, moeizaam leven gekend. Werd niet ouder dan 55 jaar. Een goede diagnose is nooit gesteld, zo kun je over hem lezen. Mogelijk de diagnose: verlaat verdriet? Gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn?

Leer je lot lief te hebben

Van Nietzsche is de volgende bekende quote: Leer je lot lief te hebben (Amor Fati).
Als je iets weet over het leven van een bekend iemand, gaat zo’n quote toch meer voor je leven. Althans, voor mij wel.
Zeker als je weet, dat de man die dit schreef een ervaringsgenoot van ons was.

Edvard Munch

Het portret bij deze blog is een portret van Nietzsche, geschilderd door Edvard Munch – 1863-1944.
Vijf jaar toen hij zijn moeder verloor.
Evenals Nietzsche kende Edvard Munch een ingewikkeld en moeizaam leven. Ook bij hem werd geen goede diagnose gesteld. Ook bij hem mogelijk: verlaat verdriet? Gevolgen van jong ouderverlies?

Gedicht van Rainer Maria Rilke

De serie blog’s Stapelingen wil ik voor dit moment graag afsluiten met het prachtige, helende gedicht van Rainer Maria Rilke – 1875-1926 – tijdgenoot van Nietzsche en Munch.

Men moet de dingen aan de eigen, stille,
ongestoorde ontwikkeling over laten,
die diep van binnen komt
en die zich door niets laat haasten of versnellen;
eerst volledig rijpen – en daarna baren…

Rijpen zoals een boom die zijn sapstroom niet stuwt
en die rustig in de lentestormen staat,
zonder angst, dat er straks geen  zomer kan komen.

Die zomer komt toch!
Maar hij komt alleen bij de geduldigen
die leven alsof de eeuwigheid voor hen ligt
zo zorgeloos stil en wijds…

Men moet geduld hebben
tegen de onopgeloste zaken in ons hart
en proberen de vragen zelf lief te hebben,
als gesloten kamers,
en als boeken die in een zeer vreemde taal
geschreven zijn.

Het komt er op aan alles te leven.
Als je de vragen leeft,
dan leef je misschien langzaam maar zeker
zonder het te merken
op een goede dag
het antwoord in.

 

Stapelingen

 

 

 

 

Lees ook

Stapelingen I – beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers hebben opgelopen voorafgaand aan de dood van de ouder.
Stapelingen II – beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers in hun jeugd hebben opgelopen als gevolg van de dood van de ouder.
Stapelingen III – beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers hebben hebben opgelopen als volwassene, als gevolg van een invloed van buitenaf: ziekte.
Stapelingen IIII – Dubbel Ouderverlies als jeugdervaring.

 

Stapelingen IIII

Stapelingen van beschadigingen

Dubbel Ouderverlies als jeugdervaring: wezen

‘De wereld die ik had gekend bestond niet meer.’

Gisteren sprak ik Lienke.
Lienke, nu 25 jaar, verloor als kind van vier haar moeder en als kind van zestien haar vader.
Wees.

Tijdens ons gesprek realiseerde ik me, dat ik bij de blog’s Stapelingen I, Stapelingen II en Stapelingen III niet de stapeling van dubbel ouderverlies als jeugdervaring had meegenomen. Dubbel ouderverlies is een dermate extreem beschadigende ervaring van jong ouderverlies: deze ervaring van stapelingen dient opgenomen te worden in deze serie blog’s, realiseerde ik me ook tijdens ons gesprek.

De wereld die ik had gekend bestond niet meer

Kinderen die jong een ouder hebben verloren, kennen na dat verlies bijna allemaal dezelfde grote angst: de angst om ook de andere ouder te verliezen.
Voor een aantal kinderen werd deze angst werkelijkheid.
Ze verloren beide ouders en daarmee voorgoed hun ouderlijk huis en de gezinscultuur waarin ze tot op dat moment hadden geleefd.

Kinderen die hun beide ouders verloren, verloren op dat moment hun hele vertrouwde bestaanszekerheid.
Ze verloren de onvoorwaardelijke liefde van hun beide ouders.
Ze verloren de vanzelfsprekende zorg van hun beide ouders.
Ze verloren hun vertrouwde huis.
Ze verloren hun vertrouwde omgeving.
Ze verloren hun vertrouwde bed.
Vanaf dat moment konden ze nooit meer ergens vanzelfsprekend aanwezig zijn.

Ze werden opgevangen door oudere broers of zussen.
Of ze kwamen bij familie terecht.
Of ze kwamen in een pleeggezin terecht.
Of ze kwamen in een kindertehuis terecht.
Wat er ook verder met ze gebeurde: hun beide ouders waren ze voorgoed kwijt.

Dankbaar zijn

Ze moesten dankbaar zijn voor de plaats die ze kregen.
Ook als ze die plaats helemaal niet als hun plaats konden ervaren.
Ze moesten dankbaar zijn voor de hulp die ze werd geboden.
Ook als ze die hulp helemaal niet als hulp konden ervaren.

Ze wilden helemaal niet dankbaar zijn.
Ze wilden gewoon hun eigen ouders. 

Wezen

Wezen.
Weeshuizen.
Vaak hebben we het gevoel dat wezen en weeshuizen behoren tot tijden die voorgoed voorbij zijn.
We staan er zelden of nooit bij stil dat ook in onze tijd en in ons land nog steeds kinderen wees worden.
‘Die kinderen worden tegenwoordig veel beter verzorgd dan vroeger. Ze krijgen wezengeld.’

Wat deze kinderen in de werkelijkheid overkomt:
wie vraagt zich dat af?
Wie weet het?
Wie wil het weten?
Hoeveel mensen realiseren zich dat veel kinderen in Nederland die wees worden – anno 2016 – helemaal niet de hulp en de ondersteuning krijgen die ze nodig hebben om veilig op te groeien?
Hoeveel mensen realiseren zich dat deze kinderen hun veilige thuis voorgoed zijn kwijtgeraakt?
Hoeveel mensen realiseren zich dat deze kinderen niet zielig gevonden willen worden?
Hoeveel mensen realiseren zich dat deze kinderen geen medelijden willen?
Hoeveel mensen realiseren zich dat deze kinderen gezien willen worden in hun verliezen? Gehoord willen worden in hun verliezen? Werkelijk gezien en werkelijk gehoord. In de volle omvang van hun realiteit. In wat hun overkwam.
Hoeveel mensen realiseren zich dat deze kinderen als volwassene nog wel wat verlaat rouw-werk te verzetten zullen hebben? Dat dat heel gewoon is. En heel natuurlijk. 

Hulp voor jongen wezen

Lienke Bekkema heeft het op zich genomen te onderzoeken of ze, vanuit haar eigen ervaring als wees, jonge wezen hulp en ondersteuning kan gaan bieden.
Hetzij via het web.
Hetzij via een ontmoetingsgroep in Friesland.
Wil je meer weten over de plannen van Lienke?
Neem contact met haar op:

Hulp

Verloor je als kind je beide ouders?
Wil je onderzoeken wat het vroege verlies van je ouders op dit moment in je leven voor je betekent?
Lees meer over de meerdaagse basisworkshop Dubbel Ouderverlies van Titia Liese en Albertine Richaerts.

Lees meer

Lees meer over de gevolgen van jong ouderverlies
Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek, Dubbel Ouderverlies: bladzijde 42
Gids voor Verlaat Verdriet

Verlaat Verdriet-lezing in Leeuwarden

 

Gat in m’n ziel

Lezing op woensdag 15 februari 2017 Deze datum wordt verzet naar een later tijdstip. Informatie hierover zodra de nieuwe datum is vastgesteld (maart/april 2017) over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn
in Leeuwarden
door Titia Liese

JE VERLIEST ZOVEEL MEER

Wanneer je al vroeg in je leven je vader en/of moeder verliest, vormt dit je leven vanaf deze jonge leeftijd. Veel van deze volwassen mannen en vrouwen, ondervinden in hun volwassen leven problemen, die te maken hebben met dit vroege verlies van hun ouder(s).
Tal van complicaties, die niet alleen de Verlaat Verdriet-ers zelf raken, maar die ook impact hebben op de mensen in de omgeving: familie, vrienden, partners, collega’s en/of hulpverleners.

(H)ERKENNING

Ondanks het feit dat Verlaat Verdriet een grote groep mensen betreft (meer dan een miljoen volwassen Nederlanders verloren in hun jeugd een ouder – of beider ouders door overlijden), is er nog steeds relatief weinig (h)erkenning voor de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Zowel bij eventuele hulpverleners als bij Verlaat Verdriet-ers zelf.

Titia is ervaringsdeskundige en werkt meer dan 20 jaar met volwassenen die dit meegemaakt hebben en hier later in hun leven bij stil durven staan.
Ze ontwikkelde lezingen, begeleidingsprogramma’s, schreef zelfhulp- en informatieve boeken over mensen met Verlaat Verdriet.

Ervaring

Irene (32, vader overleden toen ze 11 was): ‘Tijdens mijn burn-out ontdekte ik Verlaat Verdriet, na het lezen van de boeken, het bezoeken van de lezing en het deelnemen aan de workshop vielen er zo veel kwartjes, fijn om deze (h)erkenning te vinden en mee verder te kunnen!’

Datum

Woensdag 15 februari 2017

Waar

Op dit moment nog niet bekend.

Kosten

De kosten voor deze avond bedragen € 10,- pp, aan de zaal te voldoen.

Aanmelden

In verband met de beschikbare ruimte is het aan te bevelen je tevoren aan te melden voor deze lezing

Bijzonderheden

Stapelingen III

Stapelingen van beschadigingen

Kun je ooit nog geloven dat de dingen ook goed kunnen gaan?

In Stapelingen I schreef ik over beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers kunnen hebben opgelopen in hun jeugd. In de tijd voordat hun ouder overleed.
In Stapelingen II schreef ik over beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers  kunnen hebben opgelopen als gevolg van het onomkeerbare verlies van hun ouder.
In Stapelingen III wil ik het hebben over beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers kunnen hebben opgelopen in hun leven als volwassene.

Lot

Als gevolg van het vroege – onomkeerbare – verlies van je ouder, ben je mogelijk als Verlaat Verdriet-er, net als heel veel andere Verlaat Verdriet-ers, kwetsbaar geworden voor invloeden op je leven die van buitenaf komen. (Let bijvoorbeeld maar eens op hoeveel Verlaat Verdriet-ers een altijd aanwezig systeem van controle hebben ontwikkeld!)
Verlies dus door dood.
Door een invloed van buitenaf die je niet onder controle had.
Een gebeurtenis die je niet kon voorkomen.

Die levensveranderende invloed van buitenaf heeft Verlaat Verdriet-ers kwetsbaar gemaakt voor invloeden van buitenaf.
Kwetsbaar voor je lot dus.

Kun je ooit nog geloven dat de dingen ook goed kunnen gaan, als je zo vroeg in je leven hebt meegemaakt dat de dingen niet goed gingen?
Definitief niet goed?

Ziekte

Ervaringen in je leven na het verlies van je ouder, in je kindertijd en in je leven als volwassene, stapelen op eerdere (verlies)ervaringen in je leven. Zowel op de ervaringen zelf, als op de overlevingspatronen die je hebt ontwikkeld.
In Stapelingen III wil ik het hebben over vervolgstapelingen in je leven als volwassene als gevolg van ziekte.
Van ingrijpende ziekte.
Van levensveranderde ziekte.
Ziekte die opnieuw diep ingrijpt in je leven.
Die jou als mens – opnieuw – uit balans brengt.
Die opnieuw een aanslag betekent op je overleefkracht(en).

Overleven

Opnieuw word je geconfronteerd met de eindigheid van het leven.
Opnieuw moet je overleefkracht op alle mogelijke manieren in jezelf vinden.
Opnieuw steken ze de kop op:
oude pijn;
oud verdriet;
oude wanhoop.

Het vroege verlies van je ouder lijkt weer helemaal aanwezig te zijn in je leven.
Nee toch, niet weer.’ denken (zeggen) mensen in je omgeving. ‘Dat hadden we toch al gehad?’

Overlevingspatronen die je had ontwikkeld – zowel de negatieve als de positieve – werken niet meer.
Overleven is slopend voor je lijf. En voor je psyche.
Je brengt het eigenlijk niet meer op.
Waar moet je nog vertrouwen vandaan halen?

Overleefkracht

‘Je moet het accepteren.’ 
Het is zo gemakkelijk gezegd (tegen andere mensen) ‘Je moet het accepteren’.
Maar doe het maar eens! Sta maar eens voor deze taak!

Tegen deze Verlaat Verdriet-ers wil ik – nogmaals – zeggen: ‘Volwassenen die als kind een ouder hebben verloren, hebben aangetoond dat ze onder moeilijke omstandigheden groot hebben kunnen worden!’

Die overleefkracht heb je in je!
Ook al lijkt die kracht vaak heel ver weg te zijn:
die overleefkracht heb je.
Ook jij!

Stapelingen II

 

 

 

 

 

Stapelingen van beschadigingen

Een kind dat een ouder verliest, verliest veel meer dan die ouder alleen.
Het kind verliest ook

geborgenheid
veiligheid
continuïteit
vertrouwen

In mijn blog van 8 december 2016 Stapelingen I heb je kunnen lezen over de beschadigingen bij Verlaat Verdriet-ers die – voorafgaand aan het verlies van hun ouder – niet in de gelegenheid zijn geweest zich veilig te hechten.

In Stapelingen II gaat het om stapeling van beschadigingen bij Verlaat Verdriet-ers, die in hun jeugd zijn ontstaan als gevolg van het verlies van hun ouder.

De overleden ouder

Het kind verliest de ouder, en met haar/hem de aanwezigheid van die ouder. En daarmee de opvoeding die uitging van die ouder.
Het verliest de specifieke aandacht, de zorg en de geborgenheid van de liefde van die ouder.
Het verliest het genetische voorbeeld van die ouder (lijk ik op mijn moeder/op mijn vader?).
Het verliest de manier waarop die ouder haar/zijn kinderen voor-leefde. De specifieke cultuur dus van die ouder.

De infrastructuur van het gezin

Naast de ouder verliest het kind ook de veiligheid van de oorspronkelijke samenhang van het gezin.
Het gezin raakt ontwricht.
Het oorspronkelijke verband van het gezin valt uiteen.
De gezinsleden komen ieder op een eigen eilandje terecht.
De relatie met de overgebleven ouder komt in veel gevallen onder spanning te staan.
Ieder van de gezinsleden, van jong tot ouder, probeert zich zichzelf in veiligheid te brengen, zich zo goed en zo kwaad als dat gaat staande te houden en er op haar/zijn manier het beste van te maken.
Maar niemand weet goed hoe.
De toekomst is ongewis en onbetrouwbaar geworden.

De overgebleven ouder

De relatie van het kind met de overgebleven ouder verandert in veel gevallen ingrijpend.
Niets is meer zoals het was.
Ook de relatie met de overgebleven ouder niet meer.

Broertjes en zusjes

De relaties met aanwezige broertjes en zusjes veranderen.
Ook broertjes en zusjes sluiten zich af en brengen zichzelf in veiligheid.

Familie

In veel gevallen veroorzaakt de dood van een ouder een breuk met de familie van de overleden ouder.
Soms gebeurt dat onmiddellijk na haar/zijn dood. Soms op een later tijdstip, als de overgebleven ouder een nieuwe partner heeft gevonden.
In andere gevallen is er sprake van een sluipend proces. Totdat het kind uiteindelijk niet, of nauwelijks, meer contact heeft met de familie van haar/zijn overleden ouder.

Omgeving

In sommige gevallen gaat het gezin kort na het overlijden van de ouder verhuizen naar een andere plaats.
Het kind raakt haar/zijn vertrouwde omgeving kwijt.

School

Kinderen die op het moment dat de ouder overlijdt op het punt staan naar een volgende school te gaan, moeten die grote overgang maken zonder de steun van de ouder die er niet meer is.
Ze komen in een nieuwe omgeving terecht.
Een omgeving waar niemand weet heeft van wat er is gebeurd.

Nieuwe partner

Veel kinderen moeten een nieuwe partner van hun overgebleven ouder in hun leven accepteren.
Sommige van hen moeten dat al binnen enkele maanden nadat de ouder is overleden.

Samengesteld gezin

In de gevallen dat de nieuwe partner van de overgebleven ouder ook kinderen heeft, moet het kind haar/zijn plaats zien te vinden in het nieuwe gezin.
Ook de nieuwe partner en haar/zijn kinderen heeft/hebben in de meeste gevallen een ingrijpend verlies geleden.
Als er nieuwe kinderen van de overgebleven ouder met haar/zijn nieuwe partner geboren worden, verandert de plaats van de kinderen die er al waren opnieuw.

Lees meer

Op deze site

Verliezen en transities
BOS-patronen
De paradox van verlies en winst

Boek

Gids voor Verlaat Verdriet 

Hulp

Heel je leven

De individuele workshop Heel je leven bij Titia helpt je ingrijpende gebeurtenissen in je leven in kaart te brengen en ze een plek te geven in je levensverhaal.

FOTO

Foto: Gesteente, Wikipedia

Stapelingen I

Stapelingen van beschadigingen

Hechten

Over het algemeen kun je (inmiddels, gezien de ontwikkelingen in de laatste decennia met betrekking tot echtscheidingen mogelijk kon) zeggen dat Verlaat Verdriet-ers uit hele gewone gezinnen komen.
Gezinnen met een moeder, met een vader, met kind(eren).
Over het algemeen kun je zeggen dat Verlaat Verdriet-ers in de gelegenheid zijn geweest zich veilig te hechten.
Tot de ouder overleed. 

Maar niet altijd.
Niet in alle gevallen.

Beschadigingen

In een aantal gevallen was het leven voor Verlaat Verdriet-ers al voor de ouder overleed niet veilig genoeg.
Of ronduit onveilig.
Bijvoorbeeld omdat de ouder al lange tijd leed aan een lichamelijke of geestelijke ziekte.
Denk bijvoorbeeld aan de kinderen van wie een ouder door zelfdoding overlijdt. Zelden komt een zelfdoding ‘zomaar uit de lucht vallen’. Integendeel. Meestal is er al veel langere tijd sprake van pogingen, die hun invloed hadden op het dagelijkse leven van het kind. En op het kind zelf dus ook.

Of er was sprake van een levensbedreigende ziekte. Een ziekte dus waardoor de ouder steeds verder aftakelde – en in een aantal gevallen zelf zorgafhankelijk werd. In plaats van de veiligheid te kunnen bieden van de zorgende ouder.

Of je ouder overleed voor of kort na je geboorte.

Of denk aan een ouder met verslavingsproblematiek. Zoals een alcoholverslaafde ouder, van wie je als kind eigenlijk al te vaak moest hopen dat die ouder niet thuis zou komen. In plaats van erop te kunnen vertrouwen dat de ouder zorg zou dragen voor jou.

Of denk aan de Verlaat Verdriet-ers die al voordat hun ouder overleed binnen het gezin seksueel werden misbruik.
Bijvoorbeeld door de vader.
Of door de moeder.

Basis

Veel Verlaat Verdriet-ers hebben het gevoel geen basis te hebben.
Dat maakt ze angstig.
Angstig om in een gat te vallen.
Angstig voor het cascade-effect.

Ook Verlaat Verdriet-ers die in de gelegenheid zijn geweest zich veilig te hechten kennen die angsten. Toch hebben deze Verlaat Verdriet-ers die basis wel. Het is belangrijk voor deze Verlaat Verdriet-ers zich te reasliseren dat ze die oorspronkelijke basis wel hebben.

Geen basis

Verlaat Verdriet-ers, die niet in de gelegenheid zijn geweest zich veilig te hechten – voor wie dus vertrouwen nooit vanzelfsprekend aanwezig is geweest, ook al voordat ze hun ouder verloren – zijn in grote mate extra kwetsbaar.
Voor deze Verlaat Verdriet-ers is het belangrijk zich van deze extra kwetsbaarheid bewust te zijn. Zeker ook in een therapie-traject.
Voor hun is het extra belangrijk een therapeut te hebben die zich zowel bewust is van de impact van jong ouderverlies op vertrouwen, als van het ontbreken van de veilige basis voordat de ouder overleed.
Verlaat Verdriert-ers die niet veilig gehecht zijn geweest hebben een scala aan extra problemen!

Hulp

Als je, naast het vroege verlies van je ouder, als kind ook in de situatie bent geweest dat je je niet veilig hebt kunnen hechten, kan het raadzaam zijn contact op te nemen met een hulpverlener/therapeut.
Zoek dan een hulpverlener/therapeut die kennis heeft van de omvangrijke gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
Maak haar/hem attent op de extra complicaties die zich in je vroegste bestaan hebben voorgedaan.

Ben je als Verlaat Verdriet-er wél in de gelegenheid geweest je veilig te hechten? Word je daar dan van bewust.
Tel je zegeningen!
Ook al voelt het voor jou alsof je geen basis onder je bestaan hebt: je hebt die basis toch echt!
In jou zit wel een basis-vertrouwen.
Een basisvertrouwen in het leven.
Een basisvertrouwen in mensen.
Ben je een therapie?
Ook dan is het belangrijk je therapeut erop attent te maken dat je die oospronkelijke basis hebt.

Heel je leven

De individuele workshop Heel je leven bij Titia helpt je ingrijpende gebeurtenissen in je leven in kaart te brengen en ze een plek te geven in je levensverhaal.

Foto

Foto: Gesteente, Wikipedia

Even voorstellen: ZEER webmaster

 

Webmaster ZEER

Wat zou het mooi zijn…
Een rustige en evenwichtige vrouw te zijn
die plezier heeft en maakt in haar leven zonder zware rugzak.
Een verwerkte rugzak die een plek heeft in mijn leven
en de mooie en positieve dingen uit een heftige levensgeschiedenis heeft weten te halen.
De omgang met mezelf vereenvoudigen,
zonder de eeuwige strijd met gecompliceerde emoties en gevoelens.
Een liefdevol samenlevingscontract hebben met mijn verstand & gevoel
en met mijn liefde & angst.
Staan voor wie ik ben,
ruimte in durven te nemen zonder angsten en aanverwante artikelen.
Met beide benen op de grond staan en voelen dat mijn voetzolen grip hebben op deze aarde.

S. 10 januari 2015

Even voorstellen

In mijn vorige blog ZEER nieuwe site stelde ik S. al in het kort voor als onze webmaster. Graag laat ik je nader kennis maken met de Verlaat Verdriet-er achter de webmaster. Je zult niet alleen haar werk voor en met de site op de voet kunnen volgen, ook heb je al een aardig aantal ZEER-tjes van S. kunnen lezen op de ZEER-pagina op Facebook
S. – 14 jaar toen ze haar vader verloor – heeft in de loop van haar leven veel gedaan met therapie.
Zo kwam ze twee jaar geleden bij mij individueel twee workshops volgen. Tijdens de workshop Heel je leven liet ze me een foto zien. Over deze foto het door haar geschreven gedicht geprint. Het gedicht dat je hierboven hebt gelezen.
Op de foto bijna-Leidse S. tijdens de Leidse Rembrandt-dagen van een paar jaar geleden.
S. als Hendrickje Stoffels, naar het bekende schilderij van Rembrandt van Rijn.

Inspiratie

Zelf vind ik deze creatieve werkvorm van S., met een knip-oog naar de kunst(geschiedenis), zo geweldig mooi.
Ik geef hem graag ter inspiratie aan je door.

Rembrandt van Rijn, Hendrickje Stoffels, 1654

ZEER-tjes van S.

Zoals gezegd: je kunt S. regelmatig tegenkomen met haar ZEER-tjes.