Ruptuur Herstel Programma

Gepubliceerd op donderdag
Beantwoorden

 

 

 

 

 

 

…………..waarin wij ons één voelden in ons verlangen de Waarheid te dienen door de Rede en de mensheid door de Liefde

Zelf was ik er niet bij als kind, bij de crematie van mijn moeder. Zelf heb ik de woorden die ‘oom’ Gerard toen sprak niet uit horen spreken. Maar ik wist dat ze er nog waren, deze woorden. Dat ze ergens in een kast in mijn huis moesten liggen. Maar ik bleef uit de buurt van de woorden. Lezen kon ik ze niet.
Liefde: dat ging over mijn moeder. Niet over mij. Zeker niet in de tijd dat mijn eigen Verlaat Verdriet nog onaanraakbaar was.
Te groot. Te veel. Te pijnlijk.
Teveel boosheid in mij. Teveel eenzamheid. Teveel verdriet. Teveel angst. Teveel wrok. 

Mijn eigen Verlaat Verdriet-proces

Mijn eigen Verlaat Verdriet-proces hielp me.
Langzaam, maar zeker ontdooiden mijn bevroren gevoelens.
Langzaam, maar zeker kroop ik uit mijn ‘veilige’ schulp.
Langzaam, maar zeker durfde ik me meer en meer aan de wereld te vertonen.
Langzaam, maar zeker begon ik weer een verbinding met mijn moeder te voelen.
De verbinding met mijn moeder, die ik totaal was kwijtgeraakt.

Mijn Verlaat Verdriet-werk

Ook door mijn Verlaat Verdriet-werk kon ik mij steeds meer verbinden met Liefde. Liefde die ik ook had. Liefde die ik (misschien?) van mijn moeder had geëerfd.
Mijn Liefde had weer een doel.
Mijn Liefde kon weer gaan stromen.

De langste weg

‘De langste weg die je kunt afleggen is de weg van je hoofd naar je hart’ hoor je wel eens zeggen.
Er is nog een lange weg. Namelijk de weg naar dat wat eigenlijk heel voor de hand liggend is.
Vanochtend in alle vroegte kwam ik aan het einde van zo’n lange weg. Ik zag de titel van mijn werk voor de toekomst: het ontwikkelen en in de wereld zetten van het Ruptuur Herstel Programma.

Ruptuur Herstel Programma

Op z’n Nederlands: RHP.
Aan het werk ermee!

Houd me vast

Gepubliceerd op woensdag
Beantwoorden

 

 

 

 

 

Vorige week kreeg ik het boek Houd me vast, van Bijou Cloin. Bijou [welkom in de familie, Bijou!] is psycholoog. Contextueel therapeut, opgeleid in EFT.
Bijou werkte een paar dagen bij mij met haar Levenspanorama, onderdeel van de biografische cursus Heel je leven.

Houd me vast

Houd me vast is geschreven door dr. Sue Johnson, ontwikkelaar van EFT – Emotionally Focused Therapy.
Recensie over Houd me vast:  We zijn allemaal op zoek naar liefde, steun en verbondenheid, maar soms hebben we daar een beetje hulp bij nodig. Die hulp komt van dr. Sue Johnson, ontwikkelaar van Emotionally Focused Couple Therapy. In Houd me vast maakt Sue Johnson de lezer deelgenoot van haar baanbrekende en buitengewoon succesvolle programma voor het creëren van hechte en veilige relaties.

Bindingsangst, verlatingsangst, verliesangst

Inmiddels ben ik halverwege in het boek.
Steeds opnieuw voel ik de bevestiging van de levenslange invloed van het vroege, onomkeerbare, verlies van een ouder.
Als het over complicaties in relaties gaat, zoeken we vaak naar bindingsangst en verlatingsangst. We proberen de complicaties dan op te lossen met communicatieve vaardigheden.
Klopt niet, schrijft Sue Johnson over deze oplossing. Het gaat niet om communicatieve vaardigheden. Het gaat om thema’s uit hechting.
Het gaat om het verlangen naar liefde.
Naar steun.
Naar verbondenheid. 

LEVENS-grote thema’s

Al lezend voel ik ook steeds weer de bevestiging van mijn gevoel dat onder bindingsangst en verlatingsangst bij Verlaat Verdriet-ers altijd verliesangst zit.
En dat verliesangst zich in al je levensgebieden manifesteert – dus ook in relaties.
LEVENS-grote thema’s in een tijd waarin zoveel kinderen van gescheiden ouders de noodzakelijke veiligheid moeten ontberen die ze nodig hebben om uit te kunnen groeien tot evenwichtige volwassenen.
LEVENS-grote thema’s voor Verlaat Verdriet-ers, voor wie het onomkeerbare verlies van hun ouder(s) niet alleen een ruptuur veroorzaakte in hun dagelijkse bestaan, maar ook in hun ziel.

Angst en liefde

Angst en liefde in relaties.
Door middel van verhalen uit haar praktijk, gesprekstechnieken, oefeningen en verhelderend advies biedt Sue Johnson je inzicht en hulp bij je onderzoek naar jouw eigen relaties.
Naar angsten die in jou leven.
Die leven in je partner.
In je medemensen.
En naar liefde die in jou leeft.
In je partner.
In je medemensen.

Lees meer

Lees meer over LIEFDE en ANGST bij Verlaat Verdriet in Gids voor Verlaat Verdriet van Titia Liese

Klaagmuur

Gepubliceerd op dinsdag
Beantwoorden

 

 

 

 

 

 

Je kent dat vast ook wel: je bent in gesprek met iemand, en die iemand zegt iets over wat jij een tijd geleden hebt gezegd. Ineens komt dat wat jij hebt gezegd in een ander daglicht te staan. Niet zo’n fijn daglicht, meestal. Wat de ander zegt raakt je pijnlijk.

Mij overkwam dat (weer eens) afgelopen zondag in een telefoongesprek met een vriendin.
‘Hoe gaat het met je?’ vroeg ze me.
‘Met mij gaat het goed.’ antwoordde ik meteen.
‘Vorige keer klaagde je nog over je gezondheid’.
‘Klaagde ik over m’n gezondheid? Daar weet ik niks meer van.’
Ik probeer terug te halen wat ik indertijd heb gezegd en kan niet anders dan bedenken dat ik iets heb gezegd over iets in mijn gezondheid dat niet helemaal lekker liep.
Dat was geen klagen. Dat was iets zeggen over een feit dat ik constateerde. Een feit dat op dat moment niet helemaal positief was.
Maar klagen: nee, zo heb ik dat zelf helemaal niet gevoeld.

Klaagmuur

Wat is de Klaagmuur dan toch een goed idee. Een plek waar je een briefje in kunt stoppen waarop je iets hebt geschreven wat op dat moment niet helemaal lekker loopt. Niet helemaal lekker voelt.
Zo kan het van je hart.
Het lucht je op.
Je creëert ruimte voor nieuwe ideëen.
Voor andere gevoelens.
Je bent het kwijt, en niemand draagt je na wat je kwijt wilde.
Noem het klagen.
Of verwerken.
Of gewoon: loslaten.

Uitreiken

Gepubliceerd op zondag
Beantwoorden

 

 

 

 

 

 

Als Verlaat Verdriet-er kun je je soms zo afgesloten voelen. Zo onbegrepen.
Een buitenstaander. Geen deelnemer.
Hoe meer je je onbegrepen voelt, hoe meer je de verbinding met ‘buiten’ verbreekt.
Hoe minder je je in staat voelt om uit te reiken.
Hoe meer je je in jezelf terugtrekt.
Hoe meer je in je innerlijke eenzaamheid terecht komt.
Uitreiken wordt steeds moeilijker voor je.

Machteloosheid

Gevoelens van machteloosheid lijken weer bezit van je te nemen.
Je voelt je steeds kleiner worden.
‘Ik kan het niet.’
‘Het lukt me niet.’
‘Ik ben nu eenmaal zo.’

In beweging komen

Voor Verlaat Verdriet-ers – dus ook voor jou – is het belangrijk om in beweging te komen. Ook kleine stapjes doen hun werk!

Uitreiken

Stap voor stap leren om uit te reiken. Hoe moeilijk uitreiken ook is als je nog steeds in de ‘overlevenstand’ staat.
Naar buiten gaan.
Het leven  (opnieuw) verkennen.

Ontmoeten

Het helpt je in je proces enorm (kleine) stappen te zetten door ervaringsgenoten te ontmoeten.
In beweging te komen.
Uit te reiken

Delen

Delen helpt onmiddeliijk.
Verlaat Verdriet-symposium ZEER op 13 mei 2017 biedt ook jou een unieke mogelijkheid ervaringsgenoten te ontmoeten.
Te delen met mensen met overeenkomende ervaringen.
Thuiskomen!

Zelfportret

Gepubliceerd op dinsdag
Beantwoorden

Michelangelo BuonarottiValentin SerovArtemisia Gentileschi

In Zelftest schreef ik over Zelftest 1 en Zelftest 2.
Zelftest 1 en Zelftest 2 bieden jou, als Verlaat Verdriet-er, de mogelijkheid te onderzoeken wat het verlies van je ouder(s) met jou als persoon heeft gedaan.
Zelfonderzoek.

Zelfportret

Er is een hele andere vorm van jezelf observeren. En jezelf als persoon neer zetten.
Het zelfportret.
Sommige Verlaat Verdriet-ers deden dat.
Zij zetten zichzelf neer in zelfportretten.
Zelfonderzoek.

Namen

Onder veel meer Verlaat Verdriet-ers/kunstschilders: op volgorde van de afgebeelde portretten op deze pagina

  • Leonardo da Vinci (1452-1466), 5 jaar toen hij zijn moeder verloor;
  • Michelangelo (1475-1564), 8 jaar toen hij zijn moeder verloor;
  • Cecilia Beaux (1855-1842), 12 dagen toen ze haar moeder verloor;
  • Anna Alma Tadema (1867-1943), 2 jaar toen ze haar moeder verloor;
  • Valentin Serov (1865-1911), 6 jaar toen hij zijn vader verloor;
  • Helene Schjerfbeck (1862-1946), 15 jaar toen ze haar vader verloor;
  • Edvard Munch (1863-1944), 5 jaar toen hij zijn moeder verloor;
  • Artemisia Gentileschi (1593-1652), 13 jaar toen ze haar moeder verloor;
  • Mark Rothko (1903-1970), 11 jaar toen hij zijn vader verloor;
  • Paul Gauguin (1848-1903), 18 maanden toen hij zijn vader verloor, 19 toen hij zijn moeder verloor;
  • Ary Scheffer (1795-1858), 14 jaar toen hij zijn vader verloor;
  • Salvador Dali (1904-1989), 26 jaar toen hij zijn moder verloor.

Do orphans rule the world?

Kijk en lees meer over wereldberoemde Verlaat Verdriet-ers in Pinacotheek.

Zelftest

Gepubliceerd op dinsdag
Beantwoorden

 

 

 

Mogelijk volg je Wegwijs in Verlaat Verdriet op de Verlaat Verdriet-facebookpagina.
Dan kom je regelmatig de Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet tegen.
De kenmerken die zoveel Verlaat Verdriet-ers bij zichzelf herkennen.

Mogelijk heeft het volgen van Wegwijs in Verlaat Verdriet je uitgenodigd om de Zelftests op www.verlaatverdriet.nu te doen.
Mogelijk ben je daar tot nu toe niet toe gekomen.

INZICHT GEEFT UITZICHT OP DE UITWEG

Nog eens even de kenmerkende patronen op deze pagina op een rijtje. Zodat je de gevolgen die het vroege verlies van je ouder(s) voor jou heeft gehad niet meer hoeft te ontkennen of te bagatelliseren.
Erkennen is een eerste, en heel belangrijke stap in je verlate rouwproces.
Inzicht geeft uitzicht op de uitweg!

Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet

Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet zijn onder meer:

Je altijd aanpassen;
Niet om kunnen gaan met grenzen;
Abrupt de verbinding kunnen verbreken;
Je vaak overvallen voelen door gevoelens van machteloosheid;
Een basaal gebrek aan zelfvertrouwen;
Weinig vertrouwen hebben in de toekomst;
Moeite hebben met ruimte innemen;
Altijd geven;
Moeite hebben met intimiteit;
Gehinderd worden door verliesangsten ;
Je anders voelen dan andere mensen;
Altijd zorgen voor anderen ;
Er van buiten stoer en zelfstandig uitzien, maar van binnen een zwart gat voelen;
Angst voor eigen ouderschap;
Niet kunnen ontvangen;
De lat altijd heel erg hoog leggen;
Angst niet ouder te worden dan je moeder/je vader werd;
Het gevoel hebben altijd alles alleen te moeten doen;
Geen hulp kunnen vragen;
Altijd alles onder controle houden;
Geen afscheid kunnen nemen;
Gezondheidsproblemen; 
Geen of weinig besef hebben van eigen kwaliteiten;
Niet kunnen genieten;
Een scheiding in jezelf voelen tussen gevoel en verstand;
Geen basis onder je bestaan voelen;
De neiging hebben tot bagatelliseren van het verlies van je ouder;
Geen kritiek kunnen incasseren;
Leven vanuit een gevoel van tekort;
Twijfel aan je bestaansrecht;
Altijd waakzaam zijn;
Autoriteitsproblemen;
Angst voor het cascade-effect;
Geen complimenten kunnen incasseren;
Je snel buitengesloten voelen.

Zelftests

Geef jezelf inzicht in jouw Verlaat Verdriet-patronen aan de hand van de 2 Verlaat Verdriet-Zelftests
Zelftest 1
Zelftest 2

Basisworkshop Verlaat Verdriet

De basisworkshop Verlaat Verdriet bij Titia Liese helpt je verder bij het erkennen, het onderkennen en het aangaan van je verlate rouwproces.

Roos van Jericho

Gepubliceerd op maandag
Beantwoorden

 

 

 

 

Jericho

Ken je de Roos van Jericho?

Afgelopen dagen wederom een prachtige basisworkshop Verlaat Verdriet gehad.
Elke keer is het anders. Elke keer is het bijzonder.
Elke keer is er weer de bijzondere saamhorigheid.

Kinderbijbel

Aan de workshop van de afgelopen dagen deed J. mee. J. is belijdend christen.
Zelf kom ik uit een ongodsdienstig gezin. Maar wel uit een gezin met een open mind voor cultuur.
Zo had ik als kind de mooiste kinderbijbel ooit gemaakt.
Ik genoot van de verhalen die mijn vader mij voorlas. Maar boven alle verhalen genoot ik van de prachtige, door Piet Worm ‘getekende’ tekst en de mooie platen in deze bijbel. Met heel veel goud!

Al werkend in de workshop met iemand voor wie geloof en bijbel zo centraal staan in zijn leven komen bij mij de verhalen – en natuurlijk de platen – terug in mijn herinnering.
Op de dag na de workshop – gisteren dus – herinner ik me weer de tijd van mijn eigen proces. Hoe ik op een dag mijn eigen proces – die lange, lange tocht door kou en onherbergzaamheid die maar niet op leek te houden – verbond aan de tocht door de woestijn uit mijn kinderbijbel.
De lange duur.
De plagen.
De ongemakken.
Het gevoel van uitzichtloosheid.
het gevoel dat er nooit een einde aan zou komen.

Jericho

Ik herinner me ook weer hoe een deelnemer aan een Verlaat Verdriet-workshop van jaren geleden een creatieve vorm maakte die me deed denken aan de plaat in mijn kinderbijbel van de val van Jericho.
Hoe zat het ook al weer met mijn eigen muur?
Mijn eigen muur die, ondanks al mijn pogingen die neer te halen, steeds opnieuw weer aan leek te groeien?

Roos van Jericho

En ik herinner me de Roos van Jericho.
De symboliek die deze ‘roos’ lange tijd voor mij heeft gehad.
Verdrogen.
Oprollen.
Afsluiten.
Verzorgen.
Openen.
Verdrogen.
Oprollen.
Afsluiten.
Verzorgen.
Openen.

Altijd weer die fascinerende dynamiek van openen als je zorg, aandacht en water aan deze roos besteedt.

Ken je de Roos van Jericho?
Zoek deze roos eens op.

Wie weet wat de symboliek van de dynamiek van gesloten en open jou als Verlaat Verdriet-er brengt!

Anna Alma Tadema

Gepubliceerd op maandag
Beantwoorden

 

 

 

 

 

 

 

Alma Tadema

In Sir Edmund van zaterdag 21 januari 2017, bijlage bij de Volkskrant, las ik in de reeks artikelen van Wieteke van Zeil ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ (citaat van Johan Cruijff, 12 jaar toen hij zijn vader verloor) ‘Verstoorde idylle’.

Wieteke van Zeil bespreekt in ‘Verstoorde idylle’ het portret van Anna Alma Tadema dat haar vader – de beroemde Nederlands-Engelse schilder Lourens Alma-Tadema 1836-1912 – in 1883 schilderde van zijn 15 jarige dochter Anna Alma Tadema (1867-1943).

Anna Alma Tadema

Anna Alma Tadema verloor als kind van twee haar moeder.
In het artikel gaat het de auteur om de ketting die Anna draagt (wie weet welke betekenis deze ketting voor de15-jarige Anna had???).

Zelf werd ik vooral getroffen door het meisje op dit portret.
Wat een eenzaamheid voel ik bij dit portret.
Wat een totaal niet weten hoe het verder moet.

Zelfportret

Anna, zelf ook vaardig schilderes, schilderde een zelfportret.

 


 

 

 

In ons hoekje

In 1873 schilderde hun vader ‘In ons hoekje’.
Op dit schilderij zie je Anna en haar twee jaar oudere zusje Laurense.

Geschilderd verhaal van twee meisjes die als twee- en als vierjarige hun moeder verloren.

 

 

 

Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?

Gepubliceerd op donderdag
Beantwoorden

Een paar dag geleden sprak ik Eef aan de telefoon. Eef en ik kennen elkaar al jaren via mijn Verlaat Verdriet-werk.
In de loop van de tijd hebben we, soms met grote tussenposen, contact met elkaar gehouden. We zijn goed op de hoogte van elkaars Verlaat Verdriet-geschiedenis.

‘Ik heb zo’n moeite met ZEER’ zegt Eef.
‘Echt. Zo’n moeite. Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?
En die glossy: zo glamorous is het toch niet wat wij mee hebben gemaakt?’
Ik begrijp haar verzuchting. Zelf zit ik middenin het inspirerende proces met ZEER.
Het ontstaanvan ZEER.
Platform ZEER.
De doelen van ZEER.
Het symposium.
De glossy.
De schrijfwedstrijd.
Ik ben gewoon een beetje uit het oog verloren dat het hoe en het wat voor andere Verlaat Verdriet-ers niet altijd duidelijk zal zijn.
In het kort daarom wat uitleg over ZEER.

ZEER geschiedenis

In 2015 ontmoeten Carin en Titia elkaar.
Een ontmoeting met een enorme klik. Binnen een uur hebben we bedacht dat we een symposium gaan organiseren rondom rouw.

Titia nodigt Mary uit zich bij ons aan te sluiten.
‘Waarom gaan we geen glossy maken?’, vraagt Mary. ‘Iedereen maakt een glossy. Dat kunnen wij ook.’
Carin is directeur van een drukkerij. Kan het mooier passen?
Wij gaan een glossy maken.

Maria sluit zich, op mijn uitnodiging, bij ons aan.

Platform

Het groepje bestaat nu uit vier vrouwen.
Mary introduceert de naam ZEER. Met enthousiasme ontvangen.
Ons groepje wordt Platform. Platform ZEER.
Platform ZEER is voornemens jaarlijks een symposium te organiseren, en een glossy uit te geven, met een bijzondere vorm van rouw als thema.
Altijd gebaseerd op ervaring.
Dit jaar, 2017, is het thema VERLAAT VERDRIET.

Symposium

Thema voor 2017 van Platform ZEER is VERLAAT VERDRIET: de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
Datum: 13 mei 2017. Zowel bedoeld voor Verlaat Verdriet-ers in Nederland als voor Verlaat Verdriet-ers in België.

Glossy

Mary vormt, samen met Joyce, de redactie van de glossy. Thijs schrijft een aantal artikelen.
De glossy komt uit op 13 mei 2017: de datum van het symposium.

Vrijwilligers

Het werk voor ZEER is werk van vrijwilligers. Nieuwe Verlaat Verdriet-ers sluiten zich bij ons aan.
S. maakt de site.
Alle workshopleiders van het symposium zijn zowel Verlaat Verdriet-ers als vrijwilligers (lees binnenkort meer over de workshops en de workshopleiders op www.zeer.nu).

Uniek en eenmalig

Het Verlaat Verdriet-symposium van 13 mei 2017 is dus uniek en eenmalig!

Verlaat Verdriet-werk

Ondertussen gaat mijn Verlaat Verdriet-werk gewoon door, ook het Verlaat Verdriet-werk in samenwerking met Albertine, Els en Geerte  (Eef: van harte welkom. Sluit je bij ons aan!).
Lees meer over Verlaat Verdriet en het Verlaat Verdriet-werk.

Philippe Geubels

Gepubliceerd op woensdag
Beantwoorden

 

 

 

 

 

 

Vandaag kreeg ik van verschillende kanten bericht in verband met een interview met de Belgische komiek Philippe Geubels.

Philippe Geubels emotioneel in Het Huis: “Pas nu besef ik hoe straf het is wat mijn vader gedaan heeft”

Stand-upcomedian Philippe Geubels is dinsdagavond te gast in Het Huis.
Voor één keer laat hij zijn grappen en grollen 24 uur achterwege en laat hij in zijn ziel kijken.
Wanneer hij over de dood van zijn moeder vertelt, wordt de komiek emotioneel.

Philippe Geubels vertelt in Het Huis over zijn beroep als komiek.
Een beroep dat volgens hem niet zo vanzelfsprekend is.
Hij vindt het vreselijk als mensen denken dat grappig zijn vanzelf gaat.
“Ik vind het denigrerend als mensen zeggen: Je moet maar iets zeggen en dan lachen ze.”

Emotioneel

In de jeugdkamer wordt Philippe emotioneel wanneer hij over zijn moeder vertelt, die stierf toen hij jong was.
“Ik heb er eigenlijk zelf geen herinneringen aan”, zegt hij. “Ze heeft een virus gekregen en veel koorts gemaakt, te veel, en is dan gestorven.
Ik denk dat dat mijn karakter wel gevormd heeft.”

Zijn vader stond er dan even alleen voor met drie kinderen. “Dat is iets wat ik zelf nu pas besef, nu ik een dochter heb, hoe straf dat eigenlijk is wat hij toen gedaan heeft.”

Lees meer

Nieuwsblad BE
https://www.een.be/het-huis