Bijbellezen 1

‘Als ik dan toch zo vaak op Terschelling ben, dan is het tijd geworden ook een Verlaat Verdriet-lezing te houden op Terschelling.’ Afgelopen december sprak ik zowel ds. Mathilde de Graaff als ds. Ernst Zoomers, beiden predikant op Terschelling. ‘Lijkt me mooi om het niet alleen te bedenken, maar het ook te doen, en ik wil het graag doen in samenwerking met mensen op Terschelling.’

Gesprekken

Ik legde daarom contact met twee – mij bekende – predikanten op Terschelling en maakte een afspraak met ze om ze te ontmoeten.
Beiden stemden van harte toe.
Beiden gaven aan de problematiek van Verlaat Verdriet-ers te kennen en te (h)erkennen en beiden gaven aan op hun eigen manier een bijdrage te kunnen – en te willen – leveren aan het organiseren van een Verlaat Verdriet-lezing.
‘Ik weet uit ervaring hoe lastig het voor eilanders is om heel persoonlijke en heel emotionele kwesties in het openbaar te delen’ gaf één van de predikanten aan.
Zelf kan ik me herinneren dat degene met wie ik jaren geleden een Verlaat Verdriet-informatie-avond op Terschelling organiseerde – iemand die haar hele leven al op Terschelling woont – indertijd tegen me zei: ‘Het is lastig voor eilanders om in het openbaar te praten over heel persoonlijke dingen, want zie je: morgen kom je elkaar weer tegen bij de supermarkt.’

Interview

‘Ik wil je graag interviewen voor het kerkblad’ gaf de andere predikant in ons gesprek aan. ‘Als ik een onderwerp heb waarmee ik kan aansluiten op wat jij te vertellen hebt.’
Vorige week belde hij me op. ‘Ik wil je graag interviewen ter gelegenheid van Hemelvaart. De link naar jouw thema is dan: iemand missen. Wil je meedoen?’
Dat doe ik graag.
‘Lees dan vast in De Handelingen der Apostelen 10-11 ………..En toen zij naar den hemel staarden………….. raadt hij me aan. ‘Dan bel ik je maandag a.s. voor een kort interview.’
‘Zal ik doen’, roep ik terug. ‘Tot maandag’.

Bijbellezen

Nu had ik als kind de mooiste kinderbijbel ooit uitgegeven (Piet Worm). De bijbelverhalen, die zijn me (voor een deel) door deze prachtige kinderbijbel heel goed bijgebleven. Maar bijbellezen in een oude bijbel van mijn vader (NBG), mijn weg vinden in deze bijbel (en in de tale Kanaäns) – da’s toch wel heel iets anders.

Loopgenoten

Gisteren ontving ik – met hartelijke groeten van Steven voor oud-/en nieuw-meelopers – onderstaand bericht van Steven Douma van de Verlaat Verdriet-Loopgenoten in het Noorden van het land:

Hallo allen,

Gisteren hebben we weer genoten van een heerlijke wandeling en goede gesprekken.
Omdat we bij elkaar dingen herkennen, zijn deze gesprekken vaak wat diepgaander dan dat we die zouden hebben met anderen (niet-lotgenoten).
De ervaring is dat het fijn is om er voor elkaar te kunnen zijn.

Oud-meelopers

We hebben gisteren afgesproken om ook eens weer de oud-meelopers te benaderen of er nog interesse bestaat om weer eens met ons mee te lopen. We gaan ongeveer vier tot zes keren per jaar een wandeling organiseren.

Bestaat er bij jullie nog interesse om weer eens of vaker met ons mee te gaan?
En stellen jullie het nog op prijs om hier zo nu en dan een e-mail over te ontvangen?

Nieuw-meelopers

Natuurlijk zijn “nieuwe” meelopers van harte welkom bij de Loopgenoten.

Voor ieder

Deze uitnodiging geldt voor alle Verlaat Verdriet-ers – waar ook in het land –
die interesse hebben in deze mogelijkheid om ervaringsgenoten te ontmoeten;
en/of mee willen lopen;
en/of zich willen laten inspireren door deze al jarenlang bestaande en trouwe groep Loopgenoten Groningen/Friesland/Drenthe.

Aanmelden

Ben je geïnteresseerd in deze mooie vorm van contact met ervaringsgenoten?
Neem contact op en/of meld je aan voor de mailinglijst van de groep:

 

Gids voor Verlaat Verdriet ingelezen

 

’t Is klaar!’
Ik stap afgelopen donderdagmiddag uit de kleine opnamestudio de werkruimte in van Lydia, op dat moment nog net bezoldigd opnametechnicus van de CBB.
‘We hebben het’ zegt Lydia tevreden. ‘Gids voor Verlaat Verdriet is helemaal ingelezen’.

Voor mensen met een leesbeperking

Zoals ik eerder in mijn Blog’s (25 november 2015, 7 januari 2016 en 1 maart 2016) heb laten weten, heeft de CBB mij in de gelegenheid gesteld van de Gids voor Verlaat Verdriet een gesproken boek te maken. Zo komt de Gids voor Verlaat Verdriet nog dit jaar ook beschikbaar voor mensen met een leesbeperking.

Zelf inlezen

Ik mag het zelf inlezen en dat is een bijzondere ervaring. Eerst een oefenrondje bij Lydia thuis, vervolgens een week later naar de studio in Ermelo. Na het oefenrondje realiseer ik me ineens dat ik, inmiddels lang geleden – namelijk tijdens mijn opleiding op de Bibliotheek en Documentatie Academie – ben opgeleid om voor te lezen. Het is weer even wennen, maar kennelijk net als bij zwemmen en fietsen: als je het ooit hebt geleerd kan het wel wegzakken, maar echt verleren doe je het niet meer.

Fatsoenlijk en foutloos

De eerste minuten in de studio zijn spannend – lukt het me een beetje fatsoenlijk en foutloos te lezen? Het went snel, maar goed: zo heel erg ingewikkeld is het nou ook weer niet. In drie leesbeurten stevig doorlezen ben ik door de Gids heen. Tijdens het lezen word ik verrast door een nieuwe ontdekking. Van diverse kanten heb ik na het uitkomen van de Gids gehoord: ‘Je schrijft zo gemakkelijk en toegankelijk, zo duidelijk en zo gemakkelijk leesbaar.’

Aangename verrassing

Bij de eerste voorbereiding voor de eerste leesbeurt vraag ik me een beetje bezorgd af: en wat als ik nu allemaal vreselijk dingen tegenkom – fouten, onzinnige opmerkingen, onleesbare zinnen enzovoort. M’n hoofd wist het eigenlijk wel: het zit wel goed. Er hebben genoeg verschillende mensen meegelezen. Heel erg raar kan het niet lopen, maar ja: een beetje onzeker was ik toch wel. Ook dat is gelukkig alles mee gevallen. Sterker nog: ik heb nu ook zelf ervaren hoe gemakkelijk (voor)leesbaar dit boek is. Een goede en fijne ervaring – met heel veel dank aan Lydia en CBB!

Bericht van beschikbaarheid

Al werkend heb ik (deels) gezien hoe bewerkelijk het proces is om van een boek een gesproken boek te maken. De ingesproken tekst ligt nu klaar, maar het zal nog even duren voor het boek in gesproken vorm beschikbaar is (datum planning: najaar 2016).
Je hoort van me, zodra het gesproken boek beschikbaar is (en hoe je er dan aan komt).

Zonder moeder in Irak: aangrijpende foto

Liese Vijfeijken uit België [samen met Liese Vijfeijken bied ik in mei 2016 een basisworkshop Verlaat Verdriet aan in België] plaatste vanochtend deze aangrijpende foto op Facebook: klein meisje zonder moeder in Irak.

Ik geef de foto graag aan je door!
Kijk op mijn Facebook-pagina als je deze foto in z’n geheel wilt zien.

Mijn advies: ga kijken op mijn Facebook-pagina – deze foto laat iets zien waar geen woord aan toegevoegd hoeft te worden.

Nieuwe datum basisworkshop Dubbel Ouderverlies

Jongen en meisje

 

 

 

 

Dubbel ouderverlies

Ben je jong je beide ouders verloren?
Wil je nu, als volwassene, aandacht besteden aan de gevolgen die deze vroege verliezen voor je hebben gehad?
Dan is deze workshop er voor jou.
Je bent van harte welkom!

Ervaringen van deelnemers

‘Ik voelde me thuis, wat voor mij heel bijzonder is.’
‘Eindelijk heb ik het gevoel gehad dat ik er helemaal mocht zijn.’
‘Ik kan weer verder.’
‘Het heeft me meer gebracht dan ik ooit had kunnen bedenken.’
‘De begeleiding van Titia en Albertine is zo warm en zo liefdevol.’

 

Workshop Dubbel Ouderverlies

Titia Liese en Albertine Richaerts hebben een nieuwe datum gepland voor de basisworkshop Dubbel Ouderverlies. De workshop Dubbel Ouderverlies is een Verlaat Verdriet-basisworkshop, speciaal voor mensen die in hun jeugd hun beide ouders hebben verloren.

NIEUWE DATUM VAN DE WORKSHOP DUBBEL OUDERVERLIES

14, 15 en 16 april 2016

INHOUD VAN DE WORKSHOP DUBBEL OUDERVERLIES

Deze basisworkshop Dubbel Ouderverlies is een samenwerkingsproject van Titia Liese en yoga-docent Albertine Richaerts. Albertine verloor als kind haar beide ouders door overlijden.

Het volgen van de basisworkshop Dubbel Ouderverlies geeft je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je beide ouders, te delen met ervaringsgenoten, de rust te ervaren van eenvoudige yoga-oefeningen en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de basisworkshop Dubbel Ouderverlies biedt.

In de tijd tussen de basisworkshop en de Terugkomdag geef je uitvoering aan voornemens die je tijdens de basisworkshop formuleert en die passen bij jou, bij jouw specifieke situatie, bij jouw wensen en bij jouw mogelijkheden.

Alleen

Zonder vader
En zonder moeder
De wereld draait door
Stop

 

Lees meer

Lees meer over de basisworkshop Verlaat Verdriet en/of de basisworkshop Dubbel Ouderverlies.

Informatie

Titia Liese,
T: 0341- 260 289
E:

AANMELDINGSPROCEDURE

Aanmelden via het Aanmeldingsformulier

Mary, Mary, Mary

Eén van de deelneemsters aan de Verlaat Verdriet-workshop van de afgelopen dagen, vertelt hoe ze keer op keer geraakt wordt door de song Mary van singer-songwriter Bertolf Lentink.
Bertolf is de schoonzoon van een vroeg overleden schoonmoeder, die hij alleen als foto in de vensterbank kent. Postuum vraag hij in de song zijn (schoon)moeder de hand van haar dochter.

Link en tekst

Thuisgekomen stuurt de deelneemster van de workshop me direct de link van de song toe.
Ik geef lied en tekst graag aan je door (ik hoop dat ik de tekst hier, op deze plek mag plaatsen!)

Mary

Too bad I never got to know you
I never got to check how much she’s like you
For all I know is the picture in the window
But I can’t even tell that your eyes are blue

She says that you might’ve liked me
And that we would’ve had something to talk about
I wanna take your little girl and make her happy
But how can I be sure that I’m allowed

So Mary, Mary, Mary
Let me ask you for your daughter’s hand
To marry, marry, marry me
Oh, could you make it rain if you understand

We visited your stone day after Christmas
We had to wipe the snow off to clearly see
And as she laid her head down on my shoulder

I saw all I know ‘bout you is her grief

So Mary, Mary, Mary
Let me ask you for your daughter’s hand
To marry, marry, marry me
Oh, could you make it rain if you understand

So Mary, Mary, Mary
Let me ask you for your daughter’s hand
To marry, marry, marry me
Oh, could you make it rain if you understand
Could you make it rain if you understand
Oh, could you make it rain
If you understand

Ik wil erbij zijn!

 

 

 

 

 

 

Wie ik ook vertel over onze plannen voor het Verlaat Verdriet-symposium, de glossy en de schrijfwedstrijd: unaniem wordt er enthousiast op gereageerd. ‘Wat een gaaf plan. Ik wil erbij zijn’

Enthousiasme voor het Verlaat Verdriet-symposium

Wij: Carin, Joke, Maria, Mary en ik bevinden ons op dit moment nog in de voorbereidende fase, maar wat een enthousiasme ervaar ik als ik vertel over de plannen die we aan het maken zijn voor het Verlaat Verdriet-symposium en alles wat we daar rondom heen willen organiseren!

Ook voor jou

En wat vind ik het leuk jou – als Verlaat Verdriet-er –  daar nu deelgenoot van te maken. Ook al kunnen we op dit moment nog niet heel erg concreet zijn over datum en invulling (dat komt, naar ik hoop en verwacht, na onze volgende bijeenkomst op 17 maart a.s.).
Want: ook voor jou organiseren we dit symposium!

Hulp en ondersteuning

Deelnemers aan de workshops en andere activiteiten: ze bieden hun diensten ten behoeve van dit symposium aan.
L. heeft een prachtig idee voor een film;
J. hoort van dit plan en geeft al snel aan: ‘Mooi plan – ga ik over nadenken’.
S. biedt aan ons te ondersteunen bij de PR via de social media;
E. biedt haar grote kennis aan van LinkedIn. Bovendien zegt ze: ‘Ik heb veel ervaring met fondswerving. Laat weten waar ik jullie in kan helpen. Dit symposium moet er komen’;
C. duikt meteen in haar adressenlijst voor PR via de media. Laat maar weten als je meer van me nodig hebt;
J. biedt meteen aan: als je behoefte hebt om te sparren – ‘We rijden allebei de helft om elkaar te ontmoeten. Ik help je graag.’ J. heeft een kleine twintig jaar geleden het boekje ‘Is mama nu een engel’ gemaakt. ‘Het is er nog’, zegt ze. ‘Als je wilt, mag je het gebruiken’;
M. maakt prachtige illustraties. ‘Tuurlijk wil ik meewerken’, zegt ze meteen.
E. is meteen bereid plaats te nemen in de jury voor de schrijfwedstrijd. ‘Ik kom naar jullie toe als je me nodig hebt’, zegt ze zonder aarzeling.

De Verlaat Verdriet-ers die ik vraag om vanuit hun (ervarings)deskundigheid een bijdrage te leveren aan dit symposium hoeven daar niet over na te denken: ‘Doe ik graag’ is de reactie van allemaal.

Spreken onze plannen je aan?

Spreken onze plannen je aan?
Wil jij, als Verlaat Verdriet-er ook jouw deskundigheid inzetten voor dit symposium?
Laat het ons weten! Mail je aanbod naar

Gids als gesproken boek: nieuwe fase

Gids voor Verlaat Verdriet als gesproken boek

‘Het boek is klaargemaakt voor de opnamestudio. We kunnen starten!
Gisteravond kwam Lydia bij me langs met de Gids voor Verlaat Verdriet. Het boek is dus klaargemaakt voor de studio. Voor mij in de studio, moet ik eigenlijk zeggen, want ik mag het zelf gaan voorlezen.
Lydia is (nog even) coördinator van CBB, afdeling
Passend lezen. In mijn blog van 7 januari 2016 schreef ik over deze speciale uitgave: Gids voor Verlaat Verdriet als gesproken boek. 

Van papieren boek naar gesproken boek

De Gids voor Verlaat Verdriet gaat dus een nieuwe fase in: van papieren boek naar gesproken boek. Lydia geeft me het boek in handen. Een heel speciaal moment, om mijn eigen boek – dat klaar is gemaakt voor de studio – in mijn handen gelegd te krijgen. Iemand, ik weet niet wie en verzuim in mijn opwinding dat te vragen, heeft aanwijzingen voor gebruik in de studio in het boek geschreven. Ik zie het. Ik lees het. Maar ik heb nog geen idee hoe het daar gaat werken. Spannend!

Onzichtbare verbinding

‘Denk eraan dat je leest voor één iemand, die naar je luistert’ zegt Lydia.
‘Iemand die naar jou luistert.
Iemand die van jou de tekst van de Gids te horen krijgt.
Het boek dat jij zelf hebt geschreven.
Met jouw stem.
Voor één iemand die naar je luistert.
Iemand die jij niet kunt zien.
Iemand die jij niet kunt horen.
Iemand die geraakt zal worden door wat jij met je boek te vertellen hebt.
Iemand die tijd nodig heeft om door te laten dringen wat je zegt’

Ik schrik een beetje. Dat had ik me niet gerealiseerd.
Ik spreek vaker voor groepjes en groepen mensen. Over Verlaat Verdriet. En over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Ik heb daar normaal gesproken geen moeite mee.
Maar dit is echt iets anders.
Me richten op één iemand. Die ik niet kan zien.
Iemand, hoogstwaarschijnlijk een Verlaat Verdriet-er,  met wie ik een – onzichtbare – verbinding aan zal gaan.

Andere blik

Ik lees mijn boek nog eens helemaal door, met een heel andere blik en een ander gevoel dan ik tot nu toe gedaan heb.
Is het voor de lezer wel duidelijk, wat ik heb geschreven?
Hoeveel verandert er voor iemand die niet met haar/zijn ogen leest, maar met haar/zijn oren?

De week van de Gids

Zo is deze week voor mij de week van de Gids voor Verlaat Verdriet geworden. Want ook deze week ben ik begonnen het boek voor te bereiden voor de Franse vertaling. Ook hier lees ik het boek vanuit een heel ander perspectief. Wat moet er veranderd worden? Wat moet er aangepast worden? Ook dat is deze week een heel bijzondere sensatie geweest!

Zeventien maart 2016

Op 17 maart 2016 zal ik weten hoe het voelt mij boek voor te lezen.
Dan heb ik de eerste afspraak in de studio in Ermelo voor opname.
‘Komt helemaal goed met dat boek van jou’ zegt Lydia.
Ik geloof haar.
Graag!

Lezing in Arnhem, een verslag

 

 

 

 

 

 

‘Ik ben verbijsterd over wat je vanavond allemaal hebt verteld’. Na afloop van de lezing op 24 februari 2016 in Arnhem komt iemand naar me toe. ‘Ik ben 51 jaar’, vertelt deze vrouw. ‘En zo lang zoekend geweest. Wat is er toch met me aan de hand? Ik heb verschillende therapieën gevolgd. Niemand die hier ooit aandacht aan heeft besteed.’

Spannend

Alleen al dit korte gesprekje na afloop van de lezing maakt het voor mij de moeite waard deze avond naar Arnhem gekomen te zijn.
Een beetje spannend was het wel (weer).
Hoeveel mensen zouden er komen?
Niet alleen ik heb me druk gemaakt voor de organisatie van deze avond, ook Beate en Joek hebben hun deel aan het welslagen van deze avond bijgedragen. Maar: zoals gezegd: spannend is het ook deze keer weer geweest. Een mooie lokatie, maar: een prijzige zaal. Krijg ik het voor elkaar uit de kosten te komen?

Aanmeldingen

Anderhalve week tevoren staat de teller van de aanmeldingen op vier. Vier aanmeldingen! Zes weken geleden zijn we al begonnen met fly-eren. Met benaderen van kranten en omroep. Geen reactie. Nieuwe acties. Elke week opnieuw geprobeerd. Geen reactie. Opnieuw fly-eren. Facebook. Nieuwsbrief. Noem maar op.
Op de laatste dagen voor de lezing komen de aanmeldingen binnen.
Als ik naar Arnhem rijd, staat de teller op zestien. Da’s in ieder geval meer dan vier. 

Dan komen de mensen binnen. Er heeft een kort – en tamelijk verminkt – artikeltje gestaan in het huis-aan-huis-blad. De dertig afgesproken stoelen raken vol. Er komen nog meer belangstellenden binnen. Ondanks het feit dat de zaal niet gemakkelijk te vinden blijkt te zijn. (De verleiding voor de Verlaat Verdriet-ers die naar Rozet zijn gekomen om daar benden in die grote hal te denken: Nou, dan maar niet moet groot geweest zijn. Hulde dus aan de mensen die zich niet hebben laten afschrikken. Gelukkig komt Beate op het idee beneden bij de ingang te gaan staan om de mensen door te verwijzen naar de zalen op de bovenverdieping.)
Er komen nog meer mensen. Mensen die uit moeten wijken naar een zitplaats op één van de tafels achter in het zaaltje. Ongeveer vijfendertig mensen zijn er uiteindelijk gekomen. Een mooi aantal!

Herkennen en erkennen

‘Ik vind het lastig je steeds over ‘wij’ te horen praten en over ‘Verlaat Verdriet-ers’, merkt één van de aanwezigen al snel op.
In de loop van de avond blijkt dat gevoel zeker niet door iedereen gedeeld te worden. De herkenning en de erkenning geeft andere aanwezigen juist het bevrijdende gevoel niet de enige te zijn.
Niet de enige te zijn die jong een ouder is verloren.
Niet de enige te zijn die daar als volwassene nog de gevolgen van draagt.
Niet de enige te zijn die daar nog mee worstelt.
Niet de enige te zijn die daar graag veel eerder iets over had gehoord.
Niet de enige te zijn die nog veel meer wil leren over de gevolgen van het vroege verlies van hun ouder.

Gat in m’n ziel

Het is de moeite waard om lezingen te geven. Voor mij, op mijn beurt, is het weer heel prettig, inspirerend en stimulerend om dat te ervaren.
Er komen meer lezingen, op verschillende plaatsen in Nederland. Houd de blog’s in de gaten als je wilt weten waar en wanneer.
Let wel op: de titel van de Verlaat Verdriet-lezingen – tot nu toe Teruggaan, om verder te kunnen  – is met ingang van 1 maart 2016: Gat in ’n ziel.

Prachtig Terugkomweekend

 

 

 

 

 

 

Afgelopen weekend een prachtig Terugkomweekend gehad, in het gastvrije en liefdevolle Arnold Janssenklooster , gelegen in de rust en de stilte van de Zuid Limburgse heuvels.

Ik mag er zijn

Een weekend rondom het – voor Verlaat Verdriet-ers – zo herkenbare thema: Ik mag er zijn.
Werken met stress-reducerende, trauma-specifieke yoga-oefeningen van yoga- en meditatiedocent Albertine Richaerts , eenvoudige schrijfoefeningen die de deelnemers steeds weer even terugbrachten naar eigen woorden over eigen ervaringen, ontmoeten en (bij)praten.

Deelnemers

Voor alle deelnemers een Terugkomweekend, wat betekent dat iedere deelnemer aan dit Terugkomweekend recent – of (veel) langer geleden – een workshop en/of de jaartraining en/of een andere activiteit bij mij heeft gedaan.
Enkele deelnemers kenden elkaar, sommige onderhouden al jaren intensief contact met elkaar. Andere kenden, behalve mij, geen van de andere deelnemers.
Allemaal stapten we in een nieuw avontuur.

Samen

Bijzonder om, ook deze keer, weer mee te maken wat het met Verlaat Verdriet-ers doet zich herkend en erkend te voelen.
Bijzonder weer om mee te maken hoe bereid Verlaat Verdriet-ers zijn elkaar te dragen, van elkaar te leren, elkaar te steunen, samen te zijn.
Bijzonder ook om er getuige van te mogen zijn hoe de deelnemers die vaak zo’n moeite hebben hun plaats in te nemen in een groep en zich deel te voelen van een groep (Verlaat Verdriet-ers dus, die vaak zo’n moeite hebben voluit te voelen en te erkennen Ik mag er zijn) in dit weekend hun plek innamen – en kregen – in deze groep. Ook al ging het ook hier niet altijd bij iedereen helemaal vanzelf!

Dankbaar

Ik voel me dankbaar, dat ik dit weekend heb mogen werken met al deze mooie, krachtige, kwetsbare mannen en vrouwen.
Ik voel me dankbaar dat ook ik dit weekend heb mogen genieten van het zorgvuldige en liefdevolle yoga- en meditatiewerk van Albertine.

Dat ik niet de enige ben die dit zo heeft ervaren laten de reacties van deelnemers zien:
Een bijzondere ervaring;
Ik kijk terug op een mooi en inspirerend weekend;
Bedankt voor dit weekend;
Ik ben zo blij dat ik gekomen ben;
Keep in touch! 

Meedoen?

Voor Albertine en mij de eerste keer om, naast onze al jarenlang bestaande samenwerking in de basisworkshop Dubbel Ouderverlies in dit Terugkomweekend Ik mag er zijn samen te werken – maar zeker niet de laatste keer.
Spreekt Ik mag er zijn jou aan?
Houd ons via de Blog’s en de Nieuwsbrief in de gaten!